Εστιατόρια στη Θεσσαλονίκη λοιπόν. Η πόλη με την κινηματογραφικότερη προμενάδα των Βαλκανίων γαρνίρει τις κλασικές της αξίες με συναρπαστικές αφίξεις, έτοιμη για ένα ακόμη γαστρονομικό κοντινό. Από τα πιο πολυσυζητημένα νέα εστιατόρια μέχρι τις διαχρονικές αξίες της θεσσαλονικιώτικης καλοφαγίας, παρακάτω θα βρείτε όλες τις διευθύνσεις που χρειάζεστε για να κινηθείτε γευστικά στην πόλη τις ημέρες του Φεστιβάλ.
Τα ντεμπούτα
Πιο ζωηρή από ποτέ εμφανίζεται φέτος η εστιατορική σκηνή της Θεσσαλονίκης, με μια στρατιά από openings να δίνουν το στίγμα μιας πόλης που εδραιώνει νέες πιάτσες και νέες ορέξεις.
Στο "Ρεκτιφιέ" για προβατίνα-μακαρόνι
Νέα άφιξη στην όλο και πιο δυναμική πιάτσα της Παναγίας Αχειροποιήτου, το νέο darling της πόλης έχει παλιό δάπεδο, γυμνά τσιμέντα, στρατζαρισμένα σίδερα κι ένα μεγάλο κομμάτι μάρμαρο με ψηλά stools για kitchen bar μπροστά από την ανοιχτή του κουζίνα, που δίνουν τον τόνο στη μεγάλη, μονοκόμματη, ψηλοτάβανη σάλα. Ο χώρος κρατά αρκετά από την αύρα των παλιών του χρήσεων ως (μεταξύ άλλων) συνεργείου αυτοκινήτων, δικαιολογώντας το όνομά του. Ως όνομα, στήσιμο και αισθητική, το "Ρεκτιφιέ" της Θεσσαλονίκης δικαίως θα σας θυμίσει ένα αντίστοιχο σουξέ αυτοκινητιστικού ρεπερτορίου της Αθήνας. Εδώ, όμως, ο σεφ Αντώνης Μουστάκης κρατά τα πράγματα όσο πιο βορειοελλαδίτικα μπορεί, με πρώτες ύλες από τη γειτονιά και κουζίνα που κινείται σε ρυθμούς σύγχρονης ελληνικότητας, την οποία εκφράζει μέσα από πιάτα όπως η μακαρονάδα με μαδημένη προβατίνα μπρεζέ, το κατσικίσιο κοντοσούβλι με τραχανά ή η μυλοκόπια στη σχάρα με χόρτα φρικασέ.
Στο "Αναστορώ" για ποντιακή παράδοση αλλιώς
Η Αφροδίτη Ραγιάν (απ’ το γνωστό φερώνυμο κτήμα στο Κιλκίς), μετά το deli στην αγορά Άθωνος, φέρνει την ποντιακή της παράδοση και τη γεύση του βουνού στο κέντρο της πόλης με το "Αναστορώ" (@anastoro_). Δυο βήματα από τον Λευκό Πύργο, το μικρό της εστιατορικό σπίτι μετρά κάτι παραπάνω από μισό χρόνο ζωής, στολισμένο με λουλούδια από το κτήμα, σερβίτσια από τον γάμο της μαμάς και συνταγές από τη βαθιά και πιο πλατιά απ’ όσο ίσως νομίζουμε ποντιακή παράδοση. Αυτήν την τελευταία, η σεφ την προσεγγίζει ελεύθερα, δίνοντάς της μια νέα, πιο σύγχρονη, αλλά πάντα χειροποίητη, προσεγμένη και ποιοτική μορφή. Έτσι, προϊόντα από το κτήμα ή τη λαϊκή, φρέσκα ή διατηρημένα με παραδοσιακές ποντιακές τεχνικές, γίνονται η βάση για πιάτα όπως τα μοσχαρίσια γιουβαρλάκια με αυγολέμονο από κρόκους αλανιάρας κότας, κεφίρ και λαχανικά εποχής ή τα χειροποίητα βαρένικα γεμιστά με αγριογούρουνο, κρέμα από ωριμασμένο τυρί σπηλιάς, καπνιστή μελιτζάνα και ατσίρια (αφυδατωμένα φρούτα που ενυδατώνονται ξανά σε ζωμό κράνου).
