Η γωνία της Χαριλάου Τρικούπη με την Καλλιδρομίου δεν θα είναι πια η ίδια. Η ιστορική "Μουριά", το καφενείο που από το 1915 έβλεπε τα Εξάρχεια να αλλάζουν γύρω του, κλείνει οριστικά ύστερα από 111 χρόνια λειτουργίας. "Η αποκαθήλωση. Για όσες φορές μας κρατήσατε και σας κρατήσαμε. Αγκαλιά", γράφει η λιτή, συγκινητική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με την οποία οι άνθρωποί του αποχαιρετούν τους θαμώνες.
Πίσω από τον πάγκο της "Μουριάς" από το 1982 βρίσκεται ο Χρήστος Βάνας, ο έβδομος κατά σειρά καφετζής της, που μαζί με την οικογένειά του κράτησε ζωντανό ένα από τα τελευταία αυθεντικά καφενεία της περιοχής. Ένα στέκι όπου τα Σάββατα, με τη λαϊκή της Καλλιδρομίου σε πλήρη εξέλιξη, οι καφέδες έδιναν τη θέση τους στα τσίπουρα και τους μεζέδες, και στα τραπέζια του συναντιούνταν παλιοί Εξαρχειώτες, φοιτητές, καλλιτέχνες, άνθρωποι της αγοράς και ξενύχτηδες που έκαναν μια τελευταία στάση πριν επιστρέψουν σπίτι.
Το ενδεχόμενο του λουκέτου είχε γίνει γνωστό από το καλοκαίρι, όταν ο ιδιοκτήτης του ακινήτου ζήτησε την αποχώρηση του καφενείου με σκοπό την αλλαγή χρήσης του χώρου. Ακολούθησε προσπάθεια να χαρακτηριστεί η "Μουριά" νεότερο μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς, ενώ σχεδόν 7.500 άνθρωποι υπέγραψαν το αίτημα για τη διάσωσή της. Τελικά, οι προσπάθειες δεν κατάφεραν να αποτρέψουν το κλείσιμο.
Η "Μουριά" είχε προλάβει να ζήσει πολλές διαφορετικές Αθήνες. Το όνομά της το χρωστούσε στο μεγάλο δέντρο που κάποτε στεκόταν έξω από το παλιό διώροφο κτίριο, πριν αυτό κατεδαφιστεί το 1962. Το δέντρο χάθηκε, το καφενείο όμως συνέχισε να υπάρχει για δεκαετίες, διατηρώντας κάτι από την παλιά κοινωνικότητα της γειτονιάς.
Τώρα χάνεται και αυτό. Και μαζί του άλλη μία από εκείνες τις διευθύνσεις που δεν είχαν ανάγκη να συστηθούν ως "αυθεντικές", γιατί απλώς ήταν.
