Γνώρισα το "Amorous" εν μέσω πυρετωδών εργασιών κάποιες ημέρες προτού ανοίξει τις πόρτες του στην Κηφισιά. Ο Μάνος Γαβράς και οι δημιουργοί της μεγάλης οικογένειας των nice n easy Χρήστος Αθανασιάδης και Δημήτρης Χριστοφορίδης μου είχαν μιλήσει με ιδιαίτερο ενθουσιασμό για το νέο τους πρότζεκτ που αντλεί την έμπνευση του από την ατμόσφαιρα της μεταπολεμικής Νέας Υόρκης. Επιστρέφοντας ξανά πρόσφατα για να το γνωρίσω καλύτερα, διαπίστωσα πως ό,τι σχεδόν είχε στο μυαλό της η δραστήρια ομάδα κατάφερε να το κάνει πραγματικότητα και δεν είναι τυχαίο που το μαγαζί έχει κιόλας βρει το κοινό του μέσα στο μικρό αυτό διάστημα που λειτουργεί.
Το ντεκόρ του είναι χάρμα οφθαλμών και σε μεταφέρει γλυκά κάπου στο παρελθόν. Βαριά μαχαιροπίρουνα, υφασμάτινες πετσέτες και ρετρό μεταλλικοί πιπερόμυλοι πάνω στα τραπέζια, μεγάλα κηροπήγια με αναμμένα κεριά που λιώνουν γοητευτικά πάνω τους, ωραίες new jazz style μουσικές, βελούδινοι καναπέδες σε σκουροκόκκινο χρώμα στην καρδιά του χώρου, όπου μπορείς επίσης να κάτσεις για φαγητό.
Ο κατάλογος, υπό την εποπτεία του Χρήστου Αθανασιάδη, εστιάζει στα κοσμαγάπητα εδέσματα της αμερικανικής κουλτούρας ήτοι την πίτσα, τα ζυμαρικά, και τα burgers, διανθισμένα με κάποιες ασιατικές πινελιές αλλά και στοιχεία από την signature healthy φιλοσοφία των nice n easy. Σε αρκετές περιπτώσεις μάλιστα τα πιάτα ολοκληρώνονται στο τραπέζι, προσφέροντας μια τρόπον τινά διάδραση ταιριαστή με τη θεατράλε ατμόσφαιρα του χώρου ή εμπεριέχουν το στοιχείο της έκπληξης. Να όπως για παράδειγμα αυτά τα ρολάκια άγριων μανιταριών με σάλτσα από πιπεριά Φλωρίνης που έρχονται στο τραπέζι ως "πούρα" μέσα σε πραγματικό συντηρητή, παρέα με τον ειδικό κόφτη για να τους κόψεις την άκρη. Το φύλλο τους είναι στεγνό και γευστικό, με συμπαθητική γέμιση μανιταριών, ενώ το ασυνήθιστο σερβίρισμα τους ευνοεί ασφαλώς τη δημοφιλία τους και τα απανωτά ποσταρίσματα στα social.
To ταρτάρ σολομού ετοιμάζεται και αυτό σε ειδικό trolley δίπλα στο τραπέζι, με κάπαρη, chives, ξερό και φρέσκο κρεμμύδι, κι έχει καλή αίσθηση του ψαριού και ενδιαφέρουσες υφές. Την πίτσα τους την είχα δοκιμάσει και την προηγούμενη φορά και είναι ένα κεφάλαιο που αξίζει να ανοίξετε. Τόσο για το αέρινο ζυμάρι της που θυμίζει υγρό αφρό, όσο και για τους ωραίους συνδυασμούς των υλικών της, όπως ο γλυκοφάγωτος όσο και έντονος γάμος του ψητού αχλαδιού με μέλι, γκοργκοντζόλα και καπνιστή πανσέτα που τιμήσαμε εμείς σε εκδοχή flatbread.
Ανάμεσα στα κύρια υπάρχουν προτάσεις με κρέας ή ψάρι, από τα οποία διαλέξαμε το black cod με σάλτσα πορτοκαλιού, λευκή miso και κινόα σε στιλ ταμπουλέ, ένα πιάτο ελαφρύ και νόστιμο που πατά στην υγιεινή προσέγγιση του ομίλου. Αφήνοντας τα προκλητικά burgers για κάποια επόμενη φορά, κινηθήκαμε προς τα ζυμαρικά και συγκεκριμένα τα χειροποίητα σπαγγέτι cacio e pepe. Το μαγείρεμα τους ολοκληρώθηκε και αυτό δίπλα μας, στριφογυρνώντας δηλαδή απολαυστικά μέσα σε ολόκληρο κεφάλι από grana που τους χάρισε βαθιά νοστιμιά. Από τα επιδόρπια, έναντι του ιδιαιτέρως γλυκού τιραμισού θα σας κατευθύνω προς την πιο ενδιαφέρουσα "καμμένη" κρέμα με βύσσινο που φλαμπάρεται εντυπωσιακά.
( + ) Τα πέντε signature cocktails του "Amorous" είναι καλοφτιαγμένα κι έρχονται κι αυτά στο τραπέζι με εκπλήξεις
( - ) Στο πιάτο ψητό κουνουπίδι με καπνιστή μελιτζάνα, ταχίνι και ρεβίθια με ντούκα οι συνδυασμοί δεν δουλεύουν και το αποτέλεσμα είναι βαρύ κι ασήκωτο.