Στη "Λότζα στη Δέλλιου" για γουρουνοπούλα πυροτέχνημα
Εξειδικευμένο μαγαζί στη μεσσηνιακή γουρουνοπούλα δύσκολα θα περίμενε να βρει κανείς στη Θεσσαλονίκη. Ακριβώς αυτό, όμως, φέρνει στις παρυφές του κέντρου η "Λότζα στη Δέλλιου" (@lotza_sti_delliou), που έχει πιάσει πόστο στην όμορφη (και ανερχόμενη, ελέω του σταθμού μετρό) γειτονιά του Συντριβανιού, μια ανάσα από τη ΔΕΘ. Για να φέρει την τεχνογνωσία στον Βορρά, η ομάδα του μοντέρνου αυτού ψητοπωλείου πέρασε αρκετό καιρό δοκιμάζοντας τις καλύτερες γουρουνοπουλερί της Πελοποννήσου και τα μυστικά που απέσπασε τα εφαρμόζει σε εκλεκτά κομμάτια από χοιρινό Iberico, που ψήνονται, κρυώνουν, ξαναψήνονται κ.ο.κ., δίνοντας αποτέλεσμα που δικαιώνει: η πετσούλα είναι κρατσανιστή και λυσσασμένη, όπως της πρέπει, η δε σάρκα από κάτω, ζουμερή και τρυφερή, ξεδιπλώνει στο στόμα την ποιότητα της καταγωγής της. Το concept πλαισιώνεται από μικρό και στοχευμένο μενού, που περιλαμβάνει πολίτικα κεμπαμπάκια από ελληνικό μοσχάρι, χειροποίητα κεφτεδάκια, αλλά και μοσχαρίσιο μεδούλι ή ψητές μοσχαροκεφαλές όταν το επιτρέπουν οι προμήθειες, συνθέτοντας μια διαφορετική πρόταση κρεατοφαγίας, κάπου ανάμεσα στο casual και το street.
Στην "Κνίσα" για μοντέρνα κρεατοφαγία
Λιτή, ζεστή σάλα με ξύλινη, σοκολατένια διακόσμηση και κυρίαρχο στοιχείο το φινιστρίνι προς την κουζίνα, εντός της οποίας ο βραβευμένος σεφ και συνιδιοκτήτης Φίλιππος Σταμπουλής (Χρυσός Σκούφος 2025 για το "Cabbanes" της Μυκόνου) περνά εκλεκτές κοπές από Αμερική, Αυστραλία και αλλού από σχάρες πυρωμένες από τις φλόγες που βγάζει ο δρυς, γεμίζοντας το μαγαζί με τα αρώματα που υπόσχεται το όνομά του: "Κνίσα", δηλαδή τσίκνα κατά τα ομηρικά κείμενα. Τη σάλα διαφεντεύει η παρτενέρ του στη ζωή και στην εστίαση, Γεωργία Σαμπάνη, φροντίζοντας για το ατμοσφαιρικό mood του μαγαζιού, που έχει στα ατού του και μια ιδιαίτερα προσεγμένη, φιλικά τιμολογημένη wine list. Ξεκινήστε με το ταρτάρ μοσχαριού, με ζωντανό δάγκωμα στο κρέας και ωραίο ταμπεραμέντο απ’ το κεφαλοτύρι που το αρταίνει, συνεχίστε με μεδούλι λιχούδικο και ποιοτικό και τελειώστε είτε με κάποια μοσχαρίσια κοπή είτε, ακόμη καλύτερα, με τη ζουμερή κι εκφραστική, ψημένη στην εντέλεια σέλα αρνιού, που αν ρωτάτε εμάς είναι το κρυφό αστέρι του μενού.
