Το γαλακτομπούρεκο είναι από εκείνα τα γλυκά που δεν χρειάζονται συστάσεις, μόνο σωστή εκτέλεση. Κάτι που το κάνει όχι μόνο περιζήτητο αλλά και απαιτητικό ως προς την τελειοποίηση του. Ίσως αυτός να είναι ένας λόγος που δεν το συναντάμε και πολύ συχνά στα μενού επιδόρπιων των εστιατορίων και ταβερνών. Τρία υλικά, κρέμα, φύλλο, σιρόπι, και μια ολόκληρη επιστήμη που κρύβεται πίσω από το πόσο σφιχτή ή ρευστή πρέπει να είναι η κρέμα και κυρίως πώς θα μείνει το φύλλο τραγανό ενώ ταυτόχρονα θα έχει ποτιστεί όσο πρέπει από το σιρόπι.
Λίγα εστιατόρια της Αθήνας έχουν λύσει αυτή την γλυκιά την εξίσωση και το σερβίρουν σαν στιγμή καθαρής απόλαυσης. Και για αυτό τα συγκεντρώσαμε.
Για παράδειγμα στο Πλυτά η φήμη του γαλακτομπούρεκου προηγείται από του ίδιου του γαστροκαφενείου. Το γαλακτομπούρεκο του Σπύρου Πεδιαδιτάκη, με υπέροχο παγωτό καϊμάκι, κρατάει πάντα εκείνη τη σωστή ισορροπία στην κρέμα με πλούσια και γεμάτη γεύση, πολύ σωστό φύλλο και αέρινο σιρόπι. Μάλιστα, έχει γίνει τόσο δημοφιλές που δεν περιορίζεται μόνο στο ρόλο του γλυκού φινάλε αλλά μπορείς να το παραγγείλεις και να το πάρεις ζεστό στο σπίτι.
Η αλήθεια όμως είναι πως το Pharaoh κουβάλησε το hype για πολλούς και διαφορετικούς λόγους και ένας από αυτούς περιλαμβάνει δικαίως το πε΄ριφημο γαλακτομπούρεκο. Στη γαστρονομική κουλτούρα του καφενείου, εδώ ο ξυλόφουρνος ανεβάζει πάρα πολύ υψηλή θερμοκρασία και χρησιμεύει αφενός σε άρτια και γρήγορα γκρατιναρίσματα χωρίς να στεγνώνει το φαΐ, κι αφετέρου στο τέλειο ψήσιμο του ρουστίκ γλυκού με φύλλο που κρατάει τραγανότητα κάτω από το σιρόπι και κρέμα που έχει εκείνη τη "σπιτική” πυκνότητα χωρίς υπερβολές.
Ολοκαίνουργια άφιξη στον Νέο Κόσμο – που πολύ την αγαπήσαμε- το "Βαγγέλης και ο Αλέκος" καταφέρνει κάτι μάλλον απρόσμενο: να μετατρέψει τα μαγειρευτά σε βραδινή έξοδο με χαρακτήρα. Σε μια ατμοσφαιρική στοά που καταλήγει σε ασβεστωμένη αυλή κυκλαδίτικης λογικής, το νέο φέρνει στο σήμερα τη θαλπωρή του σπιτικού φαγητού, χωρίς ίχνος νοσταλγικής σκηνοθεσίας. Ότι ακριβώς συμβαίνει και με το γαλακτομπούρεκο σε μια σχεδόν street εκδοχή του κλασικού. Φλογέρες με τόσο όσο κρέμα και γενναίο σιρόπιασμα, όσο το φύλλο που τραγανίζει χωρίς δεύτερη σκέψη.
Σ’ έναν ήσυχο πεζόδρομο, στον οποίο απλώνει και τραπεζάκια όταν επιτρέπει ο καιρός, ο Σήφης Μανουσέλης προτείνει στον Αορίτη μια αυθεντική, κλασική ελληνική κουζίνα, με έμφαση στην εξαιρετική πρώτη ύλη και τη λιτή διαχείρισή της. Με έντονες νότες βανίλιας το γαλακτομπούρεκο του αποκτά πιο πληθωρικό χαρακτήρα όπου κάθε μπουκιά έχει βάρος. Ωστόσο δεν έχει σταθερή παρουσία στο μενού, αλλά και το εκμέκ αν πετύχεις πάλι εξαιρετικό είναι.
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook, Tik Tok και το Instagram.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
