Λεωνίδας Τούμπανος
Κάθομαι στην εξωτερική μπάρα του στην άκρη του πεζοδρομίου κι είναι σχεδόν σαν να ίπταμαι πάνω από την οδό Κολοκοτρώνη. Και καθώς από πίσω μου, στα stools μπρος στη μεγάλη γαλάζια πόρτα του μαγαζιού, κομψές παρέες με κουρέματα πιο ακριβά απ’ το σακάκι μου, ρουφούν όστρακα και τσουγγρίζουν σαμπάνιες ανταλλάσσοντας απόψεις για το πόσο ωραίο είναι ή δεν είναι το Τορίνο αυτήν την εποχή, από μπροστά μου μηχανάκια περνούν γκαρίζοντας το ένα πίσω απ’ το άλλο και αμάξια προσπαθούν να μανουβράρουν τα ατάκτως σταθμευμένα δίκυκλα στο δρόμο και το πεζοδρόμιο.
Κι όσο χαζεύω τους τουρίστες που σέρνουν βαλίτσες και ρούχα σε σακούλες, προσπαθώντας να καταλάβουν ποια απ’ όλες τις αραδιασμένες κλειδαριές στις εισόδους των κτηρίων αντιστοιχεί στο δικό τους AirBnB, δεν μπορώ να μην αναρωτηθώ αν το "Blue Oyster", αυτό το εκλεκτικό αμάλγαμα της μινιμαλιστικής γαστρονομίας των Φώτη Φωτεινόγλου και Θοδωρή Κασσαβέτη από το "ΦΙΤΑ", και της μαξιμαλιστικής αλεγρίας της Φανής Σπυριδάκη και του Άρη Δούκα απ’ το "Noel", με το στιλάτο ύφος, τον αρτίστικο διάκοσμο, τις φίνες γεύσεις και την premium αύρα, θα αποδειχθεί κούκος αρκετά μεγάλος ώστε να σημάνει μια κάποια άνοιξη γι’ αυτή την τσακισμένη απ’ τη μαζική τουριστικοποίηση γειτονιά, που ο Δήμος φαίνεται να αντιμετωπίζει διαχρονικά με την αποφασιστικότητα ενός Πόντιου Πιλάτου.
Ίσως είναι καλύτερα να μην τα πολυκοιτάζει όμως κανείς αυτά, κι έτσι στρέφω το βλέμμα προς τα μέσα, σ’ αυτό το μικρό διαμαντάκι που ξεφύτρωσε εδώ στα χαμηλά του Κέντρου, μια ανάσα από την πιάτσα της πλατείας Αγίας Ειρήνης. Με το μπλε του κοβαλτίου να είναι το χρώμα αναφοράς, το εσωτερικό αστράφτει απ’ τα γυαλιστερά πλακάκια και το χώρο του ισογείου μονοπωλεί η διάφανη μπάρα, στο εσωτερικό της οποίας απλώνονται θαλασσινοί θησαυροί σα σε μοντέρνο καλλιτεχνικό installation που μοσχοβολάει θάλασσα. Στρείδια, αστακοί, καβούρια, χτένια, καραβίδες και γαρίδες λαμποκομπούν φρεσκάδα, και από πίσω τους η κάβα κρύβει το νέκταρ της καλοπέρασης: σαμπάνιες, prosecco, αλλά κι εκλεκτές οινικές επιλογές δίνουν το τέμπο, σε μια κάρτα καλοποσίας που συμπληρώνεται με τσαχπίνικα κοκτέιλς, και αν περάσει το χατήρι του Φωτεινόγλου, σύντομα θα συμπληρωθεί με ψαγμένα αποστάγματα.
Όχι ακριβώς ψαρομάγαζο, ούτε ακριβώς wine bar, αλλά μάλλον η σκηνή που έρχονται οι ντίβες των δυο προηγούμενων για να ξεφαντώσουν, το "Blue Oyster" είναι ένα oyster/champagne bar κοσμοπολίτικης πατίνας, όπου nigiri, σεβίτσε, ταρτάρ και πλατώ από όστρακα βρίσκουν έκφραση ελληνική, χάρη στα ανορθόδοξα mediterrasian παντρέματα που επιμελούνται οι Γιάννης Αμπελιώτης και Αντώνης Λίτινας πίσω απ’ τη μπάρα. Έτσι, τα στρείδια Fine de Claire συνοδεύονται από σφηνάκια gin με αγγούρι και φινόκιο "για να ξυπνήσει ο ουρανίσκος", όπως λέει ο Φωτεινόγλου, ενώ τη βουτρένια σάρκα της καραβίδας ταρτάρ κοντράρει ωραία η ζωηρή πίκρα που φέρνει το al dente σταμναγκάθι.
Το sushi rice, με τη στακάτη του υφή (από τη συνταγή του πειραιώτικο "Kitschen" που πείραξε ο Φωτεινόγλου), ταιριάζει χάρμα με το sashimi ελληνικού τόνου, ο οποίος έρχεται ως αφράτη και τρυφερη απόδειξη της φρεσκάδας της πρώτης ύλης, ενώ το χτένι με τη γαρίδα, που έρχονται ελαφρώς καψαλισμένα με αρωματικό βούτυρο, συνοδεία pop corn από σταγόνες κουρκουτιού, είναι ένα comfort μεζεδάκι τόσο απολαυστικό σε γεύσεις και υφές, που δίνει ορισμό στην έννοια baby food για ενήλικες.
Κι αν κάποια πιάτα όπως τα καπνιστά μύδια με wakame και πράσινη ντομάτα, ή το ημίπαστο σκουμπρί με πίκλα παντζαριού, θέλουν λίγη δουλειά ακόμη για να βρουν τις ισορροπίες τους, αυτό μόνο καλό σημάδι είναι, για μια κουζίνα που δεν έχει σκοπό να σταματήσει να ψάχνεται, προσφέροντας καινούριους συνδυασμούς, τόσο αναπάντεχους όσο το σημείο στο οποίο θα τους σερβίρει.
(+) Οι Mediterasian τσαχπινιές του Φώτη Φωτεινόγλου στην κουζίνα βρίσκουν ιδανική εφαρμογή σε πιάτα όπως το καψαλισμένο χτένι με γαρίδα, ενώ το μαξιμαλιστικό ταμπεραμέντο της Φανής Σπυριδάκη στα decks, γεμίζει το ηχόχρωμα της γειτονιάς με απενοχοποιημένο fun.
(-) Τα καπνιστά μύδια με wakame και πράσινη ντομάτα που δοκιμάσαμε, στερούνταν θαλασσινής έντασης, ενώ το ημίπαστο σκουμπρί, αν και ορεκτικό στην καψαλισμένη πέτσα του, ήταν σφιχτό στη σάρκα και λειψό στην οξύτητα.