Στην "Αγορά Μοδιάνο" για ψώνια και τσιμπολόι
Τέσσερα χρόνια μετά την ατυχή πρώτη της αναβίωση, η "Αγορά Μοδιάνο" βρήκε φέτος τη νέα της μορφή στα χέρια της "Ergon Foods" των γέννημα θρέμμα Θεσσαλονικιών αδελφών Θωμά και Γιώργου Δούζη, οι οποίοι της έδωσαν ξανά τη μορφή ενός ζωντανού, συνεκτικού γαστρονομικού πολυχώρου σε απευθείας συνομιλία με την ιστορία της. Έτσι, περισσότερα από 30 αυτοτελή καταστήματα, από φρέσκα ψάρια, κρέατα και λαχανικά μέχρι φουρνίσματα, αλίπαστα και εξεζητημένες ντελικατέτσες, "στριμώχνονται" το ένα πλάι στο άλλο, προσφέροντας μια ολοκληρωμένη εμπειρία για ψώνια και τσιμπολόι που δεν απευθύνεται μόνο στους επισκέπτες της πόλης, αλλά και στους actual κατοίκους της. Από κλασικό καφενείο με μεζέδες μέχρι café που καβουρδίζει επί τόπου τα χαρμάνια του, κι από χασαποταβέρνες, πεϊνιρλάδικα και wine bars με τάπας, όλα με υλικά από τα καταστήματα της ίδιας της αγοράς, μέχρι μαγαζιά με άνθη, φυτά και… βινύλια, η νέα "Αγορά Μοδιάνο" τα έχει όλα. Ακόμη και cocktail bars όπως το "Herbarium", που αξιοποιεί υπολείμματα από τις υπόλοιπες δραστηριότητες της αγοράς στις (κατά το δυνατόν) zero-waste παρασκευές του.
Στο "Clochard" για grande έξοδο
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά μαγαζιά της Ελλάδας, ίσως και πέρα απ’ αυτήν, είναι αυτό που στεγάζει πλέον το νέο "Clochard", με τον Αλέξανδρο Βασίλογλου για ζεστό οικοδεσπότη και τον πατέρα του, Γιώργο, έναν πρύτανη της θεσσαλονικιώτικης σκηνής, πάντα στο πλευρό του. Το "Clochard by Alpha" (@clochard_restaurant), που από τον περασμένο Μάρτιο στεγάζεται στον υποβλητικό χώρο της πρώην "Alpha Bank" επί της πλατείας Ελευθερίας, απλώνει σκηνικό κινηματογραφικό και αισθητική φερμένη ατόφια από ιταλική μητρόπολη (μιλανέζικη ούγια θα βρείτε άλλωστε στα περισσότερα έπιπλα), ξεδιπλώνοντας αδιαπραγμάτευτη πολυτέλεια σε υλικά, design και επενδύσεις. Η οβάλ σάλα του υπογείου, με τη μεγάλη ελλειπτική μπάρα στο κέντρο και τα καθιστικά εκατέρωθεν, είναι το κύριο πεδίο δράσης. Τα πριβέ του επάνω ορόφου προσφέρουν έξτρα ιδιωτικότητα για dinners που δεν είναι μόνο dinners, ενώ τη δική του θέση στις συνήθειες των Θεσσαλονικιών έχει κερδίσει το μεγάλο roof με τη χορταστική θέα στην υπό ανάπλαση πλατεία και στον ορίζοντα του Θερμαϊκού. Η κουζίνα παραμένει ένα μιξ ελληνικών και γαλλικών γεύσεων (σκεφτείτε σφυρίδα μπιάνκο και αρνάκι φρικασέ πλάι πλάι με tournedos Rossini και παπαρδέλες με ζαρκάδι), όμως το μοσχαρίσιο φιλέτο με frites και béarnaise, απλό, κομψό και άκρως αποτελεσματικό, είναι ίσως η καλύτερη αφορμή για να πιάσετε θέση και να χαζέψετε χώρο και κόσμο.
