Υπήρχε μια εποχή, πίσω στα μακρινά ‘00s, όπου η αθώα κι ανέμελη Αθήνα είχε ακόμη χώρο για μαγαζιά που ήταν περισσότερο μεράκι παρά επιχείρηση. Που μια κουλή ιδέα, ένα concept, όπως θα λέγαμε σήμερα, έβρισκε μέρος να εκφραστεί και, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, μέχρι κάποιου σημείου να επιβιώσει. Μια τέτοια περίπτωση ήταν το "Mini Bar", ένα μινιόν, γωνιακό μπαράκι, που σέρβιρε τα ποτά του (άκου τώρα!) μόνο από συσκευασίες ταξιδίου. Ο ιδιοκτήτης του είχε μπόλικη τρέλα, πολλές ιστορίες κι αρκετές συλλεκτικές μίνι φιάλες στη μεγάλη συλλογή του, κι επειδή δεν ήταν από τα πιο δημοφιλή στέκια της γειτονιάς, είχε κι αρκετό χρόνο να τις αφηγηθεί.
Με την άλωση της περιοχής από το Airbnb, η γειτονιά βεβαίως άλλαξε – έπαθε μετάλλαξη, για την ακρίβεια. Μαζί της πέρασε από διάφορα χέρια κι εκείνο το μικρό γωνιακό στέκι, που τελευταία βρέθηκε στην ομάδα του "Dos Gardenias", ενός από τα πιο συνεπή στην ταυτότητά του μαγαζιά της περιοχής. Το ακριβώς απέναντι spot, δηλαδή, που εδώ και χρόνια κρατά ψηλά τη σημαία της λατινοαμερικανικής κουλτούρας στη γειτονιά. Κάπως έτσι, οργανικά, η γωνίτσα έγινε το "Asados", όχι ακριβώς ως κουζίνα του μπαρ, αλλά περισσότερο σαν φυσική μαγειρική του προέκταση.
Σ’ αυτή τη γαστρονομική έκφραση του "Dos Gardenias", λοιπόν, βρίσκουμε επί κεφαλής τον Φάνη Μαϊκαντή, τον έμπειρο, ταλαντούχο σεφ του πάλαι ποτέ "Panigyri" της Σαντορίνης, που έχει εδώ και κάποιο καιρό αφήσει πίσω του την ηφαιστειακή Κυκλάδα. Κι εκτός από ταχυδρομικό κώδικα, έχει αλλάξει και γαστρονομικό λεξιλόγιο, προτείνοντας στο "Asados" μια φινετσάτη προσέγγιση της cucina Sudamericana, διάστιχτη με μπόλικα ισπανικά φαβορί, όλα τους με σοβαρή δουλειά στο παρασκήνιο και τις ανοιχτές φλόγες με τις μυρωδιές του ξύλου που καίγεται να πρωταγωνιστούν στην σκηνή της ανοιχτής κουζίνας του.
Εδώ θα βρείτε λοιπόν από banderillas (σουβλάκια) με χταπόδι, μύδι, αντζούγια, πράσινη ελιά και σεβίτσε με νεκταρίνι κι edelfower, μέχρι αρνάκι στη φωτιά, ψάρι στον καπνό και T-Bone στα κάρβουνα. Όμως μέχρι να φτάσετε εκεί, ξεκινήστε με τα corn ribs, που εδώ γίνονται τηγανητά και ντύνονται με αποξηραμένο lime, συνοδεία salsa verde και κρέμα πικάντικης γραβιέρας στο πλάι: ιδανικά για τσιμπολόι ζεστάματος παρέα με τα πρώτα κοκτέιλ, δίνουν τον τόνο ενός καλοφαγικού spot που δεν νιώθει ανάγκη να παίρνει τον εαυτό του συνέχεια στα σοβαρά.
Η ισπανική τορτίγια του, που από λίγα τραπέζια θα λείψει, είναι αφράτη και εκφραστική στο αυγό της (αν και θα μπορούσε να είναι λίγο πιο ζουμερό στο κέντρο), με μια ψητή πιπεριά padron στο πλάι να δίνει γκάζια κατά βούληση, αλλά και μια νόστιμη και ταμπεραμεντόζα aioli από piquillo από πάνω, που ίσως περιπλέκει παραπάνω απ’ όσο χρειάζεται τη μπουκιά, με την πολύ πληθωρική υφή της.
