Είχα να βρεθώ στο "Βουλκανιζατέρ" από τη μεγάλη φρενίτιδα του πρώτου καιρού και χαίρομαι που βράδυ καθημερινής, έναν περίπου χρόνο μετά, το βρίσκω ολοζώντανο και γεμάτο. Όχι σε βαθμό υστερίας όπως τότε, αλλά με μια όμορφη, κατασταλαγμένη ενέργεια και θετικά vibes που σε τυλίγουν αμέσως μόλις περάσεις τη βαριά βελούδινη κουρτίνα της εισόδου. Ο χώρος παραμένει αναλλοίωτος, με διάσπαρτες αναφορές στην προηγούμενη χρήση του ως βουλκανιζατέρ, την glossy εικόνα της Πάμελα να επιβλέπει την παραλία του Baywatch από τις πλάτες των t-shirt που φορούν οι σερβιτόροι και βεβαίως τα πελώρια ηχεία, κρεμασμένα ψηλά εκατέρωθεν της σάλας, που απόψε παίζουν μυστηριακές ντίσκο μουσικές από βινύλια.
Εκείνο που έχει αλλάξει είναι ότι ο Θωμάς Μάτσας δεν μένει πια εδώ και τη θέση του επικεφαλής σεφ στο "Βούλκα", όπως το αποκαλούν χαϊδευτικά οι πιστοί του θαμώνες, κρατά πλέον ο Παύλος Κυριάκης. Οι νέες γεύσεις που δοκιμάζω από τα χέρια του στενού του συνεργάτη και ταλαντούχου σεφ Χρήστου Χήτου που έχει την ευθύνη της κουζίνας, μολονότι στο βράδυ της πρεμιέρας τους, φανερώνουν σιγουριά και κινούνται σε μοντέρνο πολυσυλλεκτικό καμβά με pop χαρακτήρα και ορισμένες πινελιές που ξυπνούν το ενδιαφέρον. Να, όπως λ.χ. ο ταραμάς με την πιο σύγχρονη, κρεμώδη υφή που έχει όμως ντούρα γεύση από τα παλιά και καρυκεύεται με χοντροσπασμένα κομμάτια αυγοτάραχου που του δίνουν ουσία και υφή.
Αλλά και η εξαιρετική τους muhammara που έρχεται πυκνή, καπνιστή και πικάντικη, ό,τι πρέπει δηλαδή για να βουτήξεις μέσα της το αφράτο προζυμένιο ψωμί της κουζίνας με την τραγανή κόρα. Τα μανιτάρια εποχής με χόρτα και φουντούκια είναι από εκείνα τα πιάτα που σου φτιάχνουν το μέσα σου με μια αίσθηση χειμωνιάτικης ζεστασιάς. Σε άλλο ύφος, ένα χταπόδι πολύ γευστικό και μαστιχωτό σερβίρεται με al dente φασόλια Καστοριάς σε μια σχεδόν διάφανη και αραιή σάλτσα με μάραθο, που έχει υψηλή ένταση και δένει το πιάτο. Αν, πάλι, επιλέξετε το fish’n’chips μπροστά σας θα έρθει ένα "σνίτσελ" μπακαλιάρου που μεταδίδει την ερεθιστική βρώμικη αίσθηση του κλασικού αυτού street food όντας ταυτόχρονα και εξευγενισμένο, χάρη στο εξαιρετικό πανάρισμα και τηγάνισμα του ψαριού που έχει την υγρασία του και "βάφεται" με μια βοτανική σος tartare που το ελαφραίνει με κομψότητα.
Το γιουβέτσι με μοσχαρίσια μάγουλα και κρέμα γραβιέρας εκφράζει την παράδοση με ανάλαφρο χαρακτήρα, ενώ το σουβλάκι από ribeye που απαγκιστρώνουν τελετουργικά στο τραπέζι, έχει κρέας αφράτο και πεντανόστιμο, μια γαλακτερή σάλτσα μουστάρδας και μπόνους πιπεριές padron και ολόκληρες πατατούλες με τη φλούδα, περασμένες από τη σχάρα που έχει μπήξει τα αρώματα της βαθιά μέσα τους. Για το τέλος, πολύ δυνατή η κρέμα φιστικιού που χαϊδεύει τρυφερά το στόμα με γενναία αίσθηση ξηρού καρπού και συμπαθητική η μους σοκολάτας με ελαιόλαδο και ανθό αλατιού που δεν θα αφήσει παραπονεμένους όσους την αγαπούν.
Οδυσσέα Ανδρούτσου 17, Κουκάκι, 2109229186. Τιμή: € 35 – 50.
