Το "Βυζαντινό" του Conrad Athens "The Ilisian", τίτλος που έχει γράψει ιστορία στην πόλη απ’ τη δεκαετία του ’60, επέστρεψε προ λίγων μηνών για να καθιερωθεί στις συνήθειές της ως κάτι καινούριο: μια grande brasserie, έμπλεη αρχοντιάς, με τον Άγγελο Λάντο ("Σπονδή") ως executive chef του ξενοδοχείου, τον Γιώργο Δόσπρα ("Lauda" στη Σαντορίνη) για δεξί χέρι ως executive sous chef και τον Σπύρο Μελανίτη ως head chef του "Βυζαντινού".
Ισορροπώντας ανάμεσα σε Ελλάδα και Γαλλία, ο κατάλογος είναι αρκετά ευρύς, γι’ αυτό κι εμείς, προκειμένου να αποκτήσουμε την ευρύτερη δυνατή γεύση της κουζίνας, την δοκιμάσαμε δις. Την πρώτη για μεσημεριανό στην ολόλουστη από φυσικό φως (και έμπλεη ανακουφιστικής δροσιάς από τον κλιματισμό) αρχοντική κυκλική σάλα του, τη δεύτερη για dinner στην ατμοσφαιρική, καταπράσινη αυλή – έναν γενναιόδωρο σε βλάστηση κρυφό κήπο στην καρδιά της Αθήνας, σχεδιασμένο σα μικρό λαβύρινθο ιδιωτικότητας.
Με τα τραπέζια του μεσημεριού να προσελκύουν κυρίως τις ladies who lunch του Κολωνακίου και των γύρω περιοχών, αλλά και αρκετά επαγγελματικά γεύματα που δικαιώνουν την ιστορία του χώρου ως ένα από τα power rooms της Αθήνας, ειδικά στο lunch σέρβις το "Βυζαντινό" φαίνεται να πυροδοτεί single-handedly μια αναβίωση της σαλάτας Nicoise στην πόλη: δεν έλειπε σχεδόν από κανένα τραπέζι, δεν έλειψε ούτε από το δικό μας. Γίνεται με αυγό ποσέ κι ελληνικό τόνο, που περνά από ελαφρύ tataki, λίγο πιο ελαφρύ απ’ όσο χρειάζεται για να αποκτήσει χρώμα, κρούστα, ή εναλλαγές στο δάγκωμα. Αυτό το τελευταίο το αναλαμβάνουν τα τραγανά και νόστιμα λαχανικά, που μαζί με το αυγό και την ελιά δίνουν στη μπουκιά όση προσωπικότητα δεν τολμά η βινεγκρέτ αντζούγιας που δένει το σύνολο.
Αντιθέτως, πλούσια και βαθιά ήταν η μπουκιά στην τερίνα από foie gras, που έρχεται με τσάτνει από κόκκινα φρούτα και πιπέρι espelet, ενώ βουτυρένιο και γεμάτο γλύκα ήταν το δάγκωμα και στην ποιοτικότατη και άριστα διαχειρισμένη ημίπαστη γαρίδα: ένα πιάτο που δικαιολογεί από μόνο του την επίσκεψη εδώ, χάρη στο ωραίο κοντράστ φρουτένιας δροσιάς και οξύτητας της ντομάτας, με τη βοτανική αλμύρα του κρίταμου, σε ένα σύνολο με χαρακτήρα και πυγμή.
Διαβάστε τι άλλο δοκιμάσαμε και πώς μας φάνηκε στην πλήρη κριτική.
Διαβάστε Επίσης
