@lot.51
"Λες να γίνει η νέα Αρχελάου;" με ρωτούσε τις προάλλες ένας φίλος, επίσης κάτοικος της ευρύτερης περιοχής -μίας εκ των πιο προνομιακών του κέντρου της Αθήνας- σχετικά με την πλατεία Βραζιλίας. Στους πρόποδες των Ιλισίων παρουσιάζεται αρκετά σημαντική κινητικότητα τα τελευταία χρόνια, με ενδιαφέροντα -σχεδόν viral- μαγαζιά να εμφανίζονται και να συζητιούνται, για όλους τους σωστούς λόγους. Την ίδια στιγμή, τα τραπεζάκια είναι γεμάτα κάθε στιγμή της ημέρας και κόσμος πάει κι έρχεται. Όχι, η πλατεία Βραζιλίας δε χρειάζεται να γίνει κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είναι: Ένα cool μέρος με μπόλικες προοπτικές για περαίτερω, απαραίτητα προσεκτική, εξέλιξη στο κομμάτι της εστίασης.
Τα πράγματα δεν ήταν όμως πάντοτε έτσι για την πλατεία που βαπτίστηκε από τη δημοφιλή χώρα της Λατινικής Αμερικής. Κάποια συγκεκριμένα σημεία της θα μπορούσαν να θεωρηθούν ακόμη και "καταραμένα" από την άποψη πως -ειδικά μετά την εγκατάλειψη των γραφείων του ΔΟΛ- οτιδήποτε κι αν άνοιγε σε αυτά, δύσκολα είχε μεγάλη διάρκεια ζωής. Στην καλύτερη των περιπτώσεων, η οποιαδήποτε επιχειρηματική κίνηση που πατούσε στη σφαίρα της εστίασης, διαρκούσε μόλις μερικούς μήνες.
Εν αρχή ην το Lot 51
Και ύστερα ήρθε το Lot 51 και άλλαξε τα πάντα. Όταν πίσω στον Δεκέμβριο του 2018, οι Κώστας Σπηλιόπουλος, Σπύρος Λάππας και Παναγιώτης Ζωτιάδης (όλοι προερχόμενοι από τον χώρο του καφέ) έκαναν τα αποκαλυπτήρια του all day cafe, ήθελαν απλά να φτιάξουν ένα μέρος όπως ακριβώς το είχαν φανταστεί: Με χαλαρή ατμόσφαιρα, ενδιαφέρουσα αισθητική και κορυφαίο προϊόν.
Τρία χρόνια και μερικούς μήνες αργότερα, δεν υπάρχει περίπτωση -εξαιρουμένων ασφαλώς των περιόδων των lockdowns- να το δεις ποτέ άδειο. Από neighbourhood bar εξελίχθηκε μέχρι σε προορισμό για crowd κάθε ηλικίας και γούστου από όλες τις γειτονικές περιοχές - και όχι μόνο από αυτές.
Αργότερα, ήταν το Τρομερό Παιδί αυτό που έκανε το δικό του "μπαμ". Το εξαιρετικά feelgood third wave bakery -κατ΄ αντιστοιχία με το τρίτο κύμα καφέ- μπήκε στις ζωές των foodies, οι οποίοι εξακολουθούν να κάνουν ουρές έξω από αυτό για να προμηθευτούν οτιδήποτε θα έβρισκε κανείς σε μία αυθεντική γαλλική boulangerie.
Πέρα από το ψωμί, υπάρχουν αρκετά ακόμη προϊόντα αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής, τα οποία ακολουθούν πάντοτε στην ίδια φιλοσοφία (και ασφαλώς, ποιότητα): Το αληθινό Γαλλικό κρουασάν βουτύρου και σοκολάτας, οι σφολιάτες, οι τάρτες και τα σάντουιτς δικαίως έχουν δημιουργήσει φανατικούς οπαδούς.
Οι φρέσκιες προσθήκες
Μόλις τον περασμένο Οκτώβριο προστέθηκε στα παραπάνω το άκρως εξωτικό Iguazu, ένα ολοζώντανο all day bar-resto, που πήρε το όνομά του από τους εντυπωσιακούς καταρράκτες ανάμεσα σε Αργεντινή, Παραγουάη και Βραζιλία.
Ο χώρος του είναι κάτι παραπάνω από εντυπωσιακός παραπέμποντας σε ζούγκλα, με έναν επιβλητικό γορίλα να επιβλέπει τα πάντα στο εσωτερικό. Φυσικά, δε γίνεται να μην αναφερθεί το όνομα του Γιάννη Παρίκου, με τον βραβευμένο σεφ να επιμελείται το μενού που κινείται σε Nikkei κουζίνα και σούσι και φτάνει μέχρι τις βραζιλιάνικες κοπές, ενώ η λίστα των ποτών φέρει τις υπογραφές των Στέλιου Παπαδόπουλου και Αλέξανδρου Γκικόπουλου.
Η τελευταία προσθήκη στα πέριξ της πλατείας Βραζιλίας έγινε μόλις πριν μερικές ημέρες, όταν το Etien Pizza Bar, μετά τον Φάρο Ψυχικού, απέκτησε ένα δεύτερο spot στο ισόγειο του επιβλητικού κτιρίου του πρώην ΔΟΛ.
Το concept είναι ακριβώς ίδιο με αυτό του Φάρου, τόσο όσον αφορά το χώρο, όσο και στο γευστικό κομμάτι, με 25+ πίτσες, καθώς και πιάτα ζυμαρικών και σαλάτες.
Παράλληλα και συμπληρωματικά με όλα τα προαναφερθέντα, το cafe Flaneur και το ζαχαροπλαστείο Παύλου κάνουν τη σύνδεση με το παρελθόν της πλατείας και θα βρίσκονται εκεί και στο μέλλον της. Πιθανότατα με αρκετούς ακόμη νέους "γείτονες".
