© Λεωνίδας Τούμπανος
Πόσο νόστιμη μπορεί να είναι μια vegan κουζίνα; Μπορεί το κεμπάπ, ο γύρος και κλασικοί μεζέδες να σταθούν στο τραπέζι της παρέας σε εκδοχές χωρίς ίχνος υλικών ζωικής προέλευσης; "Κάθετα όχι", θα απαντούσαν κάποιοι πριν μερικά χρόνια, όμως μπορεί πλέον να το ξανασκέφτονται αφού ο βιγκανισμός έχει εξελιχθεί σε νέο γαστρονομικό κύμα. Η δημοκρατία της γεύσης εξάλλου επιτάσσει ελεύθερη μαγειρική έκφραση και ανοιχτό μυαλό από κάθε πλευρά.
Το "Τρεις λαλούν", που εδώ και ενάμιση περίπου χρόνο μεταφέρθηκε από την πλατεία Αττικής στο Γκάζι, διαθέτει ένα εκτενές μενού που περιλαμβάνει αποκλειστικά ποικιλία plant based ροφημάτων, αντίστοιχης φιλοσοφίας επιλογών για brunch, γεύμα και βραδινό αλλά δεν λειτουργούσε ανέκαθεν με αυτή την κατεύθυνση. Η Βάσια Κεβρικοσαίου και η σεφ Δήμητρα Κυλάκου, ιδιοκτήτριες και vegan αμφότερες, διαμόρφωσαν τη σημερινή ταυτότητα του μαγαζιού σταδιακά, όχι όμως αποκλειστικά απευθυνόμενες σε vegan κοινό. "Θέλαμε να δημιουργήσουμε έναν χώρο που θα προσφέρει την εμπειρία που αναζητάμε εμείς, με την ποικιλία, τις σωστές ποσότητες, την καλή σχέση ποιότητας τιμής, σε ένα ευχάριστο περιβάλλον για όλους. Στόχος είναι να κερδίσουμε και όσους δεν είναι vegan αποδεικνύοντάς τους τη νοστιμιά και τα οφέλη της plant based κουζίνας και της δυναμικής της όταν βρεθεί στα κατάλληλα χέρια", μου λέει η Βάσια περιγράφοντας με τη Δήμητρα το μενού και το γενικότερο σκεπτικό τους ενώ καθόμαστε στη σάλα που θυμίζει κήπο εξοχικής κατοικίας.
Εδώ, κάθε γωνιά έχει προσωπικό αποτύπωμα, με πινελιές όπως ο πολύ χαρακτηριστικός τοίχος ψηλά στην είσοδο με το παλιό ποδήλατο, γνωμικά για το βιγκανισμό αλλά και μια μικρή ωδή σε αγαπημένους που "έφυγαν". Παλιά τηγάνια με γουστόζικα ντεκουπάζ και μπουκάλια διακοσμημένα στην ίδια λογική από τη μητέρα της Βάσιας, ένα δέντρο στο επίκεντρο πλαισιωμένο από παλιά ραδιόφωνα, τη ραπτομηχανή της γιαγιάς της Δήμητρας, αντικείμενα της προσωπικής συλλογής της – κάποια εξ’ αυτών δώρα από θαμώνες του μαγαζιού- και μια μεγάλη παλιά μεταλλική δεξαμενή μπύρας, στρέφουν τη ματιά μου τριγύρω λίγο πριν έρθουν στο τραπέζι τα πρώτα πιάτα. Αν ξαποστάσετε στον πάνω όροφο, ο τοίχος με τις αληθινές παρτιτούρες, τα μπουκάλια του λικέρ και μικρά οικογενειακά κειμήλια της Δήμητρας, θα σας τραβήξουν επίσης το ενδιαφέρον.
Είναι ανοιχτά από το πρωί οπότε από εδώ θα κάνετε ένα πέρασμα για βιολογικό και fairtrade καφέ (που ακολουθεί τους κανόνες του δίκαιου και αλληλέγγυου εμπορίου), αποτοξινωτικά ροφήματα, ποικιλία φυτικών ροφημάτων και χυμούς που συνοδεύουν προτάσεις για vegan brunch όπως η "ελληνικού στυλ" ομελέτα με φυτικό λουκάνικο tofu, τομάτα, πιπεριά, κρεμμύδι, πατάτες και μανιτάρια, acai bowls, αλμυρές και γλυκές κρέπες, pancakes και burgers. Δεν αστειεύονται τα κορίτσια όταν μιλούν για ποικιλία. Τους επισκέφτηκα μεσοβδόμαδα βράδυ και τα vegan μεζεκλίκια "έδιναν και έπαιρναν" στα τραπέζια με τις κάθε ηλικίας παρέες. Η μερακλίδικη μελιτζάνα στο πήλινο με σάλτσα ντομάτας, χειροποίητο σουτζούκι από αλεύρι γλουτένης, καλυμμένη με μείγμα φυτικών τυριών, που έφτασε πρώτη ήταν μεζές ταμάμ για τσίπουρο ενώ στις αλοιφές, το "γιαουρτοσκόρδιο" "τύφλα να’ χει το τζατζίκι".
Από τις μερίδες, τα μπιφτέκια από πρωτεΐνη αρακά με σαλάτα δίπλα σε μαλακές πιτούλες και σάλτσα ταρτάρ είναι χορταστικά και ελαφριά ενώ από πιάτα ζυμαρικών, το κρεμώδες mac ‘n cheese με "τσένταρ" και "μοτσαρέλα" παραγωγής τους θα χορτάσει εσάς και την παρέα. Έκπληξη είναι τα σουτζουκάκια, με την ωραία, μπαχαρένια σάλτσα ντομάτας, ένα μαγειρευτό απαιτητικό αλλά η αυτοδίδακτη Δήμητρα έχει "χέρι", και δουλεύει τα πιάτα τους πολύ. Η πάστα με red velvet παντεσπάνι, φυτική κρέμα ζαχαροπλαστικής και γλάσο σοκολάτας ήταν ένα ανάλαφρο γλυκό κλείσιμο.
(+) Η σωστή εκτέλεση που δίνει στα πιάτα γευστικό ενδιαφέρον.
(-) Η "μοτσαρέλα" πρέπει ή να αλλάξει όνομα ή συνταγή.
