Το πιο cool fine dining της Αθήνας σερβίρεται στη Διοχάρους

Το σημείο στη γωνία της Ουμπλιανής με τη Διοχάρους δεν είναι άγνωστο στους μύστες της αθηναϊκής γεύσης. Πρώτα, το CTC. Μετά, το Seeds. Δύο χρυσοσκουφάτα εστιατόρια και, αργότερα, μισελενάτα αμφότερα. Γενικά, μια ευρύτερη γειτονιά που θα μπορούσε εύκολα να χαρακτηριστεί ως η πιο γαστρονομική της πρωτεύουσας, με πληθώρα -βραβευμένων και μη- προτάσεων σε απόσταση 5'-7' με τα πόδια.

Τώρα όμως κάνουμε focus στο Seeds - ή και See|ds, αν προτιμάς. Το εστιατόριο του Αλέξανδρου Μπελλώνια και του σεφ Δήμου Σαμουράκη, στον 4ο πια χρόνο της ύπαρξής του, δείχνει -και είναι- πιο σίγουρο από ποτέ. Ίσως πάντα να ήταν, οριακά από την day one, όπως πιστεύει ο σεφ Σαμουράκης. Μπορεί. 

Σε μια φροντισμένη σάλα με κυρίαρχο χρώμα το λευκό και κυρίαρχο στοιχείο το ξύλο, μπλεντάρονται αβίαστα διακριτική πολυτέλεια με χαλαρή ατμόσφαιρα, δίχως πολλά πολλά, άντε με τα λίγα έργα τέχνης στους τοίχους να προσφέρουν μία λίγο διαφορετική πινελιά.

Ο άρτι βραβευθείς με αστέρι Michelin -μετά τους Χρυσούς Σκούφους από το αθηνόραμα- γευσιπλάστης Σαμουράκης και η καλοσυντονισμένη ομάδα της ανοιχτής κουζίνας, προτείνουν ένα σύγχρονο, μίνιμαλ (όπως άλλωστε και η γενικότερη συνθήκη του χώρου και του κόνσεπτ) fine dining με γαλλικές επιρροές, τεχνική ακρίβεια και έμφαση στην πολύ καλή πρώτη ύλη από ντόπιους παραγωγούς. 

Στο εποχικό μενού γευσιγνωσίας συναντάς γαστρονομικά διαμάντια - απολύτως λογικό αν σκεφτείς πως είναι πιάτα που δουλεύονται για χρόνια και πια δείχνουν να φτάνουν το πικ τους.

Στο degustation που σερβίρεται αυτή την εποχή επιβεβαιώνουν τα παραπάνω πιάτα σαν τον μπακαλιάρο, που πρωταγωνιστεί σε μια σύνθεση με έντονο θαλασσινό χαρακτήρα, όντας δημιουργική ερμηνεία του διπόλου ψάρι-χόρτα. Το στοιχείο του νερού ενισχύεται από έναν φίνο, καπνιστό αφρό από μύδια ενώ οι γήινες και φυτικές νότες καταφθάνουν από το τραγανό σε στικς πράσο και την τερίνα από σπανάκι και λάχανο Σαβόι. 

Παραμένοντας στη θάλασσα, το καλαμάρι σερβίρεται μισό ωμό και μισό ελαφρώς καψαλισμένο στη σχάρα, αναδεικνύοντας τις διαφορετικές υφές και τις γευστικές αποχρώσεις του ίδιου υλικού. Η λεπτή, σχεδόν βουτυράτη υφή του ωμού καλαμαριού έρχεται σε αντίθεση με το ελάχιστα πιο έντονο, καπνιστό προφίλ του ετέρου ήμισυ, ενώ η σάλτσα από φύλλα σκόρδου ανοίγεται περαιτέρω σε φρεσκάδα, φυτικότητα και μια διακριτική πικάντικη ένταση. 

Κλείνοντας τη θαλασσινή τριλογία, άχαστη η άψογα κατεργασμένη καραβίδα που ξαπλώνει σε τραγανό ρύζι και κολυμπά σε έναν αφρό μπερ μπλαν.

Το φουά γκρα από την πλευρά του, σε μια από τις νοστιμότερες αθηναϊκές του εκδοχές, παρουσιάζεται θωρακισμένο σε δυνατή φωτιά (=καραμελωμένη κρούστα και βελούδινη υφή) και με ωραίες αντιθέσεις γλυκού και αλμυρού. Η αλμυρή καραμέλα κρεμμυδιού προσθέτει βάθος και γλυκύτητα, ενώ η γκρανόλα φουντουκιού, το τραγανό κρεμμύδι και το τραγανό ρύζι δημιουργούν διαδοχικές εναλλαγές υφών. Το φουντούκι δε, ενισχύει τις καβουρδισμένες νότες, συμπληρώνοντας τον πλούσιο, λιπαρό χαρακτήρα.

Signature των signatures του Δήμου Σαμουράκη, η περίφημη κολοκύθα, σιγομαγειρεμένη στον φούρνο ακριβώς μέχρι εκεί όπου αποκτά την ιδανικότερη βουτυράτη υφή, πλαισιωμένη από στοιχεία που ενισχύουν τη φυσική της γλυκύτητα, δίνοντας παράλληλα και μερικά κικ προς άλλες κατευθύνσεις (μαρμελάδα μπέικον, γλάσο από μέλι, μελάσα, τρούφα και βαλσαμικό ξύδι, κολοκυθόσπορος).

Τέλος αξίζει να αναφερθεί και η έξοχη υποστήριξη στο επιδόρπιο πλαίσιο, από τον pastry chef Γιώργο Πλατινό, που στο εν λόγω μενού (στην ορθότατη αντιστοιχία ποιότητας-τιμής στα €85) επιλέγει να βγάλει το "Φουντούκι": Ένα θαυμάσιο combo από παρφέ βανίλια, βάση με πραλίνα φουντουκιού, καραμέλα καφέ, φουντούκι σιφόν και καραμελωμένο φουντούκι.

Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook, Tik Tok και το Instagram.