Για τους περισσότερους ανθρώπους το φαγητό είναι μια καθημερινή συνήθεια. Για την σεφ Καλλιόπη Μπεζαντέ, όμως, ήταν πάντα μια αφορμή για ερωτήσεις. Ερωτήσεις που ξεκινούσαν από το οικογενειακό τραπέζι και κατέληγαν στην ιστορία, την παράδοση και την ταυτότητα ενός τόπου.
Η σεφ, που έγινε ευρύτερα γνωστή μέσα από τη συμμετοχή της στον μαγειρικό διαγωνισμό "Masterchef", έχει ήδη διαμορφώσει τη δική της παρουσία στον χώρο της γαστρονομίας, με δραστηριότητα στο catering της και τώρα επανέρχεται με το νέο της βιβλίο με τίτλο "Τι να μαγειρέψω σήμερα", μέσα από το οποίο συγκέντρωσε συνταγές και εμπειρίες που έχει καταγράψει από παιδί.
Οι σπουδές στη δημοσιογραφία και το όραμά της
Μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον όπου η μαγειρική αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας, ήρθε από νωρίς σε επαφή με τις γεύσεις και τις συνταγές της ελληνικής κουζίνας. Τα καλοκαίρια στη Νάξο, οι οικογενειακές μαγειρικές και οι εικόνες από τα χωριά του νησιού διαμόρφωσαν την πρώτη της σχέση με το φαγητό, όχι μόνο ως γεύση αλλά ως μνήμη και εμπειρία. Ταυτόχρονα, οι ελληνικές εκπομπές με πρωταγωνιστές τον Ηλία Μαμαλάκη και τον Στέλιο Παρλιάρο την οδήγησαν στο να καταγράφει σε σκόρπιες σελίδες τις συνταγές που της άρεσαν και να γνωρίζει καλύτερα τον μαγειρικό κόσμο. Σήμερα σπουδάζει δημοσιογραφία με στόχο να συνδυάσει τη γαστρονομία με την έρευνα και τη συγγραφή. Όπως λέει η ίδια, θέλει να γίνει "ένας γαστρονομικός ερευνητής ή μια γαστρονομική δημοσιογράφος που να αναλύει στην ουσία κάθε φαγητό".
"Από πολύ μικρή ρωτούσα γιατί βάζουμε φέτα στην τυρόπιτα και μου έλεγαν "γιατί έτσι το τρώμε". Δεν με κάλυπτε η απάντηση και το έψαχνα", θυμάται. Η ίδια περιγράφει πως ακόμη και απλά, καθημερινά ερωτήματα γύρω από το φαγητό λειτουργούσαν ως αφετηρία για βαθύτερη αναζήτηση. Με τα χρόνια, αυτή η περιέργεια εξελίχθηκε σε συνειδητή ανάγκη να κατανοήσει την ιστορία πίσω από κάθε πιάτο. "Πλέον ξέρουμε πού να πάμε να φάμε ή πού να πιούμε ένα aperol spritz, αλλά δεν ξέρουμε τι είναι αυτό που τρώμε ή πίνουμε. Δεν ξέρουμε γιατί ο μουσακάς έχει καθιερωθεί στο κυριακάτικο τραπέζι", σημειώνει χαρακτηριστικά.
"Τι θα μαγειρέψω σήμερα;"
Η ανάγκη της να καταγράφει γεύσεις και ιστορίες οδήγησε και στη συγγραφή του πρώτου της βιβλίου. Όλα ξεκίνησαν από σημειώσεις που κρατούσε ήδη από το δημοτικό. "Μεγάλωσα σε μια οικογένεια που άκουγα συνέχεια "τι να μαγειρέψω σήμερα”, οπότε ξεκίνησα να κρατάω συνταγές σε σκόρπια χαρτιά". Όταν συγκέντρωσε το υλικό σε ηλεκτρονική μορφή, συνειδητοποίησε ότι είχε μπροστά της κάτι πολύ μεγαλύτερο. "Όταν τα έγραψα είδα ότι είναι πολλές συνταγές και λέω ας τα βάλω σε ένα βιβλίο να τα μάθει και ο κόσμος".
