© Λεωνίδας Τούμπανος
"Δεν αισθάνομαι τόσο άγχος, όσο χαρά και όρεξη να πάει καλά το καινούργιο μας "παιδί”" μου λέει ο βραβευμένος Παναγιώτης Γιακαλής, αναφερόμενος στο θαλασσινό μαγαζί "Piscis" που δημιούργησε παρέα με τον σεφ Πέτρο Φωτείνη και τον ιδιοκτήτη των εστιατορίων "Koursaros" σε Αθήνα και Μύκονο, Μανώλη Μαυριδάκη. Και δικαιολογημένα, μια και παρά το γεγονός ότι ο Γιακαλής συνεργάζεται στενά με τον Φωτείνη τόσο στο "Krabo" όσο και σε άλλα πρότζεκτ, αυτή είναι η πρώτη φορά που οι δύο σεφ και φίλοι αναλαμβάνουν παράλληλα και τον επιχειρηματικό ρόλο.
Αν και το αρχικό κόνσεπτ ήταν, όπως μου εξηγούν, να δημιουργήσουν έναν "ψαρογαστροκαφενέ", αποφάσισαν τελικά να παρουσιάσουν με το "Piscis" τη δική τους οπτική για μια μοντέρνα και value for money θαλασσινή κουζίνα που καλύπτει το κενό ανάμεσα στην ψαροταβέρνα και το κλασικό εστιατόριο ψαριού. Και πράγματι, όσο τριγύρω μου το Μικρολίμανο βάφεται στα χρώματα του ηλιοβασιλέματος, παρατηρώ όλα εκείνα τα στοιχεία που θα περίμενες σε ένα καλό ρεστοράν – υφασμάτινες πετσέτες, προσεγμένα πιάτα και σκεύη, καλοντυμένοι σερβιτόροι μέσα στις μπλε αέρινες στολές τους, εντυπωσιακή ψηλοκάβαλη ψαριέρα -, δοσμένα όμως σε ένα πακέτο ανοιχτόκαρδο στην καρδιά της διάσημης περαντζάδας που έχει για στέγη του τον ανοικτό ουρανό.
Σε αντίστοιχο μήκος κύματος συντονίζονται και οι γεύσεις, που εκτελεί ο στενός συνεργάτης του διδύμου Σπύρος Τσόκας, και σου προσφέρουν τη δυνατότητα να κολυμπήσεις σε όποια νερά επιθυμείς με πιάτα που δεν διαχωρίζονται ανάμεσα σε πρώτα και κύρια αλλά προορίζονται, αντιθέτως, για τη μέση του τραπεζιού. Σε εκείνα τα νερά της ωμοφαγίας για παράδειγμα, με ένα εξαιρετικό στρείδι που προσφέρει ατόφια τη γεύση της θάλασσας ή το πρωτότυπο ελληνικό σεβίτσε με ψάρι ημέρας και νερό ντομάτας, αρωματισμένο με τα μυριστικά των γεμιστών.
Σε εκείνα της προσεγμένα comfort ψαροφαγίας δοκιμάζοντας τα πολύ εκφραστικά tacos τηγανιτού μπακαλιάρου με την άψογη χρυσαφένια κρούστα ή τις εξίσου σωστά τηγανισμένες ροδέλες καλαμαριού που βουτάς σε δροσιστική μαγιονέζα κάπαρης – μονάχα οι ψαροκεφτέδες ξέφυγαν νωρίτερα από το καλό τηγάνι και ήρθαν στο τραπέζι κάπως χλωμοί και άνευροι ζητώντας περισσότερη από την ωραία λεμονάτη μαγιονέζα της γαρνιτούρας. Το κεφάλαιο της θαλασσινής pasta είναι σημαντικό και αξίζει να το ανοίξετε τιμώντας το εξαιρετικά χυλωμένο κριθαρότο μέσα στην κομψή του μπισκ που συνοδεύεται από ολόσωστα ψημένο λαβράκι με πέτσα που τραγανίζει υπέροχα.
Αυτό το τελευταίο μαρτυρά και τη μαστοριά της κουζίνας στη σχάρα από την οποία κατεβαίνει ακόμα αργομαγειρεμένο χταπόδι μελωμένο και μαστιχωτό, και ό,τι ακόμα διαλέξετε από την ψαριά της ημέρας εφόσον κινηθείτε προς αυτήν την κατεύθυνση. Ομοίως πολύστροφη είναι και η wine list που καλύπτει το φάσμα από τα επιλεγμένα τσίπουρα και τα αποστάγματα ως τις ετικέτες του ελληνικού και του ξένου αμπελώνα, τα αφρώδη, τις σαμπάνιες αλλά και κάποιες magnum φιάλες, ενώ για το τέλος παίζει δυνατά ένα αέρινο σου γεμισμένο με κρέμα φιστικιού αλλά και ένας πρωτότυπος γάμος ανάμεσα στην καρυδόπιτα και την black forest.
