Το 2026, το αθηνόραμα γιορτάζει μισό αιώνα στην αιχμή της πόλης παραμένοντας ανοιχτό, κριτικό, επίκαιρο, πρωτοπόρο, έχοντας όλα αυτά τα χρόνια συν-διαμορφώσει δυναμικά τάσεις και εξελίξεις σε κάθε πτυχή του πολιτισμού και της διασκέδασης. 50 years festivities με τα βραβεία και τους θεσμούς να συντονίζονται στο επετειακό πνεύμα αλλά και νέα events να καλούν άπαντες να γιορτάσουν τα 50 χρόνια αθηνόραμα, συμμετέχοντας σε ένα μοναδικό party in progress.
Στο πλαίσιο αυτού του εορτασμού, κάθε εβδομάδα θα σας παρουσιάζουμε εδώ, στο athinorama.gr, στιγμές από το αρχείο μας που ξεχωρίζουν ή που αποκτούν στις μέρες μας ιδιαίτερο νόημα.
Στα πολύ παλιά χρόνια λοιπόν, τότε που η κινέζικη κουζίνα μας ήταν απλησίαστη - ενώ τώρα τείνουμε να αντικαταστήσουμε το σουβλάκι με αυτήν - υπήρξε μια κριτική του συντάκτη Δημήτρη Αντωνόπουλου που έδινε "Χίλια ναι, αλλά όχι ό,τι και ό,τι" στο κινέζικο. Στο παιχνίδι της γεύσης, κάθε πιάτο προσπαθεί να ταιριάξει τις τέσσερις βασικές (γλυκό, αλμυρό, ξινό, πικρό), διατηρώντας μια ισορροπία. Οι Κινέζοι περνάνε την γευστική απόλαυση σε άλλη πίστα, κάνοντές τες πέντε με την προσθήκη του πικάντικου.
Με γνώμονα το τραγανό, το απαλό και το αφράτο, οι σπεσιαλιτέ του κινέζικου που ξεχώρισαν ήταν:
- τα σπρινγκ-ρολς
- το γουόν-τον
- τα ντάμπλινγκς
- οι γαρίδες deep fried
- η κοτόσουπα με καλαμπόκι
- η σούπα από πτερύγιο καρχαρία
- το ρύζι ατμού
- το ρύζι τηγανητό
- νουντλς τηγανητά
- γλυκόξινα
- η πάπια πεκίνου
- το κοτόπουλο με κάσιου ή φιστίκα
Γεύσεις πλέον τόσο γνώριμες και πιάτα που επιλέγουμε ξανά και ξανά. Μετά από αρκετές δεκαετίες και αρκετά κινέζικα μαγαζιά, η φράση του τεύχους επιβεβαιώνεται: "Οι Κινέζοι είναι ύψιστοι μερακλήδες και προσέχουν μέχρι και την παραμικρή λεπτομέρεια στα φαγητά τους."
