Πήγα στο Gastros απροετοίμαστη, αφήνοντας πίσω όλη την τυπική ανυπομονησία που συνοδεύει κάθε νέα άφιξη. Όσο περπατούσα στο Περιστέρι με την local συνάδελφο και μου απαριθμούσε τα ολοκαίνουργια (και πολλά) μαγαζιά που άνοιξαν τον μεγαλύτερο δήμο της Αττικής, άρχισα να ανησυχώ πως θα συναντήσω μια ακόμη γαστροταβέρνα που προσπαθεί να φανεί ανεπιτήδευτη και αυθεντική, αφού έχει διαμορφωθεί προηγουμένως με απόλυτη σκηνοθεσία.
Όμως ο χώρος που κάποτε στέγαζε ένα από τα παλιά σουβλατζίδικα της περιοχής έχει άλλη ενέργεια. Ποιος ξέρει, ίσως η αλλοτινή τσίκνα να βοήθησε, αλλά το Gastros μου μίλησε με ειλικρινείς και σημερινούς όρους, ξεκαθαρίζοντας τελείως συνειδητά την ταυτότητά του. Μια σύγχρονη ταβέρνα στο Περιστέρι. "Όχι γαστροταβέρνα", μου επισήμανε εν χορώ η ομάδα του: ο Γιώργος Καλλιαμβάκος, ο Γιάννης Ζαγκλής, ο Δημήτρης Ικαράης μαζί με τον επικεφαλής σεφ Ιορδάνη Ηλιάδη.
Μια πρώτη ανακούφιση ότι δεν θα ξαναζήσω τη γνωστή μανιέρα μου δίνει χρόνο να παρατηρήσω την -πραγματικά- ζεστή σάλα. Τοίχοι στο χρώμα της τερακότας, επιτοίχιες αψίδες που "φιλοξενούν" μεταλλικές αγελάδες, φυτά που κρέμονται στον αέρα, κομψές και πολύ άνετες (επιτέλους!) καρέκλες, μαύρο σκυρόδεμα στον τοίχο και μια "μισάνοιχτη" κουζίνα που αναφαίνεται πίσω από τον ψηλό πάσο. Μια βιομηχανικού τύπου χασιέντα που αισθάνεσαι ζεστασιά και ταυτόχρονα αντιλαμβάνεσαι την modernité ενός χώρου που φωνάζει "οργανικό design”.
Στο σουπλά διαβάζω "της γαστρός, γενική της λέξης γαστέρα που θα πει κοιλιά στα αρχαία ελληνικά. Όλα τα ερεθίσματα της πείνας περνάνε από την κοιλιά και το στομάχι. Η επιθυμία για φαγητό". Αυτή μου εξηγούν είναι και η φιλοσοφία, καθώς εδώ η έμφαση είναι στη γεύση που μένει στο στόμα και στην καρδιά.
Στα της γεύσης γενόμενα, ο σεφ Ιορδάνης Ηλιάδης είναι εκείνος που επιμελείται με πολύ σκέψη και φροντίδα ένα μενού σφιχτό, ευερμήνευτο και προσεγμένο όπου κλασικά ελληνικά πιάτα υπόκεινται σε ορθά twists, ενώ συναντάμε μερικές εκπλήξεις. Επιλογές από 5 σαλάτες προσδιορίζουν τον τόνο, όσο η σαλάτα φασολάκια, ουσιαστικά μια χωριάτικη με παξιμάδια, κατσικίσιο κορμό και -τα λιγότερο αναμενόμενα- φασολάκια, αποδεικνύεται ωραία ιδέα. Η τυροκαυτερή τους είναι ακριβώς όπως πρέπει: αιχμηρή, πιρουνάτη, με την ένταση της πιπεριάς σε λογικά πλαίσια, μιας και η πιπεριά χαλαπένιο περιορίζεται βασικά ως διακοσμητική στο πιάτο.
