Με ωραία ενέργεια, ύφος μοντέρνου μητροπολιτικού μπιστρό, μεγάλη ανοικτή κουζίνα βαμμένη στο μπλε του κοβαλτίου, industrial στοιχεία καθώς και μπόλικες νότες που παραπέμπουν στον δημιουργό του, το Ex Machina -τρία χρόνια μετά την πρεμιέρα του στα της γεύσης αθηναϊκά δρώμενα- παραμένει ένα από τα πιο κουλ και ανεπιτήδευτα νόστιμα εστιατόρια της πόλης.
Ο σεφ-πατρόν Άνταμ Κοντοβάς εξακολουθεί να δίνει πόνο -κι ας ετοιμάζει πολλά και πολύ όμορφα πραγματάκια για το άμεσο μέλλον σε Κολωνάκι και Νέο Κόσμο- πιστοποιώντας αυτό για το οποίο αρκετοί από εμάς (ξέρεις, εκείνοι οι τύποι που τρώνε μέρα παρά μέρα έξω) περιμέναμε: Πως το Ex Machina θα ωριμάσει όμορφα και ότι θα γίνεται νοστιμότερο χρόνο με το χρόνο. Και πως θα το κάνει δίχως να εκτροχιάζεται από τη ρότα της πρωτότυπης, πολύ προσωπικής, ανυπότακτης και 'σέξι' κουζίνας του εξαίρετου γευσιπλάστη Κοντοβά.
Οι καινοφανείς συνδυασμοί και το fusion πνεύμα είναι και πάλι εδώ (όπου εδώ, βάλε νέα πιάτα, παράλληλα και συμπληρωματικά με λατρεμένες σταθερές), με ιδέες, γεύσεις και εικόνες χωρίς σύνορα και επιρροές που ταξιδεύουν από τη Μεσόγειο μέχρι την Ασία αλλά και παραπέρα, σε άλλες διαφορετικές γαστρονομικές κουλτούρες του κόσμου. Αν κάτι αλλάζει ελαφρώς, είναι η ερμηνεία στο πιάτο.
"Η κουζίνα βασίζεται στην εξαιρετική πρώτη ύλη με μικρούς, υπεύθυνους παραγωγούς στο δρόμο προς μια βιώσιμη, πολυπολιτισμική γαστρονομία" αναφέρει γλαφυρά όσο και με ακρίβεια το μανιφέστο στο κάτω μέρος του μενού άλλωστε.
Η out of the box προσέγγιση του σεφ είναι εκεί, πάντα, και με προτάσεις σαν το ταρτάρ γαρίδας που έρχεται τυλιγμένο σε αρωματικό φύλλο γιαπωνέζικου shiso, το μπριός με την αλοιφή μανιταριών ή το ταρτάρ μοσχαριού με αβοκάντο, αυγοτάραχο και βάφλα προζυμιού στα κάρβουνα, βάζει γκολ από τα αποδυτήρια.
Η ομελέτα με το μπλε καβούρι και την ιαπωνική μπισκ παραμένει πιάτο-επιστροφής στο Ex Machina, με την πάλαι ποτέ απρόσμενη εκδοχή να έχει φινέτσα, αφράτη αίσθηση και μία φίνα εσάνς. Το ίδιο ισχύει για την ορφανή μακαρονάδα, που μπορεί να άλλαξε ζυμαρικό (την βρίσκεις πια με χειροποίητο σπαγγέτι ολικής και όχι τα χοντρά ράμεν) αλλά συγκινεί με την απλότητα στο μάτι και την πολυπλοκότητα στη γεύση, σαν μια βόμβα umami νοστιμιάς, χάρη σε μια έξοχη σάλτσα κακαβιάς από καπνιστά ψαροκόκαλα και τα παρελκόμενά της.
Το τηγανητό ψάρι με τραγανή κρούστα panko και μαγιονέζα πράσινου κάρι λάμπει μέσα στη χρυσαφένια φορεσιά του. Τηγανισμένο στην εντέλεια και με βουτυράτη νοστιμιά. Το κάρι δε, ισορροπεί την πρότερη συνθήκη με κρεμώδη υφή και εμπλουτίζει με τις νότες του, συν μία υπόνοια πικάντικης έντασης. Η ψητή φραγκόκοτα (μαριναρισμένη με γάλα καρύδας) από την πλευρά της παραδίδει ζουμερή υφή, διακριτική λιπαρότητα και μια απαλή, εξωτική γλύκα.
Όπως πάντα, άψογο σέρβις και υποδειγματική οινική καθοδήγηση από την οικοδέσποινα Κωνσταντίνα Κόρδα - δε θα μπορούσα να μην καταθέσω και τα two cents μου για τα επιδόρπια, με το πάντρεμα baba με τιραμισού να αποδεικνύεται πληθωρικά επιτυχημένο.
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook, Tik Tok και το Instagram.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