Συνεχίζοντας δε στο ισπανικό κομμάτι του μενού, οι κροκέτες jamón, που το γάλα τους καπνίζεται για να φυλακίσει αρώματα πριν γίνει μπεσαμέλ, είναι τόσο αφράτες, τραγανές και λιχούδικες, που θα ήθελες να βγαίνουν σε κουβά. Το ίδιο συμβαίνει και με τις empanadas του, που έρχονται μικρές και τριανταφυλλένιες, αλλά κρύβουν σοβαρή comfort στρογγυλάδα στην τραγανή, εμφατικά καλαμποκένια ζύμη τους και στο ζουμερό κρεάτινο εσωτερικό τους.
Highlight του μενού είναι οι tostadas, που έχουν αέρινη και θεοτράγανη τη χειροποίητη πίτα τους κι αιθέριο το κύριο θέμα τους, τουτέστιν έναν δαντελένιο ημίπαστο ξιφία, ταιριασμένο με αβοκάντο και pico de gallo, που θα σήκωνε λίγα ακόμη γκάζια από τα κρεμμύδια του. Η κουζίνα, δε, τολμά και τους ιδιοσυγκρασιακούς πειραματισμούς της, όπως φαίνεται απ’ το ραγού γαρίδας με φινόκιο και πέπλο κόκκινης γαρίδας, που ισορροπεί ωραία ανάμεσα στο fine και το comfort, αν και του λείπει λίγο η δομή – σαν την καρδιά ενός πιάτου που του λείπει το απαραίτητο πλαίσιο για να αναδειχθεί.
Φυσικά, το μεγάλο χαρτί του μενού είναι η κλασική paella, που σιγοψήνεται για αρκετή ώρα στη φωτιά, μέχρι το ρύζι bomba της να ρουφήξει τις γεύσεις από τους ζωμούς και να αποκτήσει κρουστή socarrat σε όλο το εύρος του τηγανιού. Την κάνουν σε δύο εκδοχές εδώ, η μία με κόκκινη γαρίδα, μύδια και λαβράκι, η άλλη με μοσχαρίσιο διάφραγμα, άγρια μανιτάρια και κρέμα άγριου σκόρδου: αυτή τη δεύτερη δοκιμάσαμε εμείς στην επίσκεψή μας και μολονότι απολαύσαμε την πολύ καλή τεχνική της (απολαυστική η κρούστα στο ρύζι, πολύ σωστό το ψήσιμο στο κρέας), βρήκαμε την εγκεφαλική της εκτέλεση ελαφρώς λειψή από εκείνη τη χυμώδη εκρηκτικότητα γεύσεων και αρωμάτων που κρατά το πιάτο ψηλά ανάμεσα στα διεθνή φαβορί – διατηρούμε όμως ψηλά τις προσδοκίες μας για την αντίστοιχη θαλασσινή εκδοχή.
Το κλείσιμο εδώ γίνεται με μια φινετσάτη κι αρωματική flan με κάρδαμο, γλυκό του κουταλιού ελιά και παγωτό ελαιολάδου, και μια άκρως εξωτική (και πιο συναρπαστική) σύνθεση καμένου ανανά εμποτισμένου σε ρούμι, με namelaka σοκολάτας και πικάντικη γρανίτα ανανά, που είναι ιδανικός τρόπος να κρατήσετε το καλοκαίρι ζωντανό ακόμη και τώρα που ο χειμώνας μας περικυκλώνει.
Η επίσκεψη του κριτικού έγινε στις 04/10.
Διαβάστε Επίσης
ASADOS, Ναυάρχου Αποστόλη 14, Ψυρρή, 6944337234. Ώρες λειτουργίας: Τρι – Σαβ: 6.30μμ – 11.30μμ, Κυριακή: 1μμ – 11.30μμ. Τιμή: €45 – 70 (το άτομο χωρίς ποτά και κουβέρ). Πάρκινγκ: Στους γύρω δρόμους. Πρόσβαση ΑμεΑ: Όχι.