Έτσι γεννήθηκε το βιβλίο "Τι να μαγειρέψω σήμερα", στο οποίο συμμετέχουν και σεφ που τη βοήθησαν στην πορεία της. "Ήθελα να τους ευχαριστήσω, οπότε ζήτησα από τον καθένα να μου δώσει μια συνταγή".
Ανάμεσα στα πιάτα που ξεχωρίζει στο βιβλίο βρίσκεται το burger με προβατίνα, ενώ όταν μιλά για γεύσεις που κουβαλά από την παιδική της ηλικία, η απάντηση έρχεται χωρίς δεύτερη σκέψη. "Τα κεφτεδάκια και το κοκκινιστό με τα μακαρόνια. Μου θυμίζουν τα καλοκαίρια στη Νάξο".
Η στροφή στην ελληνική κουζίνα
Αυτό που την ενδιαφέρει περισσότερο σήμερα είναι η ανάδειξη της ελληνικής γαστρονομικής κληρονομιάς. Πιστεύει ότι πολλές φορές στρεφόμαστε σε διεθνείς τάσεις και παραβλέπουμε τον πλούτο που έχουμε δίπλα μας. "Το πιο υποτιμημένο ελληνικό υλικό είναι τα τυριά μας. Έχουμε άπειρα τυριά που δεν τα ξέρει ο κόσμος". Όπως εξηγεί, κάθε γωνιά της χώρας κρύβει προϊόντα και γεύσεις που αξίζουν μεγαλύτερη αναγνώριση. "Έχουμε πολλά πράγματα που μοιάζουν με του εξωτερικού αλλά εμείς προτιμάμε το τσιμιτσούρι γιατί είναι πιο εμπορικό".
Το μεγάλο της όνειρο είναι να στρέψει το ενδιαφέρον του κόσμου ξανά προς τις ελληνικές γεύσεις και τις ιστορίες τους. "Αν κάτι θέλω να αλλάξω στο μαγειρικό κομμάτι είναι να κάνουμε viral τα ελληνικά φαγητά και γλυκά. Να ξεφύγουμε ας πούμε από την dubai chocolate".
Για εκείνην, πολλές φορές η εικόνα έχει επικρατήσει της ουσίας. "Ο άλλος πρώτα θέλει να χορτάσει το μάτι και μετά να γευτεί. Ή να δει τη φωτογραφία που έβγαλε και να πει "κοίτα τι έφαγα” και να μη θυμάται τι γεύτηκε". Παράλληλα, αναγνωρίζει ότι η ελληνική γαστρονομική σκηνή έχει κάνει σημαντικά βήματα προόδου. "Ευτυχώς ποιοτικά έχουν αλλάξει όλα τα μαγαζιά προς το καλύτερο, γιατί και ο κόσμος ταξιδεύει και μπορεί να συγκρίνει".
Ο ρόλος του σεφ και η επαγγελματική κουζίνα
Από τις συζητήσεις που την αγγίζουν περισσότερο είναι εκείνες γύρω από τον ρόλο του σεφ. Θεωρεί ότι ο τίτλος χρησιμοποιείται συχνά επιπόλαια και ότι ο κόσμος αγνοεί τι πραγματικά κρύβεται πίσω από αυτόν. "Ο κόσμος δεν ξέρει την πραγματική έννοια του σεφ", τονίζει. "Σεφ είναι αυτός που έχει βγάλει το μενού, έχει τρέξει, έχει ιδρώσει". Πιστεύει ότι πολλοί βλέπουν μόνο το αποτέλεσμα και όχι τις θυσίες που απαιτεί το επάγγελμα. "Ο κόσμος έχει στο μυαλό του ότι ο σεφ παίρνει έξι χιλιάρικα τον μήνα, κάθεται και δίνει οδηγίες".