Τα σταθερά φαβορί
Στο "Όλυμπος Νάουσα" (Βραβείο Ελληνικής Κουζίνας 2026 / @olympos_naoussa), ο σεφ Δημήτρης Τασιούλας καταφέρνει κάθε χρόνο και περισσότερο να δώσει νέα, μοντέρνα και εντελώς διακριτή ταυτότητα στο εστιατόριο με το ιστορικό όνομα, μέσα από πιάτα κοφτερής τεχνικής και ουσιαστικής νοστιμιάς. Στο "Χαρούπι" (ΒΕΚ 2026 / @xaroupi_cretan_restaurant), που διατηρεί τον τίτλο του καλύτερου κρητικού εστιατορίου στην Ελλάδα, οι μοντέρνες τεχνικές του πολυβραβευμένου σεφ Μανώλη Παπουτσάκη αναδεικνύουν την ορμή του κρητικού γευστικού ιδιώματος με ζηλευτή ακρίβεια. Σημείο αναφοράς της θεσσαλονικιώτικης καλοφαγίας παραμένει το "Salonika Restaurant & Bar" (1 Χρυσός Σκούφος / @salonika_restaurant) του ξενοδοχείου "Makedonia Palace", με τον πληθωρικό Σωτήρη Ευαγγέλου να αποδίδει με κορυφαίο τρόπο την παράδοση στο σήμερα.
Το "Grada Nuevo" (ΒΕΚ 2026 / @gradanuevo), με τη ζεστή και μίνιμαλ πολυτέλειά του και τον μετρ και ιδιοκτήτη Απόστολο Ρήγα ως ιδανικό οικοδεσπότη, παραμένει ένα από τα πιο posh σημεία της πόλης για ιωδιούχο δείπνο, χάρη σε μια κουζίνα που αναδεικνύει με έμπνευση και ευρηματικότητα την εξαιρετική πρώτη ύλη (signature πιάτα η σουπιά με κρέμα φέτας και τα λινγκουίνι με ροφό), την ώρα που περισσότερες από 250 ετικέτες αριθμεί η κάβα.
Κορυφαίες εκφράσεις της θαλασσινής παράδοσης της πόλης απολαμβάνουμε επίσης στον "Γλυκάνισο" (ΒΕΚ 2026 / @glikanisos), εστιατόριο αναφοράς για τη Θεσσαλονίκη, που συγκεντρώνει στη σάλα του καθημερινά σπουδαίες ψαριές από συνεργαζόμενα καΐκια της Χαλκιδικής, για λιχουδιές όπως το ανάλαφρο και ντελικάτο αγιορείτικο, οι γλώσσες μενιέρ ή το χριστόψαρο με σάλτσα βουτύρου. Στα ίδια νερά ψαρεύει και το αδελφό εστιατόριο "Marea" (@marea_sea_spirit) στο κέντρο της πόλης, προσφέροντας πιο μοντέρνες αναγνώσεις. Αμφότερα ξεχωρίζουν, βέβαια, και για την εξαιρετική σχάρα απ’ την οποία περνούν τα πιο μεγάλα ψάρια.
Υψηλή δημιουργικότητα και εύληπτη νοστιμιά μπολιάζει ο σεφ Μανώλης Παπουτσάκης στα "Δέκα Τραπέζια" του (ΒΕΚ 2026 / @dekatrapezia), χρησιμοποιώντας τεχνικές αιχμής για να σερβίρει υψηλή κουζίνα σε τέμπο τσιμπολογήματος. Δημιουργικοί μεζέδες όπως η κρουστάδα με καβούρι και αβγά πέστροφας, ή η οφτή γλυκοκολοκύθα με κάρι συνθέτουν ένα απολαυστικό γευστικό ταξίδι, το οποίο υλοποιεί με ζηλευτή δεξιότητα η συνιδιοκτήτρια και σεφ Πασχαλίνα Καμτσίκη.
