Στην καρδιά της Αρκαδίας, το ελατοσκέπαστο Μαίναλο είναι πάντα μια εξαιρετική πρόταση για φθινοπωρινό -και όχι μόνο- week end. Μια σχετικά μικρή διαδρομή περίπου 2.30 ωρών, σε φέρνει εκεί που αυτόματα θα ξεχάσεις την πόλη βουτώντας σε μια πανέμορφη ορεινή φύση με απίστευτη διαφάνεια. Περιβάλλον, γεύση, ιστορία και παράδοση συνθέτουν εδώ ένα δελεαστικό πακέτο. Διαδρομές μέσα σε δάση, πετρόκτιστα ορεινά χωριά, πλατείες κάτω από πλατάνια και άνθρωποι φιλόξενοι κι ανοιχτόκαρδοι, που θα σου πιάσουν κουβέντα στο καφενείο. Ταβέρνες κρυμμένες σε ορεινά χωριά επιμένουν στην παράδοση, μαγειρεύοντας με ντόπια προϊόντα την απλή αρκαδική κουζίνα που σε κερδίζει με τη νοστιμιά της.
Ανάμεσα σ΄ αυτές, η "Ζέρζοβα” δεν αποτελεί πλέον μυστικό για λίγους. Χωρίς κράτηση δύσκολα μπορεί να βρίσκεις τραπέζι, τίποτα όμως δεν έχει αλλάξει στην κουζίνα και τη φιλοσοφία της Βαγγελιώς και του Γιάννη Αγγελακόπουλου. Εδώ, θα νιώσεις σαν να τρως στο σπίτι τους, με υλικά του τόπου και της εποχής.
Η ιστορία της ταβέρνας ξεκινάει πίσω, στις αρχές του 2000, όταν το μικρό καφενείο που κρατούσε ο κτηνοτρόφος Γιάννης Αγγελακόπουλος με τη μητέρα του στο χωριό τους την Παναγιά, γνωστότερο με το παλιό του όνομα Ζέρζοβα, ξεκίνησε να σερβίρει λίγους μεζέδες. Με τον καιρό, μπήκε στη δουλειά και η σύζυγός του η Βαγγελιώ, η κουζίνα εξελίχθηκε και το μαγαζί έγινε ταβέρνα. Το φαγητό τους απέκτησε φήμη και η "Ζέρζοβα” έγινε γρήγορα προορισμός στην περιοχή. Πριν τέσσερα χρόνια, μεταφέρθηκε στο χωριό Μάρκου, λίγα χιλιόμετρα μετά τη Δημητσάνα. Εκεί, σε μια ονειρική τοποθεσία με πανοραμική θέα στις γύρω βουνοκορφές, έχτισαν ένα όμορφο πέτρινο οίκημα για να στέγασαν το μαγαζί τους.
Θα φτάσεις απολαμβάνοντας μια από τις πιο γοητευτικές διαδρομές της ορεινής Αρκαδίας, οπότε καλό είναι να προβλέψεις και μια-δύο στάσεις σε ενδιάμεσους οικισμούς. Το βαθυπράσινο ελατοδάσος του Μαινάλου σε ακολουθεί μέχρι λίγο έξω από τη Βυτίνα (1040μ.), οπότε σταδιακά ο δρόμος γίνεται φιδωτός και το ήρεμο τοπίο δίνει τη θέση του στην άγρια ομορφιά της ορεινής Αρκαδίας. Οδηγώντας άλλοτε μέσα άλλοτε πλάι στο φαράγγι του Λούσιου, περνάς το γεφύρι, όταν σε μια στροφή προβάλει μεγαλόπρεπη η θέα των πέτρινων αρχοντικών της Δημητσάνας. Ο ωραιότερος οικισμός της ορεινής Πελοποννήσου με την αύρα μιας λαμπρής ιστορίας, σκαρφαλωμένος αμφιθεατρικά σε δυο αντικρυστούς λόφους (950-1080μ.), είναι ένα θέαμα μοναδικής ομορφιάς.
Λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω, θα συναντήσεις τη γραφική Ζάτουνα, πάνω στον δρόμο. Συνεχίζεις στο ίδιο τοπίο με τη θέα της Δημητσάνας να σε ακολουθεί, μέχρι που φτάνεις στο Μάρκου και στο σπίτι της "Ζέρζοβας”, σε υψόμετρο 900μ.
Στην καλόγουστη, πέτρινη σάλα με το τζάκι και τη σπιτική ζεστασιά κυριαρχεί το ξύλο, ενώ τα μεγάλα παράθυρα αφήνουν ν’ αγναντεύεις τις γύρω βουνοκορφές: απέναντι το Λύκαιο όρος, στο βάθος ο Ταΰγετος. Αν, βέβαια, το επιτρέπει ο καιρός, θα καθίσεις έξω στην περιποιημένη πράσινη αυλή, με θέα την κορυφή του δυτικού Μαινάλου Κλινίτσα (1540 μ.) και μια ωραία άποψη της Δημητσάνας.
