Κρυμμένο σε μια μικρή στοά στην καρδιά του κέντρου, το μαγειρείο – χρονοκάψουλα της Αργυρώς Κουτσού, με θαλπωρή, γνώση της παράδοσης και τιμές σχεδόν αναχρονιστικά καλές για την Αθήνα του σήμερα, βάζει στο τσικάλι εκλεκτά ευρήματα από λαϊκές και προμηθευτές για να σερβίρει κουζίνα που ζεσταίνει την ψυχή μαζί με την κοιλίτσα.
Γρέτζο, αυθόρμητο και βαθιά δεμένο με την παράδοση, το εστιατόριο που έβαλε στέγη πάνω από το project των Nomade et Sauvage περνάει νοστιμιά, νοσταλγία και μνήμες απ’ τη φωτιά, κι έρχεται να διεκδικίσει την πρωτιά στη λίστα με τα μαγαζιά που ανυπομονείς να δείξεις στους ξένους φίλους σου όταν επισκεφθούν την Αθήνα.
Το ιταλικό της οδού Παραμυθίας, στο κτήριο που κάποτε στέγασε το ιστορικό "Funky Gourmet", σερβίρει αγαπησιάρικη, ρουστίκ ιταλική κουζίνα που συγκινεί με την ευθύβολη αυθεντικότητα των γεύσεών της, ενώ το προσωπικό άγγιγμα του βετεράνου σεφ Daniele Chiantini υπερκαλύπτει τα όποια κενά ραφιναρίσματος.
Με ποιότητα κρέατος και διαχείρισης που θα (έπρεπε να) ζήλευαν πολλά φωτογενή steakhouses της Αθήνας και μια ολοκληρωμένη φιλοσοφία κρεατοφαγίας, που φέρνει στο τραπέζι το ζώο μόνο όταν υπάρχει και το κομμάτι του όταν πρέπει, αυτό το καρνιβορικό στέκι της Κορινθίας συνεχίζει να κάνει το μικρό Βοχαϊκό έναν μεγάλο προορισμό για τους υποψιασμένους καλοφαγάδες.
Το ψαροφαγικό στέκι-προορισμός του Νίκου Κατσικάκη, που συνδυάζει τη γοητευτική γρετζάδα του μαγέρικου με την υπεροχή της κορυφαίας πρώτης ύλης, λάμπει στις απλές παρασκευές, όμως αφήνει μερικές ρισκέ προτάσεις να του κόβουν τη φόρα.
Το δημοφιλές στέκι των Νοτίων καβαλά με φόρα το κύμα της 90s νοσταλγίας, ανασύροντας γεύσεις, εικόνες και συνήθειες μιας πιο αναλογικής εποχής, μόνο που τόσο στο σκηνικό όσο και στην κουζίνα του Θάνου Φέσκου, η νοσταλγία έχει περισσότερο γκελ ως ιδέα παρά ως εκτέλεση.
Το ολοκαίνουριο ψαροφαγικό spot των Νοτίων Προαστίων έχει τριζάτη αισθητική και θεαματικό location, όμως το αληθινό του ατού είναι η εξαιρετική πρώτη ύλη που συγκεντρώνει στην ψαριέρα του, την οποία η ομάδα του σεφ Γιώργου Οικονομίδη διαχειρίζεται με γνώση και, στις καλύτερες στιγμές της, αξιοσημείωτη ακρίβεια.
Αν επισκεφθείτε ένα μόνο μέρος στην αθηναϊκή ριβιέρα φέτος, ας είναι το "Zolotas Beach" του Four Seasons Astir Palace, όπου ο σεφ Θοδωρής Παπανικολάου επιστρέφει στην εστιατορική σκηνή της χώρας, περνώντας signature πιάτα και νέες δημιουργίες του απ’ την κάψα του κάρβουνου και την αγριάδα της φωτιάς.
Πιο σίγουρος για τα πατήματά του στην κουζίνα πέρα από τον ξυλόφουρνό του και απελευθερωμένος από την ανάγκη να υπηρετήσει πιστά τη ναπολετάνικη παράδοση, ο Francesco Granata οδηγεί το "Napul’e" στην πιο ώριμη εποχή του, με τη διεθνώς καταξιωμένη πίτσα να παραμένει σημαία του, αλλά όχι αποκλειστικό δέλεαρ του μενού.