Σε δυνατό τέμπο εξακολουθεί να κινείται το "Poster" (@poster_thessaloniki), στα πέριξ της Βαλαωρίτου, με τη Ρόη Αποίκου στα κρασιά και τη σάλα και τον Σωκράτη Μπεληγιάννη στην κουζίνα να του έχουν δώσει σαφή και ολοκληρωμένη πλέον γαστρονομική κατεύθυνση με έντονη προσωπικότητα και έμφαση σε πρώτες ύλες της Βόρειας Ελλάδας να μεταφράζονται σε πιάτα όπως το μαρινάτο μαγιάτικο με πικάντικη πολίτικη σαλάτα και πίκλα μπάμιας, ή ο ξινόχοντρος με μαδημένο κατσίκι και δαμάσκηνα. Και παρ’ ότι το ίδιο δίδυμο βρίσκεται πίσω κι από το "Μαιτρ και Μαργαρίτα" (@maitr.margarita), μην περιμένετε την ίδια εστιατορική πρόταση: στο νεομπιστρό που έχει κλείσει πια μια δεκαετία ως κομμάτι της νέας μαγειρικής ταυτότητας της πόλης, δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην cuisine de saison σε κάθε της πτυχή, αλλά και στην ευρύτερη γαστρονομική παράδοση της Μακεδονίας, μετασχηματίζοντάς τες σε πιάτα όπως τα χοιρινά μάγουλα σε κρούστα, με ρεβιθάδα και σμετάνα, ή το αλμυρό σαραγλί με μοσχαρίσιο κιμά και πικάντικο μέλι. Η κάβα σιγοντάρει, συστήνοντας στην πόλη μεγάλα κρασιά μικρών οινοποιών.
Στο ατμοσφαιρικό, σχεδόν κινηματογραφικό σκηνικό ενός διατηρητέου κτηρίου, ο σεφ και ιδιοκτήτης Δήμος Καλαϊτσίδης ανεβάζει σταθερά τον πήχη στα "3 Γουρουνάκια" (@ta_tria.gourounakia), διανύοντας την πιο φινετσάτη περίοδο της δημιουργικής του πορείας. Με σταθερή αναφορά στην ελληνική παράδοση και δημιουργικές παρεμβάσεις που δεν επισκιάζουν τη νοστιμιά, η κουζίνα του ξεχωρίζει με πιάτα όπως ο τραγανός μουσακάς, το κεμπάπ σουπιάς και το χουνκιάρ με μοσχαρίσια μάγουλα.
Στον χώρο του ιστορικού καφέ μπαρ "Ανατολή", το "Βαρύ Πεπόνι" (@varypeponi) έχει καθιερωθεί εδώ και μια δεκαετία ως ένα από τα πιο ιδιοσυγκρασιακά γαστρονομικά στέκια της Θεσσαλονίκης. Σε σκηνικό παραδοσιακού καφενείου, με ιταλικές μουσικές των ’80s και ατμόσφαιρα σχεδόν συνωμοτική, ο Βασίλης Κωστάκης και η γυναίκα του Βίκυ σερβίρουν μεσογειακή κουζίνα με τόλμη και φιλοδοξίες που ξεπερνούν τη γαστροταβέρνα. Χαρακτηριστικά δείγματα, το σοταρισμένο φιλέτο λαβράκι με beurre blanc, παστινάκι και καρότο, και τα σιγομαγειρεμένα μοσχαρίσια μάγουλα Black Angus με πουρέ πατάτας και σάλτσα μανιταριών.
Στην κορυφή του "Electra Palace Thessaloniki", το "Orizontes" (@orizontes_roof_garden) απολαμβάνει μια από τις πιο προνομιακές θέες της Θεσσαλονίκης και ο σεφ Γιώργος Βαγιωνάς παρουσιάζει μια σύγχρονη μεσογειακή κουζίνα, με δημιουργική φινέτσα κι έμφαση στην πρώτη ύλη. Χαρακτηριστικά δείγματα τα χτένια με σελινόριζα και σάλτσα μανταρίνι, οι μαρουλοντολμάδες με μαρινάτη καραβίδα Αιγαίου και το γιουβέτσι με σκορπίνα, σε ένα γαστρονομικό σκηνικό όπου η ατμόσφαιρα συναγωνίζεται τη θέα.
