Το "Σερσέ λα Φαμ" μοσχομυρίζει ελληνικό καλοκαίρι

Νεοκαφενές με τα όλα του, φωλιασμένος στην πλατεΐτσα απέναντι από τη Μητρόπολη και με όλες τις φυλές του Κέντρου να κάνουν ουρά για ένα από τα τραπεζάκια του, το ρετρό αγαπημένο της οδού Μητροπόλεως παραμένει φαβορί για χαλαρό τσιμπολόι με άρωμα παλιάς Αθήνας, και με δυνατό χαρτί τα μπόλικα τραπεζάκια έξω, στα οποία δύσκολα θα βρεις καρέκλα χωρίς ραντεβού, ιδίως το απογευματάκι. Γιατί εκείνη την ώρα είναι που το νεοκλασικό της απέναντι γωνίας, παρέα με την όμορφα φρεσκαρισμένη εμβληματική εκκλησία, καδράρουν ιδανικά τη λωρίδα ουρανού που διατρέχει την οδό Μητροπόλεως, αφήνοντας τη γλύκα του ηλιοβασιλέματος να απλώσει χρώμα στο ραχάτι σου.

Εκτός από χρώμα, το ραχάτι εδώ έχει και γεύση, η οποία συνομιλεί απ’ ευθείας με τις εποχές όπου η γεύση της Αθήνας ήταν ένα παλίμψηστο από συνήθειες, παραδόσεις και… πεσκέσια απ’ τις καταγωγές των κατοίκων της, με εκλεκτά υλικά απ’ τα μήκη και τα πλάτη της επικράτειας να συνθέτουν ένα εδεσματολόγιο που μοσχοβολάει Ελλάδα. Αυτή τη μοσχοβολιά έχει τονίσει ακόμη περισσότερο η συνεργασία του "Σερσέ" με τη σεφ Σταυριανή Ζερβακάκου, που επιμελείται φέτος ένα εναλλασσόμενο παράλληλο μενού, με ξεχωριστά πιάτα ημέρας.

Με ένα απ’ αυτά ξεκινήσαμε κι εμείς, τη σαλάτα πέστροφα – πεπόνι, ένα δροσερό, καλοκαιρινό συνδυασμό, γεμάτο μ’ αυτήν την απροσδόκητα αρμονική συγχορδία υφών κι εντάσεων που πετυχαίνει η Ζερβακάκου στα πιάτα της, ταιριάζοντας αυτά που θα σου φαίνονταν αταίριαστα. Η σούπα ντομάτας με μύδι τουρσί είναι ένας θρίαμβος της καλής πρώτης ύλης στην σωστή της ώρα, με την πληθωρική γεύση ντομάτας να γεμίζει το στόμα ζουμερή, φρουτένια νοστιμιά σε κάθε κουταλιά, και το τροφαντό πικλαρισμένο μύδι να δίνει τσιμπητή οξύτητα, ιδίως αν αφήσεις το πιάτο να ανεβάσει λίγο τη θερμοκρασία, απ’ την υπερβολικά παγωμένη στην οποία έρχεται. Ο πολίτικος ντολμάς, η γεμιστή πιπεριά δηλαδή, με ρύζι, σταφίδα και κουκουνάρι, ήταν κομμάτι λειψή σε αρώματα και μαστοριά, με το κηπευτικό ελαφρώς ταλαιπωρημένο και τη γέμιση όχι ιδιαίτερα ζωηρή στο δάγκωμα, όμως το γιαούρτι που τη συνόδευε ήταν φίνο και με ορεκτική οξύτητα, υπογραμμίζοντας πως, ακόμη κι όταν η κουζίνα έχει τις αστοχίες της, η πρώτη ύλη παραμένει αστεράτη.

Από το σταθερό μενού, οι τηγανισμένες τσακιστές πατάτες με κρέμα από κασέρι και σαλάμι απ’ τη Λευκάδα, είναι ένας μερακλίδικος μεζές, που ταιριάζει χάρμα με μια από τις μπύρες της κολεξιόν του "Σερσέ", ενώ το αρνάκι σε φωλιά μελιτζάνας, με πιπεριές και Μετσοβόνε, παραμένει ένα νόστιμο και λιχούδικο – καίτοι κομματάκι άτεχνο – πιάτο, με τρυφερό κι εκφραστικό τον κεντρικό πρωταγωνιστή του, και καλά ζύγια στα λαχανικά, για να ισορροπήσουν την πικάντικη γλύκα της μελιτζάνας και τη λιπαρή πληθωρικότητα του τυριού.