Σε διάφορες κουλτούρες, το ελάφι θεωρείται σύμβολο ανανέωσης. 'Ενα έμβλημα που μπορεί να μεταφράζεται επίσης με όρους δύναμης ή/και αρχοντιάς. Το σήμα-κατατεθέν του "Dear Manouka" λοιπόν δε θα μπορούσε παρά να αποτελεί ένα έξοχο connotation για την έναρξη της συνεργασίας του βραβευμένου με Χρυσό Σκούφο σεφ Άγγελου Μπακόπουλου με το προαναφερθέν wine bar restaurant, στα σύνορα του Παγκρατίου με το Μετς και τον ήσυχο πεζόδρομο της Ηρώνδα.
Το γενναίο restart του "Dear Manouka"
9 περίπου μήνες μετά την εμφάνισή του στα του ευ τρώγειν τεκταινόμενα της πόλης, θα πω πως το "Dear Manouka" με ξάφνιασε. Ευχάριστα. Αρχικά, με τη συνεργασία του με τον σεφ Μπακόπουλο αλλά, κυρίως, με τα όσα επί του πρακτέου σημαίνει το γεγονός. Κάτι που ερμηνεύεται έξοχα στο τραπέζι, εκεί όπου έχουν αλλάξει πολλά σε σχέση με την πρότερη κατάσταση. Αλλά θα φτάσουμε κι εκεί.
Αρχικά, το εν λόγω σποτ διαθέτει έναν από τους πιο ιδιαίτερους χώρους της πόλης. Εύσημα οφείλουν να δοθούν στο Studiomateriality, που δόμησε ένα εσωτερικό πορτοκαλί, με ολίγο ροζ και κόκκινες κουρτίνες, ένα προσεγμένο μπαρ που "κιτρινίζει" και την προσαρμογή του ελαφιού ως κορωνίδας σε όλο αυτό.
Έναν χώρο funky, που πλέον συναντά το fine. Για την ακρίβεια το fine comfort που ευαγγελίζεται εδώ ο Άγγελος Μπακόπουλος.
Ο επισκέπτης μπορεί πια να εξερευνήσει διαφορετικές γευστικές προτάσεις μέσα από τα τρία νέα μενού: ένα κεντρικό à la carte, ένα χορτοφαγικό και ένα γευσιγνωσίας οκτώ σταδίων. Η μαγειρική σκοπιά του σεφ Μπακόπουλου θα έλεγα πως αποτυπώνεται ξεκάθαρα και γλαφυρότατα στο degustation των 8 σταδίων.
Κι αυτό γιατί το τελευταίο έχει στιβαρό γαστρονομικό background αλλά με γαρνιτούρες χαλαρότητας, φιλοξενίας και, αν προτιμάς, fun to eat πινελιές. Το αντιλαμβάνεσαι αρχικά με τα στρείδια που κολυμπούν σε ένα umamίσιο ζουμί, μαζί με σαλατάκι από πίκλες ή από το εξαιρετικά αφράτο και γλασαρισμένο σε σάλτσα στιφάδου milkbread, που πάει αγκαζέ με ένα διαβολεμένο βούτυρο με λάδι από τσάιβς.
Η κορύφωση έρχεται νωρίς χάρη στις σχεδόν ωμές γαρίδες Κοιλάδας με μπροκολίνι, coppa di Parma και μία έξοχη τύπου καρμπονάρα σάλτσα.
Το χτένι με λαδοτύρι και σελινόριζα μέσα σε κονσομέ μοσχαρίσιας γλώσσας ομολογώ πως με μπέρδεψε λίγο αλλά δε συνέβη το ίδιο με την ευφάνταστη κρεμμυδόπιτα με σάλτσα στιφάδου και χιόνι από λαδοτύρι, το αλμυρό κανελέ με μοσχαρίσια ουρά, τρούφα και λευκό κρεμμύδι, το άψογα ψημένο μυλοκόπι ή το αρνί με σιτάρι και γιαούρτι που το διαδέχθηκαν.
Το update στο "Dear Manouka" αγγίζει όμως και το οινικό τερέν, με την Ρένια Ζωγράφου (που ίσως γνωρίζεις από το σαντορινιό high end χιτ, το βραβευμένο με Χρυσό Σκούφο "Elements" του ξενοδοχείου "Canaves Epitome") να είναι εκείνη που τρέχει τα του οίνου δρώμενα εδώ, με διάθεση να συστήσει στο κοινό ιδιαίτερους Έλληνες οινοποιούς και ετικέτες μικρής παραγωγής.
Προφανώς, εκτός από τις αλλαγές, υπάρχουν και οι σταθερές. Και μία από αυτές είναι ο head bartender Γιάννης Πισσάς, που διατηρεί τα ηνία εντός της μπάρας και προτείνει, όπως πάντοτε, ενδιαφέροντα signature ποτά.