Το μεγάλο μπαρ που διατρέχει την ανοιχτή κουζίνα με τις φωτιές έχει εξελιχθεί σε σήμα κατατεθέν για το "Voukakrato", που συνδυάζει στο όνομά του τη Βούκα, τον άρτο της βυζαντινής Θείας Ευχαριστίας δηλαδή, και τον Άκρατο Οίνο της Θείας Μετάληψης. Ο Νίκος Τσομπανίδης, ιδιοκτήτης και σεφ μαζί με τον Απόστολο Τσακτσίρα, προτείνει ένα σύγχρονο ελληνικό μενού που εμπλουτίζεται καθημερινά, ανάλογα με τις πρώτες ύλες που είναι διαθέσιμες. Η πίτα ημέρας είναι πάντα σταθερό κομμάτι του μενού, ενώ πιάτα όπως η γαριδορεβιθάδα στον ξυλόφουρνο με λευκό ταραμά, το σουδάκι μπακαλιάρου με ταραμά κολοκύθας ή ο αγιορείτικος ροφός είναι ενδεικτικά της κατεύθυνσης της κουζίνας προς γεύσεις που έρχονται κατευθείαν από την παράδοση, αλλά προσεγγίζονται με σύγχρονη ματιά.
Σαφή κρεατοφαγικό προσανατολισμό έχει το "Iberico", με μοντέρνα, προσεγμένη σάλα και ατμοσφαιρικό rooftop που βλέπει προς τους γερανούς του λιμανιού. Ο σεφ Παρασκευάς Χαντζιάρας συνδυάζει ελληνικές γεύσεις με εκλεκτές κοπές από αμερικανικές φάρμες, σε ένα μενού που ξεκινά από πίτες στον ξυλόφουρνο, κροκέτες jamón ibérico και μοσχαρίσιο καρπάτσιο, για να φτάσει σε χυλοπίτες με μοσχαρίσια μάγουλα και γαλοτύρι, ταλιάτα με τσιγαριαστά χόρτα και εντυπωσιακές tomahawk. Στα δυνατά χαρτιά του και η ιδιαίτερα πλούσια κάβα, με περισσότερες από 250 ετικέτες ελληνικού και διεθνούς αμπελώνα.
Σχεδόν μισό αιώνα τώρα, η "Διαγώνιος" στην πλατεία Φαναριωτών παραμένει μια από τις πιο χαρακτηριστικές διευθύνσεις της θεσσαλονικιώτικης κρεατοφαγίας, με τα ζουμερά, μυρωδάτα σουτζουκάκια πολίτικης καταγωγής και τον χοιρινό γύρο παλιάς σχολής να αποτελούν πραγματικές γεύσεις-διαβατήρια της πόλης.
Μικρή, ατμοσφαιρική και με έντονα προσωπικό χαρακτήρα, η "Πινακοθήκη Μωρών" (@pinakothiki.moron) κινείται ανάμεσα στο bar και στο εστιατόριο, με οδηγό την κουλτούρα του μοιράσματος. Η Βίλμα και ο Άγγελος φροντίζουν προσωπικά τη φιλοξενία και τις γευστικές προτάσεις, που παντρεύουν ελληνικές αναφορές και ευρωπαϊκές επιρροές, όπως η μοσχαρίσια γλώσσα με σάλτσα τόνου, το ψητό μεδούλι με κρέμα σκόρδου και σαλάτα μυρωδικών ή οι μπρουσκέτες με καπνιστό χέλι, ενώ η συλλογή αποσταγμάτων, τα κρασιά και τα cocktails συμπληρώνουν την εμπειρία σε έναν μικρό χώρο με ξεχωριστή αισθητική και ατμόσφαιρα σχεδόν ιδιωτικής συνάντησης.
Και για γλυκό φινάλε, το προφιτερόλ γίνεται προσωπική υπόθεση στο "Choureal" (@choureal_profiterole), καθώς συναρμολογείται μπροστά στον επισκέπτη, με αφράτα choux, βελούδινη κρέμα ζαχαροπλαστικής και σοκολάτα από μεγάλους οίκους, όπως η Noalya, η Valrhona και η Orfève. Οι γευστικοί συνδυασμοί ανανεώνονται διαρκώς, ενώ η τέχνη της pâte à choux ξεδιπλώνεται και σε δημιουργίες όπως το tirami-chou με καφέ και μασκαρπόνε, ιδανικά με μια μπάλα χειροποίητο παγωτό στο πλάι.
Διαβάστε Επίσης
