'Έχει μια ξεχωριστή γοητεία το μητροπολιτικό μπιστρό του Άρη Βεζενέ: τραβώντας τις διπλές, παχιές κουρτίνες της εισόδου, αφήνεις πίσω σου το κέντρο της Αθήνας και βρίσκεσαι μονομιάς σε ένα ατμοσφαιρικό σκηνικό όπου η γνώριμη, νηφάλια πολυτέλεια είναι τόσο καθησυχαστική όσο και οι φινετσάτες comfort γεύσεις που έχουν αναγάγει το "Vezene" σε εστιατόριο αναφοράς της πόλης. Ο έντονος καλλιτεχνικός χαρακτήρας της σάλας και τα όμορφα στρωμένα τραπέζια καδράρουν το κοινό, κι ενώ έξω η ψύχρα του Νοεμβρίου απλώνει φθινοπωρινό σκηνικό, μέσα η θέρμη και η ευωχία συνθέτουν ένα αυτόνομο σύμπαν.
Από τα cappelletti με μοσχαρίσια ουρά και το crudo α λα σαβόρο, όπου οι γευστικές εντάσεις χαμηλώνουν σε επίπεδο διακριτικού βιμπράτο, μέχρι το εμβληματικό "παστίτσιο" με ταρτάρ βοδινού και την ευθύβολη ψαρομακαρονάδα, η τεχνική ακρίβεια και η καθαρότητα της πρώτης ύλης πρωταγωνιστούν, αν και κάποτε η επιδίωξη της φινέτσας αφαιρεί λίγο από τον γευστικό τσαμπουκά. Όχι, πάντως, από το σβερκάκι κατσικιού Βόνιτσας, που ψήνεται αποβραδίς κι ολημερίς στον ξυλόφουρνο, μέχρι να μελώσει η σάρκα και να γλυκάνει το λιπάκι του. Κι αν θέλετε στ' αλήθεια να τιμήσετε αυτή τη μερακλίδικη νοστιμιά, μην ντραπείτε να πιάσετε τα κοκαλάκια με το χέρι και να τα γλείψετε.
> Διαβάστε την αναλυτική κριτική του "α" για το Vezene εδώ.
Διαβάστε Επίσης
