Πριν λίγο καιρό μέσα από το Instagram του Αθηνόραματος ρωτήσαμε κάτι απλό, σχεδόν αθώο: ποιο μαγαζί της γειτονιά σας και πιστεύετε ότι αξίζει να το μάθει περισσότερος κόσμος; Εκεί που η πόλη χαμηλώνει ρυθμό, πετάει από πάνω της την ένταση της ημέρας και κάθεται στο πεζοδρόμιο σαν να της είναι το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο. Εξάλλου η Αθήνα μπορεί να γίνει απολαυστική το καλοκαίρι, αρκεί να έχεις μια καλή παρέα και τα πιο ανέμελα στέκια.
Κάπως έτσι οι απαντήσεις ήρθαν με μια αξιοσημείωτη επιμονή. Και κάπου ανάμεσα σε όλα τα "κρυφά διαμαντάκια" και τα "don’t tell anyone”, ένα όνομα επαναλαμβανόταν σαν μικρή γευστική εμμονή: ο Tsiftis στα Ιλίσια.
Επομένως οδηγηθήκαμε στο αγαπητό γαστροκουτούκι στη Σεβαστείας έτοιμοι να ανακαλύψουμε πως αυτός ο Tsiftis έχει κλέψει τις καρδιές πολλών. Η Μιχαλακοπούλου λίγο πιο πάνω έκανε τον συνηθισμένο της θόρυβο, αλλά εδώ, στον πεζόδρομο, τα πράγματα άλλαζαν ρυθμό, σαν να πατάς mute στην πόλη και να χαλαρώνεις.
Προικισμένο με έναν αεράτο πεζόδρομο με μια σχεδόν κινηματογραφική απλότητα, το "γαστροκουτούκι" των Μπάμπη Καζάνα και Σήφη Μανουσέλη, με σεφ κουζίνας τον Αντώνη Νικηταρά μοιάζει με αυτό που θα έλεγες καλοκαίρι στο εξοχικό. Αν το εξοχικό ήταν ήρεμο και παράλληλα μια ανάσα από το κέντρο της πόλης. Τραπέζια δίπλα σε παρτέρια με μυρωδικά, καρέκλες με τα χρωματιστά κορδόνια φέρνουν κάτι από παλιά σινεμά, χαμογελαστά πρόσωπα συνθέτουν μια ανεπιτήδευτη σκηνογραφία άκρως καλοκαιρινή.
Εξάλλου, το καλοκαίρι δεν χρειάζεται πολλά· μόνο σκιά, αέρα και έναν χώρο που δεν σε πιέζει. Και κάπου εκεί, το τραπέζι βρίσκει τον πιο απλό του ρυθμό: μια παγωμένη Coca-Cola, πάντα εκεί. Τίποτα περίπλοκο, τίποτα "conceptual”. Απλώς το σωστό κρύο ποτήρι τη σωστή στιγμή. Και ξαφνικά, όλα γίνονται όλο και πιο παρεΐστικα, πιο αυθόρμητα.
Αυτό το αφοπλιστικό je-ne-sais-quoi είναι μέρος του χαρμανιού της κουζίνας του Tsiftis που ξεδιπλώνεται σαν τουρνέ στις παραδοσιακές -ξεχασμένες- συνταγές της Ελλάδας καθώς και στις πρώτες ύλες από όλη κυριολεκτικά την Ελλάδα. Ένα νοσταλγικό ταξίδι ξεκινάει με αμπελοφάσουλα, σκορδαλιά ξηρών καρπών, κολοκυθάκια και λούζα Τήνου ένα απλό αλλά όχι απλοϊκό ελληνικό πιάτο με δροσερό αποτύπωμα. Κάπου εκεί, δεύτερη Coca-Cola στο τραπέζι, γιατί το καλοκαίρι στην Αθήνα χρειάζεται refill.
Κρατώντας την παράδοση με ευρηματικότητα, το ψάρι ημέρας δεν γίνεται ένα ακόμη σεβίτσε αλλά αντιθέτως μαρινάρεται με νερό ντομάτας, αλμύρα, αγγούρι και λίγο τσίλι αναμιγνύοντας αρμονικά το δίπτυχο ιώδιο- αλμυρό με την οξύτητα της ντομάτας.
Τα σιγομαγειρεμένα μοσχαρίσια μάγουλα με ζυμαρικά και αφρό από μαριαρένο (είδος γραβιέρας) Κάσου είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα του ύφους του Tsiftis: η πρώτη ύλη και μεγειρική τεχνική σε μια συνομιλία χωρίς ένταση, χωρίς στόμφο. Απλώς με καθαρή πρόθεση.
Κάπου εκεί, η Αθήνα έξω συνεχίζει να κάνει αυτό που κάνει πάντα: να μην σταματά. Εδώ όμως, για λίγο, όλα επιβραδύνουν. Και πάλι, μια παγωμένη Coca-Cola επιστρέφει στο τραπέζι, σχεδόν σαν ρεφρέν της βραδιάς. Για να καταλήξουμε πως ο Tsiftis δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι είναι "το κορυφαίο μαγαζί της γειτονιάς”. Το αποδεικνύει ο τρόπος που ο πεζόδρομος γεμίζει, που τα τραπέζια μένουν λίγο παραπάνω απ’ όσο είχαν σκοπό, ο τρόπος που η πόλη εδώ μοιάζει για λίγο πιο ανάλαφρη.
Μιχαλακοπούλου 88 και Σεβαστείας, Ιλίσια, 2107754246
