Με το που περνάω την πύλη του ολοκαίνουργιου διάσημου ξενοδοχειακού brand "One&Only Aesthesis" στα Αστέρια της Γλυφάδας και βλέποντας το κτίριό της εισόδου, νιώθω μια γλυκιά αίσθηση νοσταλγίας αρχιτεκτονικού μοντερνισμού, προσαρμοσμένου στο σήμερα. Παρόμοια αίσθηση αφήνει και το εντυπωσιακό χαμηλό κεντρικό κτίριο με τις γραμμένες καμπύλες, τις οποίες "τρυπάνε" δυο φοίνικες. Και το wow εφέ γίνεται ακόμη πιο έντονο κατεβαίνοντας τη σκάλα, η οποία, ανάμεσα σε ρέοντα ύδατα και λιμνούλα, περικυκλώνεται από μια σχεδόν επιστημονικής φαντασίας καμπυλότητα και οδηγεί στην είσοδο του "Ora by Ettore Botrini".
Το βασικό εστιατόριο του ξενοδοχείου το έχει αναλάβει ο 'Έκτορας Μποτρίνι (με executive chef τον Frederic Le Gac και chef de cuisine τον Daniel Papatriantafillou) και το μεσογειακό μενού του πατάει στην Ελλάδα και την Ιταλία. Οι πελάτες είναι ακόμη λίγοι αυτή τη δοκιμαστική περίοδο του soft opening και έτσι όπως χαζεύω την υπέρκομψη καμπυλωτή και μακρόστενη σάλα του, σκέφτομαι ότι η Αθηναϊκή Ριβιέρα αποκτά όλο και περισσότερη λάμψη. Το "Ora by Ettore Botrini" σπάει και την παραμικρή υποψία μονοτονίας με τα πολλά του σεπαρέ σαν μικρές σκηνές για συνδαιτημόνες, τραπέζια που βλέπουν τη στιλάτη πισίνα με τους μαιάνδρους και πιο πριβέ γωνίες, όλα πάνω σ’ αυτό το πανέμορφο μωσαϊκό με τις μεγάλες, ασυνήθιστες, καφέ και ροζ μαρμάρινες ψηφίδες.
Η κουζίνα έχει γραμμένη την οικειότητα στο dna της, αλλά με λεπτομέρειες και δύναμη που την κάνουν να ξεχωρίζει από το αναμενόμενο. Το ημίπαστο λαβράκι μπουρδέτο είναι βουτυράτο, αιχμηρό και ορεκτικό μαζί. Ο ντολμάς με κιμά καραβίδας και φλούδα λεμονιού confit, γευστικότατος και comfort, με σάλτσα beurre blanc και μπισκ. Η σκορπίνα με σύβραση φινόκιο, ελιάς και ζωμού ψαριού πατάει σε Ελλάδα και Ιταλία. Από το μεσημεριανό μενού χειροκρότησα το ραφιναρισμένο πεϊνιρλί με τη δαντελένια ζύμη και αγκινάρα, γραβιέρα Τήνου και τρούφα. Το σοκολατένιο "Πιεμόντε – Αθηναϊκή Ριβιέρα" και φινετσάτο αχλάδι – αμυγδαλωτό στηρίζουν με χάρη την προσωπικότητα του μενού.
Ξεχωρίζουν:
Γαρίδες Κοιλάδος
Η φυσική ιωδιούχα γλύκα τους είναι ατού από χέρι και συμπληρώνεται πολύ ωραία από τη γεύση ώριμου μάνγκο και την πιπεράτη υγρασία τζίντζερ. Η μεγάλη μαγκιά, όμως, είναι η οπτική και γευστική διχρωμία μιας κομψής μπισκ, που κρύβει κάτω της τη φρουτώδη οξύτητα μιας gastrique βατόμουρου.
Τονοσαλάτα
Μοιάζει απλούστατη, η οικειότητά της έχει μια διαολεμένη νοστιμιά και ξεφεύγει από το προφανές. Ο τόνος Αλονήσου σιγομαγειρεύεται στο ελαιόλαδο και αποκτά γραμμένη γεύση και ωραία υφή. Κάθεται πάνω σε πράσινες και κόκκινες ντομάτες, ελιές και φρέσκο αυγοτάραχο του δίνουν ορεκτική πικράδα, και το ντρέσινγκ του έχει umami από νερό ντομάτας και premium ελαιόλαδο.
Battuta μοσχαριού
Ένα αλλιώτικο ταρτάρ: Ψιλοκομμένο τραγανό μοσχαρίσιο κρέας με γοητευτική γευστική καθαρότητα και υπαινικτική λεμονοθυμαράτη νοστιμιά, σκεπασμένο με μυρωδάτη τρούφα. Δίπλα του, μια λεμονάτη κρέμα πεκορίνο με πλούσια, πυκνή γεύση ως παρτενέρ αξιώσεων.