Το βραβευμένο εστιατόριο με τη θεαματική βίστα στον Παρθενώνα μπαίνει στο όγδοο καλοκαίρι του πιο ώριμο και ολοκληρωμένο από ποτέ, με τον Αλέξανδρο Χαραλαμπόπουλο να υπογράφει ένα επετειακό μενού όπου η υψηλή τεχνική τίθεται στην υπηρεσία βαθιάς, ουσιαστικής ελληνικής νοστιμιάς.
Το ιστορικό στέκι της αστικής Αθήνας επέστρεψε έμπλεο αρχοντιάς, φιλοδοξώντας να κερδίσει ξανά τη θέση του στις συνήθειες της πόλης. Και με τις υπογραφές του Άγγελου Λάντου ("Σπονδή") και του Γιώργου Δόσπρα ("Lauda") στο πλάι του, έχει όλα τα φόντα για να το κάνει, μόνο που, από εστιατόριο με τέτοια… "ιπποδύναμη", θα περίμενε κανείς μια είσοδο αρκετά πιο δυναμική.
Το εστιατόριο στην κορυφή της οικείας Πιττακή είναι η αιχμή του δόρατος μιας νέας νόστιμης ολοήμερης πρότασης του Κέντρου, που έχει σκέψη και προσωπικότητα πίσω από τη μαγειρική του πρόταση, όμως δεν πρέπει να φοβηθεί λίγη περισσότερη πυγμή, ώστε να αποκτήσει σαφήνεια και συνοχή.
Σχεδόν έξι μήνες μετά την πρεμιέρα του, το εστιατόριο στον Κήπο του Ζαππείου μπαίνει στην πρώτη καλοκαιρινή σεζόν του, ξεδιπλώνοντας με ολοένα μεγαλύτερη άνεση τον γαστρονομικό εξπρεσιονισμό του σεφ του, Χρύσανθου Καραμολέγκου.
Το νέο μπιστρό του Κέντρου, που ξεκινά την πρωινή του βάρδια ως μπουλανζερί, έχει στιλ και χάρη τόσο στο αισθητικό, όσο και στο γαστρονομικό κομμάτι, με βαριές υπογραφές πίσω από τις δυο ταυτότητές του.
Το μάλλον ομορφότερο από τα μαγαζιά της πλατείας Αγίας Ειρήνης μπαίνει ξανά στην ατζέντα της πόλης ως φινετσάτο εστιατόριο, όπου ο βραβευμένος σεφ Χρήστος Σιδηρόπουλος υπογράφει προσωπικό fine dining με τεχνική, φινέτσα και ελληνική έμπνευση – αν και η τελευταία έχει περιθώριο για πιο εμφατική έκφραση στις γεύσεις
Το νέο spot στην πολύβουη οδό Καλαμιώτου φέρνει διαφορετικό αέρα στην περιοχή, συνδυάζοντας ατμόσφαιρα upcycled ιταλικού palazzo με κουζίνα που παραπέμπει σε μοντέρνα ευρωπαϊκά μπιστρό. Χρειάζεται όμως προσοχή στις εκτελέσεις, ώστε οι ενδιαφέρουσες ιδέες να μην αδικούνται στην απόδοση.
Το ιαπωνικό restobar των Βριλησσίων έχει αύρα μητροπολιτική και κουζίνα τολμηρή, που υπογράφει μερικά από τα καλύτερα nigiri της πόλης φτιαγμένα με την ψαριά της ημέρας, ενώ στα κυρίως αποφεύγει τα προφανή σουξέ, προς χάριν παραδοσιακών σπεσιαλιτέ περασμένων από το προσωπικό φίλτρο του σεφ – ιδιοκτήτη Νίκου Πολιτάκου.
Αν προσπεράσετε την all day εικόνα του εστιατορίου στο ισόγειο του ξενοδοχείου "Gatsby Athens" και επικεντρωθείτε στο dinner menu του, είναι πιθανό να ανακαλύψετε ένα νέο φαβορί στο Κέντρο, με comfort γεύσεις που κρύβουν περισσότερη κομψότητα και νοστιμιά απ’ όση προϊδεάζει η περιρέουσα εξτραβαγκάντσα.
Το νέο hot spot του Κουκακίου φωτίζει μια διαφορετική πλευρά της ιαπωνικής κουζίνας και χτίζει ολοκληρωμένη πρόταση εξόδου συνδυάζοντας fun γευστικό νεοτερισμό με ενέργεια που σπανίζει, όμως χρειάζεται λίγη παραπάνω ευκρίνεια για να μετατρέψει τον ενθουσιασμό του σε σταθερή γευστική ακρίβεια.