Παράλληλα, δεν κρύβει τον προβληματισμό της για τη στάση ορισμένων νέων επαγγελματιών. "Οι νέοι έχουν έπαρση. Βγαίνουν από τη σχολή και νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν τα πάντα και όταν τους εξηγείς ότι αυτό δεν είναι σωστό, με καλή πάντα διάθεση, δεν ακούν αυτόν που έχει περισσότερη εμπειρία". Για την ίδια, η εμπειρία και η διάθεση για μάθηση παραμένουν αδιαπραγμάτευτες αξίες.
Εσύ τι τρως Καλλιόπη;
Παρότι η μαγειρική είναι η καθημερινότητά της, η ίδια παραδέχεται πως στην προσωπική της ζωή συχνά επιλέγει την ευκολία του delivery. "Επειδή είμαι ένα άτομο που δουλεύει πολύ, παραγγέλνω. Κανένας μάγειρας δεν μαγειρεύει σπίτι του, θέλουμε να πάρουμε μια ανάσα. Θέλουμε κι εμείς να βρούμε ένα πιάτο μαγειρεμένο", λέει χαρακτηριστικά, περιγράφοντας μια πιο ρεαλιστική πλευρά της επαγγελματικής κουζίνας.
Όταν τρώει έξω, έχει συγκεκριμένες σταθερές που επιστρέφει ξανά και ξανά. Στο Παγκράτι ξεχωρίζει το "Μανδράκι" και το εξοχικό του, ενώ στον Βύρωνα της έχουν μείνει τα κεφτεδάκια από ένα μικρό καφενεδάκι που της θυμίζουν γεύσεις χωριού. Στη Νίκαια αναφέρει τον "Ζάχο", με την ταραμοσαλάτα που θεωρεί από τις καλύτερες που έχει δοκιμάσει.
Στη Νάξο, ωστόσο, η σχέση της με το φαγητό παίρνει άλλη διάσταση. Εκεί σπάνια επιλέγει να φάει έξω, καθώς, όπως λέει, "μαγειρεύουμε στο σπίτι, γιατί θα πάω δίπλα στη γειτόνισσα και θα μου δώσει φρέσκα υλικά". Για εκείνη, λίγα είναι τα μαγαζιά που σήμερα προμηθεύονται και αναδεικνύουν τα ναξιώτικα προϊόντα, όπως για παράδειγμα η ταβέρνα του Μανώλη. Σε κάθε περίπτωση, η εμπειρία του φαγητού παραμένει για εκείνη συνδεδεμένη τόσο με τη γεύση όσο και με τους ανθρώπους πίσω από αυτήν.
Τα επόμενα βήματα
Σήμερα συνεχίζει να κινείται στον χώρο της γαστρονομίας μέσα από διαφορετικά δημιουργικά μονοπάτια, δουλεύοντας πάνω σε νέες ιδέες γύρω από τη συγγραφή και την επιμέλεια γεύσεων. Παράλληλα, ετοιμάζει το δεύτερο μέρος του "Τι να μαγειρέψω σήμερα" και έχει ήδη ολοκληρώσει ένα ακόμη βιβλίο με ιστορίες γύρω από τα γλυκά, συνεχίζοντας να καταγράφει όσα τη γοητεύουν στον κόσμο της κουζίνας και της παράδοσης. Την ίδια στιγμή συμμετέχει στη διαμόρφωση μενού για χώρους εστίασης, χωρίς να επιδιώκει την έντονη δημόσια προβολή. "Το κάνω επειδή μου αρέσει και όχι για να φανώ", λέει.
Όσο για το μέλλον, επιλέγει να μην το σχεδιάζει αυστηρά. Προτιμά να αφήνει χώρο στις ιδέες να εξελίσσονται φυσικά, ακολουθώντας τον ρυθμό που εκείνες της επιβάλλουν. Άλλωστε, όπως παραδέχεται γελώντας, "μου έρχονται ιδέες μέχρι και στον ύπνο μου".
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
