Άλλη μία μέρα, άλλο ένα ιστορικό ακίνητο γίνεται ξενοδοχείο στο κέντρο της Αθήνας και κανείς δεν μπορεί να τα βάλει με την εξέλιξη, προφανώς, αλλά όσο μονότονη κι αν έχει καταντήσει η μετατροπή ολόκληρου του ιστορικού Κέντρου σε μια μονοκαλλιέργεια φιλοξενίας, στην περίπτωση του κτηρίου που μέχρι πρότινος φιλοξενούσε το Ωδείο Athenaeum τουλάχιστον, η μεταποίηση φέρνει κι ένα καλό μαζί της: την επαναφορά της σεφ Σταυριανής Ζερβακάκου στην εστιατορική καθημερινότητα της πόλης. Η οποία, όχι με μακρόθεν επιμέλεια, αλλά με τακτική παρουσία στις κουζίνες του "Oh! Dio", φέρνει στον ταλαιπωρημένο απ’ την τουριστικοποίηση πεζόδρομο της Αδριανού, την ελληνική φινέτσα που του αξίζει. Και το κάνει με το πιο fine comfort μενού που έχει παρουσιάσει ως ώρας.
Η αγάπη της σεφ για εξαιρετικά υλικά με ονομασία προέλευσης κι επιλεγμένους προμηθευτές εκφράζεται μέσα από λιχουδιές όπως τα πυκνόγνευστα φουντούκια απ’ το Άγιο Όρος, το βραβευμένο μέλι απ’ τη Τζιά, το εκφραστικό κουσκουσάκι Κρήτης ή τα μανιάτικα αλλαντικά όπως το σύγκλινο και το λουκάνικο με πορτοκάλι, ενώ τα απροσδόκητα παντρέματα στα οποία μας έχει συνηθίσει (είτε μέσω του προηγούμενο αθηναϊκού της πόστου, που έβαλε τον Νέο Κόσμο στο ραντάρ των διεθνών foodies, είτε στην ολόδική της "Aspasia", τη μαγειρική της έδρα στη Μάνη), εκφράζονται κι εδώ μέσα από πιάτα όπως οι πλιγουροκεφτέδες ζυμωμένοι με μελάσα ροδιού, και το ψάρι ημέρας σωτέ με φιδέ και λουκάνικο σε ζωμό γαρίδας, ή ποσέ με σελινόριζα λαδερή. Το καινούριο όμως που φέρνει σ’ αυτή την αθηναϊκή της επάνοδο, είναι μια ζεστή στρογγυλάδα που κάνει την κουζίνα της ακόμη πιο οικεία, φιλόξενη και αγαπησιάρικη από άλλες φορές.
Διαβάστε Επίσης
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ψαρόσουπα με κατσικίσιο κουσκουσάκι, αχνιστό μπακαλιάρο και μύδι, που ήρθε στο τραπέζι μας με υποδειγματική τσιμπητή οξύτητα, στρογγυλή υφή και βαθιά νοστιμάδα, γεμίζοντας το στόμα μας με γλυκά φθινοπωρινά αρώματα. Η παλαμίδα μαρινέ, που συνοδεύεται από κόκκινη γαρίδα, φέτες μανταρίνι, λωτό και σταμναγκάθι, φανερώνει με το βουτυρένιο, εκφραστικό της δάγκωμα ένα ψάρι σπουδαίας ευγένειας, την οποία η σεφ υπογραμμίζει με βελούδινες οξύτητες κι αρώματα που ξεδιπλώνονται σαν αγκαλιά από λουλούδια, ενώ το κατσικίσιο κιλότο, κομμένο σαν ταρτάρ, γοητεύει με το αφράτο του δάγκωμα, αφήνοντας τον τηγανισμένο πελτέ πιπεριάς – ντομάτας να γεμίσει το στόμα με μυρωδάτη γλύκα, που δίνει στη μπουκιά την υγρασία που χρειάζεται ώστε το αγιορείτικο φουντούκι να αποκαλύψει τη συμπυκνωμένη γεύση του.
Κι αν το signature surf n turf πιάτο της σεφ, το ψωμί με ψάρι και σύγκλινο δηλαδή (εμπνευσμένο από τη νιότη της ως ξεναγού στην Κωνσταντινούπολη) συνδυάζει φινέτσα κι αλητεία στο δάγκωμά του (μην αγνοήσετε, δε, τη σαλάτα σταμναγκάθι στο πλάι, που δίνει σπιρτάδα στη μπουκιά), η πραγματική αποκάλυψη του μενού δεν είναι άλλη από τα αρνίσια γλυκάδια με μύδια και πορτοκάλι. Λιχουδιά ολκής, που θα εμφανίζεται βάσει διαθεσιμότητας ως πιάτο ημέρας, αποκαλύπτει την αφοσίωση της σεφ στην εξαιρετική πρώτη ύλη, και παντρεύει εξωτισμό και οικειότητα με τέτοια γευστική απαλότητα και ειλικρίνεια, που άνετα θα μπορούσε να του χαρίσει τον τίτλο του comfort πιάτου της σεζόν.
Παρεμπιπτόντως, εκτός από το βραδινό μενού, η Ζερβακάκου επιμελείται και τις ολοήμερες γεύσεις του "Oh! Dio", που ξεκινούν από το πρωί με ελληνόστροφο πρωινό και brunch. Φρέσκα φουρνίσματα γεμίζουν με μυρωδιές τον ατμοσφαιρικό χώρο, και τα τραπέζια υποδέχονται λιχουδιές όπως οι τραβηχτές μανιάτικες πίτες, οι οποίες έχουν ήδη μπει στο στόχαστρό μας για επόμενη επίσκεψη.
Διαβάστε Επίσης