Η φήμη της "Ζέρζοβας” οφείλεται στη βαθιά νόστιμη και ακαταμάχητα σπιτική κουζίνα της Βαγγελιώς και του Γιάννη Αγγελακόπουλου. Ζαρζαβατικά από το μποστάνι τους (δίπλα στο εστιατόριο), ζώα από δικούς τους κτηνοτρόφους, χόρτα και μανιτάρια τροφοσυλλογής, σπιτικά ζυμαρικά, τραχανάς και τυριά. Ο Γιάννης είναι συστηματικός τροφοσυλλέκτης όλο τον χρόνο. Μαζεύει άγρια χόρτα, καρπούς και βότανα και ειδικεύεται στα μανιτάρια, τα οποία αγαπάει ιδιαίτερα.
Τα κρεατικά τους έχουν τη γεύση και την υφή του ντόπιου, οι σάλτσες στα κοκκινιστά γίνονται από τις δικές τους ντομάτες, το πρόβειο βούτυρο δικό τους, όπως και η εξαιρετική φέτα που τυροκομεί ο Γιάννης.
Η λίστα τους είναι μικρή, περιλαμβάνει όσα μπορεί να μαγειρέψει η κουζίνα κάθε φορά, με τη Βαγγελιώ να βρίσκεται πίσω απ΄όλα. Στο τραπέζι θα έρθει πρώτη η μυρωδάτη χορτόπιτα με δικό της φύλλο,, τα γιαχνιστά χόρτα μαγειρεμένα μαζί με ζαρζαβατικά της εποχής, το λουκάνικο αγριογούρουνου. Στη συνέχεια, ένα πιάτο-θεσμός που δεν λείπει από κανένα τραπέζι, οι πεντανόστιμες, "χυλοπίτες με καμμένη μυζήθρα”, με το βούτυρο να μοσχοβολάει.
Ποιο κρεατικό θα διαλέξεις είναι ένα δίλημμα, καθώς το μενού έχει απ΄ όλα. Η προβατίνα σιγοψήνεται στη λαδόκολλα, τα υπόλοιπα είναι μαγειρευτά της κατσαρόλας, με κορυφαίο το εξαιρετικό αρνάκι λαδορίγανη. Το κουνελάκι μαγειρεύεται με δεντρολίβανο, το μοσχαράκι και ο κόκκορας γίνονται κοκκινιστά, το μελωμένο αγριογούρουνο σβήνεται με κονιάκ -παλιά συνταγή της οικογένειας. Όσοι πιστοί της σχάρας, θα βρουν χοιρινή μπριζόλα και μοσχαρίσια σπαλομπριζόλα. Στο χειμωνιάτικο μενού και οι λαχανοντολμάδες, το χοιρινό με σέλινο, η μοσχαρόσουπα. Εποχικό πιάτο η λιμπιστική σούπα ξινού τραχανά με άγρια μανιτάρια -τυχερός όποιος την πετύχει- ενώ τα μανιτάρια γίνονται και τηγανιά με μπούκοβο.
Οι τηγανιτές πατάτες της Βαγγελιώς είναι ζημιά, αλλά και οι χυλοπίτες δένουν ιδανικά με τις κοκκινιστές σάλτσες των κρεατικών.
Το γεύμα κλείνει το άψογο γαλακτομπούρεκο της Βαγγελιώς, με πρόβειο βούτυρο και τραγανό φύλλο με ωραίο σιρόπιασμα. Συνήθως έρχεται ζεστό, η Βαγγελιώ δεν προλαβαίνει τα ταψιά, αλλά δεν μπορείς να παραγγείλεις δεύτερο γιατί είναι κέρασμα. Αλλά και το παγωτό με φρέσκα σύκα που πετύχαμε στην πρόσφατη επίσκεψη μας είχε βαθιά τη γεύση του φρούτου και εξαιρετική υφή.
Όσον αφορά το κρασί, στον κατάλογο συναντάς χύμα από Μοσχοφίλερο, Ροδίτη και Αγιωργίτικο. Υπάρχει, όμως, και το κουκλίστικο κελάρι που διαμόρφωσε ο Γιάννης μέσα στο εστιατόριο, για να διαλέξεις από τις κάπου 20 ετικέτες που διαθέτει μέχρι στιγμής.
Φεύγοντας, μπορείτε να πάρετε μαζί λίγη γεύση Αρκαδίας: ρίξτε μια ματιά στον πάγκο με τα γλυκά κουταλιού της Βαγγελιώς και το γνήσιο μέλι Ελάτης Μαινάλου Βανίλια Π.Ο.Π., ένα μέλι ιδιαίτερο και μοναδικό, που δεν παράγεται κάθε χρόνο.
Η "Ζέρζοβα” ενσαρκώνει μια κουζίνα αυθεντική, που εκφράζει τον τόπο, τις συνήθειες και την παράδοση, αυτή που όλο και σπανίζει και δεν θέλουμε να χαθεί.
Info
Λειτουργεί όλο τον χρόνο Παρασκευή-Κυριακή - τηλ. 6932 847358
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook, Tik Tok και το Instagram.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
