© Λεωνίδας Τούμπανος
Σταθερή αξία στις γευστικές τάσεις τουλάχιστον της τελευταίας δεκαετίας, η μεξικάνικη κουζίνα, που φαίνεται να κερδίζει έδαφος και οι αφίξεις στον ethnic χάρτη της πρωτεύουσας το επιβεβαιώνουν. Το "Cinco de Mayo", που άνοιξαν πριν από τρεις μόλις εβδομάδες οι Δημήτρης Κίμωνας, Ανδρέας Γόγολος και ο Τάσος Δημητριάδης στην πολυσύχναστη Δεκελείας, πατά στην πολύχρωμη παλέτα της πόλης του Μεξικού με καμβά την πικάντικη γευστική της προσωπικότητα και διακριτικές πινελιέςαπότην ευρύτερη περιοχή της Λατινικής Αμερικής.
Ο χώρος, που επιμελήθηκε η διακοσμήτρια Μαριάννα Τσαγλή, είναι αλέγκρος, με τοίχους σε έντονο πορτοκαλί, ξύλινα τραπεζοκαθίσματα με κυρίαρχα χρώματα το πετρόλ και το κόκκινο, ψάθινα κρεμαστά φωτιστικά που θυμίζουν εξοχική κατοικία και έναν μεγάλο καναπέ με πολύχρωμα μοτίβα, που μπορεί να φιλοξενήσει μεγάλες παρέες σε ατμόσφαιρα "to know us better". Η μεγάλη ξύλινη μπάρα βαμμένη σε βαθύ κόκκινο, με ψάθινες λεπτομέρειες στη βάση είναι ωραίο πόστο για φαγητό όπως και το δεύτερο επίπεδο, με ατού την ανοιχτή κουζίνα και τη θέα της περαντζάδας. Η ατμόσφαιρα ζεστή κι ευχάριστη, με ωραίες "σπιτικές" λεπτομέρειες όπως το κεντητό που κρέμεται στον τοίχο στο βάθος αλλά και πιο μοντέρνες, όπως η neon ταμπέλα με το όνομα του μαγαζιού, να κάνουν τη διαφορά. Στα τραπέζια του δε, συναντάς από σεφ που περνούν ξεκούραστα το ρεπό τους με την οικογένεια, μέχρι παρέες νέων που έρχονται για να γιορτάσουν κάποια ξεχωριστή στιγμή ή απλά, να περάσουν καλά.
Διαβάστε Επίσης
Το μενού που επιμελείται ο σεφ Θανάσης Τριχιάς, είναι περιεκτικό, με ενδιαφέρουσες επιλογές σε tacos, burritos, nachos, quesadillas, chimichangas, fajitas και μερικά κυρίως με πρωταγωνιστή το κρέας, που σερβίρονται στη λογική του μοιράσματος. Υπάρχουν ωστόσο και vegetarian προτάσεις ενώ είναι ευέλικτοι στην μετατροπή κάποιων πιάτων σε vegan ή vegetarian όπου βέβαια είναι εφικτό. Στα συν το ότι οι πίτες και τα nachos είναι χειροποίητα, όπως επίσης και το ότι όσα δοκίμασα στο σύνολό τους διατηρούσαν τις γευστικές ισορροπίες και το πικάντικο στοιχείο σε ήπια επίπεδα. Από nachos, τα "carne y queso" με chili con carne, mix τυριών, sour cream και γουακαμόλε είναι νόστιμο ξεκίνημα αλλά δύσκολο να φαγωθούν με το χέρι αφού περιχύνονται με τις σάλτσες ενώ από tacos, απολαυστικά τα "birria queso" με σιγομαγειρεμένο χοιρινό συνοδευόμενα από ελαφρύ κονσομέ που "σπάει" την ελαφριά αψάδα τους. Τα "tacos con camarones" όμως με γαρίδα tempura, αρωματική μαγιονέζα, ραντίτσιο και αβοκάντο θα είχαν περισσότερο ενδιαφέρον χωρίς το ραντίτσιο αφού η πικράδα του κάλυπτε όλες τις γεύσεις. Η "chimichanga de carne", τηγανισμένη τορτίγια με μοσχαρίσια φιλετάκια και πολύχρωμες πιπεριές, είναι χορταστική όπως και η πληθωρική "Carnita de puerco", από τα burritos, με χοιρινό, pico de gallo και mix τυριών. Από κυρίως, τα μαριναρισμένα χοιρινά παϊδάκια με χειροποίητη σάλτσα BBQ και κυδωνάτες πατάτες με τραγανή κρούστα, "τραβάνε" κοκτέιλ όπως το "La Brujita" που συνδυάζει το καπνιστό άρωμα του Mezcal με τεκίλα, λικέρ μαστίχα, λάιμ και grapefruit. Κρατήστε λίγο χώρο για τα churros με σάλτσα σοκολάτα και καραμέλα.
(+) Οι γενναιόδωρες μερίδες, οι εντάσεις και η ισορροπημένη αψάδα στα πιάτα
(-) Το σερβίρισμα της "Carnita de Puerco", που είναι νόστιμη μεν, δύσκολη στο κόψιμο δε.
