Με θέα που κόβει την ανάσα, χάρη στην προνομιακή του θέση στο νοτιότερο άκρο της Αττικής, πάνω σε μια αμμώδη παραλία με καταγάλανα νερά και με το Ναό του Ποσειδώνα να δεσπόζει αριστερά στο λόφο, το εστιατόριο "Veranda” προσφέρει μια ιδιαίτερη εμπειρία και δεν έχει εξελιχθεί τυχαία σε δημοφιλή καλοκαιρινό προορισμό, ειδικά τα Σαββατοκύριακα. Διασχίζοντας τη σάλα, διακοσμημένη με κομψότητα χωρίς να λείπει και το πολυτελές στοιχείο, βρεθήκαμε στο μπαλκόνι όπου απολαύσαμε το δείπνο μας σε χαλαρή ατμόσφαιρα, με τη συνοδεία του παφλασμού των κυμάτων. Το θαλασσινό αεράκι μαζί με το ηλιοβασίλεμα συμπλήρωσαν το ειδυλλιακό σκηνικό και μας προδιάθεσαν ευχάριστα για το γευστικό ταξίδι που επρόκειτο να ακολουθήσει.
Ο έμπειρος Chef Βασίλης Πορής υπογράφει τα πιάτα και, μαζί με μια ομάδα μαθητών του από τη Le Monde που τον πλαισιώνουν, συνδυάζει επιδέξια ποιοτικά φρέσκα υλικά, επιλεγμένα ένα προς ένα από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, δημιουργώντας ένα μενού που προβάλλει τη Μεσογειακή και διεθνή κουζίνα, με μικρά twists που την απογειώνουν. Καθώς οι θησαυροί της θάλασσας βρίσκονται στο επίκεντρο, όπως όφειλαν άλλωστε λόγω τοποθεσίας, ακολουθήσαμε πιστά τις προτάσεις του Chef από το μενού θαλασσινών. Έτσι κάναμε την αρχή με ωμά πιάτα, όπως το πικάντικο σεβίτσε με σολομό και καλκάνι με οξύτητα που έδινε ένταση στο πιάτο κλέβοντας τις ενυπώσεις, το φίνο λαβράκι καρπάτσιο με πέρλες εξαιρετικού παρθένου ελαιόλαδου και μεσογειακά μυρωδικά που συνδύαζε διαφορετικές υφές σε ένα αρμονικό αποτέλεσμα, το βελούδινο τατάκι τόνου μαριναρισμένο με soy sauce με τις φέτες του κομψά τοποθετημένες στο πιάτο, τα ψητά χτένια αρωματισμένα με βούτυρο χωρίς αυτό να επικαλύπτει τη γεύση της θάλασσας, ενώ δεν αντισταθήκαμε στις τραγανές γαρίδες με φύλλο καταΐφι αλλά και στο κρεμώδες δίχρωμο κριθαράκι θαλασσινών. Το Ασύρτικο που επιλέξαμε από τη μικρή αλλά περιεκτική λίστα κρασιών ήταν ο άψογος συνοδός για να φέρει ισορροπία στον ουρανίσκο μας.
Όσοι προτιμούν τις κρεατοφαγικές επιλογές, θα κινηθούν μεταξύ του rib-eye μόσχου με pepper sauce, του αρνιού σιγομαγειρεμένου σε sous-vide με λαχανικά ή του φιλέτου μόσχου chateaubriand.
Για το φινάλε μπορεί κανείς να διαλέξει ανάμεσα σε λαχταριστά επιδόρπια όπως η μοντέρνα πάβλοβα, η σπιτική πορτοκαλόπιτα ή η κρέμα καραμελέ, ωστόσο προσανατολιστήκαμε σε πιο δροσερές επιλογές αφού μας κέρδισαν τα σορμπέ, όπως το βερίκοκο με αρμπαρόριζα, ο ανανάς και το βύσσινο με κεράσι που ήταν ένα ευχάριστο κλείσιμο του δείπνου μας.
Η απολαυστική γευστική εμπειρία οφείλεται επιπλέον και στο φιλόξενο κι εξυπηρετικό προσωπικό, που μας εξυπηρέτησε με επαγγελματισμό και προσοχή στη λεπτομέρεια.
Τις καθημερινές θα έχετε το εστιατόριο σχεδόν πριβέ, αφού οι λίγοι ξένοι επισκέπτες-ένοικοι του ξενοδοχείου θα δειπνήσουν δίπλα σας διατηρώντας χαμηλούς τους τόνους. Είναι το ιδανικό τελείωμα μιας δύσκολης μέρας, αφού από τα πρώτα λεπτά μπαίνει κανείς σε mood χαλάρωσης.
