"To ράμεν δεν είναι φαγητό, είναι μια ζεστή αγκαλιά" έλεγε πίσω στον Φεβρουάριου του 2023 ο Σωτήρης Κοντιζάς, όταν και άνοιγε το -τότε- νέο του εστιατορικό παιδί, στη γωνία της Ευριπίδου με την Αριστείδου. Το Tanpopo έκανε αμέσως σουξέ -ακριβώς όπως θα περίμενε κανείς- εντάσσοντας το ράμεν, σοβαρά πια, στα της αθηναϊκής γεύσης δρώμενα.
Στο σήμερα, διατηρεί ανόθευτη αυτή την αίσθηση ηλεκτρισμένης χαράς, του απροσποίητου coolness και της ιδιαίτερης προσμονής που εκπέμπουν τα δεκάδες άτομα που στήνονται στην ουρά, σχεδόν καθημερινά, για να διεκδικήσουν μια θέση στα τραπέζια του εσωτερικού χώρου, περιμετρικά της κουζίνας, αλλά και -κυρίως- στον εξωτερικό πάγκο. Εκεί όπου είναι η 'φάση' του μαγαζιού.
Εκεί όπου εισπράττει κανείς όλο το μητροπολιτικό vibe μιας γαστρονομικής σκηνής που βράζει -ακριβώς όπως οι λαχταριστές νουντλόσουπες- αλλά και τη σαν σε ιεροτελεστία διαδικασία από το να βρεις μια θέση στην ουρά μέχρι τη στιγμή που θα αποχωρήσεις. Παράλληλα, μαρμίτες αχνίζουν ζεματιστούς ζωμούς, υλικά ψιλοκόβονται, νεανικό crowd πηγαινοέρχεται.
Διαβάστε Επίσης
'Επειτα, το φαγητό. Σημειώνεις το δελτίο με το μενού και μολύβι για την παραγγελία σου, αφού προηγουμένως έχεις μάθει άγνωστες λέξεις από το επισυναπτόμενο γλωσσάρι που σου λύνει κάθε απορία για το τι συμβαίνει με το οτιδήποτε εδώ. Και μετά, απολαμβάνεις.
Κάνεις δυνατή αρχή με ένα προσεγμένο τιραντίνο με γάλα τίγρη και οξύτητες τόσο-όσο και με την αέρινη gyoza με την εθιστική γέμιση χοιρινού iberico, προτού περάσεις στα βαριά χαρτιά.
Ζωμοί διαυγούς κομψότητας και εξαιρετικές σε όλα τους νούγιες, παρέα με μελωμένα αυγά και ντελικάτα επεξεργασμένο κρέας (όπως εκείνες του χοιρινού chashu), μαζί με τις λεπτομέρειες που προσθέτουν το κάτι τις τους, είναι λόγοι για να επιστρέφεις ξανά και ξανά εδώ, ακόμη κι αν χρειαστεί να το κάνεις solo - νομίζω πως το Tanpopo και η μπάρα του είναι ιδανικά για κάτι τέτοιο.
Ένα φάουλ θα έλεγα μόνο πως παίζει -τουλάχιστον την ημέρα που βρέθηκα εκεί- κι αυτό αφορά το Tanpopo KFC (Korean fried chicken). Παρότι είχε στοιχεία σπιντάτης και γεμάτης σπιρτάδας νοστιμιάς, η υφή του δεν ήταν και η καλύτερη δυνατή: ούτε ζουμερό υπήρξε, ούτε την κατάλληλη τραγανή κρούστα διέθετε. Έχοντας τιμήσει πολλάκις την αντίστοιχη εκδοχή στο Nolan (παλαιότερα, προφανώς), δε γίνεται να μην υπάρξει σύγκριση.
Τέλος, ένα στοιχείο που δίνει ένα έξτρα πόντους στο Tanpopo είναι τα cocktails του Τάσου Κοράκη - αρκεί να δοκιμάσεις οτιδήποτε από το μενού ή, ακόμη καλύτερα, να παίξεις το pairing του No Garnish Martini με παγωμένο gin, mirin αρωματισμένο με φρέσκο τζίντζερ και λοβούς από κάρδαμο και ξηρό γαλλικό βερμούτ που στέκεται φανταστικά μαζί με οποιοδήποτε ράμεν.
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook και το Instagram.
