Εσύ μέχρι πού θα έφτανες για μια πραγματικά καλή πίτσα; Γιατί, αν πιστέψουμε τα Best Pizza Awards -και στην προκειμένη περίπτωση έχουμε αρκετούς λόγους- η διαδρομή μέχρι τη Βάρη μοιάζει ξαφνικά πολύ μικρή. Εκεί, στο Napul’e του Francesco Granata, ψήνεται η Margherita που ανακηρύχθηκε για το 2026 καλύτερη στον κόσμο, την ίδια στιγμή που ο Ιταλός pizzaiolo φιγουράρει στη 16η θέση της παγκόσμιας κατάταξης του θεσμού.
Και κάπου εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για μια πίτσα που, θεωρητικά, δεν έχει πού να κρυφτεί. Ντομάτα, μοτσαρέλα, ζύμη. Τρία βασικά πράγματα και κανένα περιθώριο για φιοριτούρες. Η ζύμη του Granata, όμως, είναι από εκείνες που σε κάνουν να σταματήσεις για λίγο την κουβέντα: λεπτή στο κέντρο, θεαματικά αφράτη στη στεφάνη, ελαστική, μαστιχωτή και με τα σωστά καψαλίσματα του ξυλόφουρνου. Από πάνω, η San Marzano ντομάτα δίνει εκείνη τη γλυκόξινη, βαθιά μεσογειακή νοστιμιά που κάνει τη Margherita να θυμίζει γιατί η απλότητα είναι τελικά η πιο δύσκολη υπόθεση.
Το ίδιο το Napul’e δεν παίζει το χαρτί της επιτηδευμένης ιταλικής trattoria. Η λιτά όμορφη σάλα και η στεγασμένη αυλή έχουν ζωντάνια, οικογενειακό χαρακτήρα και μια ευχάριστη φασαρία που ταιριάζει περισσότερο σε Κυριακή στη Νάπολη παρά σε "σοβαρό" fine dining.
Κι αν κάνεις τον δρόμο μέχρι εκεί, καλό είναι να μην αρκεστείς μόνο στην πίτσα. Η καρμπονάρα παραμένει από τα δυνατά χαρτιά του μενού, ενώ αξίζουν επίσης το vitello tonnato, η Nerano με κολοκυθάκια και προβολόνε, τα linguine με αστακό και το arancino με σαφράν και μοσχαράκι.
Αλλά η πρώτη παραγγελία με την πίτσα Margherita είναι σχεδόν προδιαγεγραμμένη. Γιατί δεν συμβαίνει συχνά να μπορείς να πεις ότι έφτασες μέχρι τη Βάρη για την νοστιμότερη πίτσα του κόσμου… και να έχεις και παγκόσμια κατάταξη να σε δικαιώνει.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
