© Δημήτρης Αντωνόπουλος
Μην παίρνετε τοις μετρητοίς αυτόν τον τίτλο, ο Αλέξανδρος Καρακατσάνης με ανατρεπτικό χιούμορ εννοεί το ακριβώς αντίθετο, και θα το νιώσετε καλά πηγαίνοντας στο "Monk’s Beard" το νέο εστιατόριο που άνοιξε στην Αθήνα ειδικά αν πάρετε το μενού του σεφ που τα πιάτα του είναι κρυμμένα σ' ένα τετράγωνο χαρτονάκι. Τον νικητή του ωραίου τηλεοπτικού παιχνιδιού "Game of Chefs", τον γνώρισα στην Ερμούπολη πριν ενάμισι χρόνο, στο εστιατόριο "San Michali" που είχε ανοίξει εκεί μαζί με τη γυναίκα του Φανή Παναγοπούλου.
Με εντυπωσίασε το πάθος του, και η πετριά της δημιουργικότητας που τον διακατείχε και τον έσπρωχνε σε διαρκή πειραματισμό για να υλοποιήσει τα όνειρά του. Το πρότζεκτ της Σύρου τέλειωσε και ο σεφ παίζει πλέον μπάλα στην Αθήνα σ ΄ ένα όμορφο εστιατόριο στο παρκάκι του Άγιου Σώστη. Στο επίκεντρο της ανοιχτής κουζίνας του με το πάγκο από πράσινο μάρμαρο Τήνου, ο ξυλόφουρνος που καίει ξύλο ελιάς και η parilla κάρβουνο. Το μενού εστιάζει στα λαχανικά και το κρέας, ψάρι γιοκ. Τα homemade αλλαντικά μην τα προσπεράσετε με τίποτα, ειδικά το πρόβειο προσούτο. Τα προζυμένια ψωμιά, κρίθινο και σταρένιο, βαθιά νόστιμα, σε προκαλούν με τα τρία βούτυρά τους - αλμυρής καραμέλα, χοιρινή γλίνα, με "κάπαρη" σαμπούκου, αλλά μη φάτε πολύ.
Οι vegan δεν θα ΄χουν παράπονο, οι αγκινάρες Ιερουσαλήμ αλά πολίτα και τα ψητά καρότα με την ωραιότατη σάλτσα αμυγδάλου γράφουν. Τα κρέατα είναι επίσης διαλεχτά σε συνεργασία με την La Meat Maison. Εκτός από T-bone steak ωρίμασης, μια ευμεγέθης χοιρινή μπριζόλα σιτεμένη με miso ρεβυθιού έχει γεύση ντελικάτη και νοστιμότατη. Η ανοιχτή πίτα με τη μοτσαρέλα και την προβατίνα έχει comfort δύναμη, και ακόμη μεγαλύτερη έχει η ξυνή νοστιμάδα ξεψαχνισμένης γίδας με καπνιστό ζωμό από katsuobushi, όχι τόνου, προβάτου. Η καπνιστή σοκολάτα επικό φινάλε και το halawet el Jiben "πρέπει", τα επιδόρπια φτιάχνει ο πολύ καλός Μανώλης Στήθος (ex "Funky Gourmet", "CTC", "Σπονδή"). Την ψαγμένη wine list επιμελείται ο Άρης Σκλαβενίτης.
"Πρέπει"
Ταρτάρ: Από μοσχάρι Wagyu καλοθρεμμένο με πάστα ελιάς, έρχεται καρυκευμένο με λιβανέζικο zaatar τυλιγμένο σε λεπτεπίλεπτο φύλλο μπρικ, συνοδεία ελαφριού τάμπουλε και σάλτσας ταχίνι. Ορεκτικό και δροσερό.
Γίδα: Σιγοψημένη και ξεψαχνισμένη, σερβίρεται με μια ξινούτσικη σούπα τραχανά η οποία διεγείρει διαρκώς τους γευστικούς κάλυκες, και έχει το νόστιμο βάθος ενός πρόβειου καπνιστού ζωμού αρτυμένου με σπιτικό katsuobushi προβάτου.
Καπνιστή σοκολάτα: Θεαματική μέσα από καπνούς, μ ένα "κάρβουνο" από σοκολάτα γάλακτος και πραλίνα φουντουκιού, με μια κρέμα θαμμένη σε εικονική στάχτη από malto και λάδι φουντουκιού, πρόκειται για ένα επιδόρπιο πολύ conceptual και απολαυστικό.
(+): Η homemade νοοτροπία που σφραγίζει την κουζίνα.
(-): Το πολύ καλό κουνέλι (σέλα και σεφταλιά) χρειάζονται ελαφρύτερη σάλτσα για να μην καταπιέζονται.