Από τα ορεκτικά, αυτό που προβλέπω να γίνεται σήμα κατατεθέν του Gastros το γεωργιανό χατσαπούρι με φέτα, γραβιέρα περασμένο με ελάχιστο ελαιόλαδο στο τηγάνι και τελική πινελιά (κυριολεκτικά) με λιωμένο αιγοπρόβειο βούτυρο. Θα με κάνουν να επιστρέψω σύντομα τα ντολμαδάκια περασμένα στο τέλος από την "καρβουνιέρα" όπως μου είπε ο σεφ, με αυτή τη λεπτή ισορροπία και οξύτητα που κρατάει τη φρεσκάδα τους και αφήνει όλη την καπνιστή γεύση να λάμψει.
Σε αντίστοιχο σύγχρονο comfort κλίμα βρίσκονται τα μόλις 4 μαγειρευτά που ωστόσο απευθύνονται σε όλα τα γούστα. Το κότσι αρνιού στη γάστρα με το κριθαράκι έλιωνε όπως πρέπει στο στόμα, ενώ οι παπαρδέλες με σιγομαγειρεμένο μοσχάρι συνοδεύονται από σάλτσα μετσοβόνε που δίνει βάθος και δένει καλύτερα το πιάτο.
Και επειδή… στο Περιστέρι είμαστε δεν θα μπορούσε να μην είχε κρεατικά και κοπές το μενού. Τα παϊδάκια μοσχαριού, η προβατίνα φιλέτο και τα μπριζολάκια μαύρου χοίρου συναγωνίζονται σε γεύση, ενώ μην παραλείψετε για κανένα λόγο το ψητό λάχανο στα κάρβουνα με λαδολέμονο και σουμάκ που μου άφησε την επίγευση που μου άφησε και το ίδιο το εστιατόριο: βαθιά νόστιμο και ολόφρεσκο.
Το μότο "το καλό γεύμα ολοκληρώνεται με καλό κρασί" είναι λόγος να αναζητήσετε την σφιχτή λίστα των κρασιών από ελληνικό αμπελώνα, ενώ τα επιδόρπια του pastry chef Ηλία Ασημακόπουλου κλείνουν τη βραδιά γλυκά με πορτοκαλόπιτα με ganache λευκής σοκολάτας ή εκμέκ φυστίκι. μεταξύ άλλων. Να σημειωθεί πως οι τιμές είναι προσεγμένες και δίκαιες για την ποιότητα που προσφέρει, όχι μόνο "για δεδομένα Περιστερίου".
Αναπόσπαστο κομμάτι του modus operandi του, τα έντεχνα ελληνικά που ακούγονται από τα ηχεία του, τα οποία κάθε σαββατοκύριακο συντονίζονται και από έναν DJ ου φροντίζει να ανεβαίνουν λίγο περισσότερο οι τόνοι, χωρίς να χάνεται η άνεση της εμπειρίας.
Συζητώντας με την ομάδα του Gastros, τους εξομολογούμαι πως δεν περίμενα να συναντήσω ένα τέτοιο μαγαζί στο Περιστέρι. Χαμογελούν και μου εξηγούν ότι ο αρχικός τους στόχος είναι απλός: να αγαπηθεί πρώτα από τη γειτονιά και τα δυτικά προάστια και, αν όλα πάνε καλά, ας έρθουν μετά και επισκέπτες από άλλες περιοχές. "Δεν χρειάζεται κάποιος να πηγαίνει στο Παγκράτι, την Κυψέλη ή το κέντρο για να δοκιμάσει σύγχρονη ελληνική κουζίνα. Μπορεί πλέον να τη βρει και στη γειτονιά του", μου λένε.
Και σκέφτομαι, ότι ίσως εδώ να τη βρει και λίγο καλύτερη. Ή τουλάχιστον πιο τίμια. Γιατί, μεταξύ μας, σε κάτι τέτοιες γειτονιές η μαγειρική ακόμη κρίνεται στο πιάτο και όχι στο concept note. Το μόνο που δεν αλλάζει είναι η δυσκολία στο πάρκινγκ ΚΑΙ στο Περιστέρι. Για να μην ξεχνιόμαστε.
Αιμιλίου Βεάκη 56, Περιστέρι, 21 0574 3008, IG: @gastros.athens
Διαβάστε Επίσης
