Δύο δημοφιλείς πιάτσες κρεατο-τσικνολαγνείας στο στόχαστρο. Η εποχή εξελίσσεται, οι απαιτήσεις ανεβαίνουν, η παρακμή περιμένει στη γωνία αν δεν προσέξεις..
Και οι δύο πιάτσες παραπέμπουν σε αυτό που θα μπορούσαμε να ορίσουμε ως αττική εξοχή. Τα Καλύβια έγιναν κρεατοφαγικό κέντρο εξόδου το ’60 κι εξελίχτηκαν σταδιακά, διατηρώντας όμως την ποιότητά τους. Το Δίλοφο Βάρης ξεκίνησε πριν από μια 100ετία ως κέντρο τσοπαναραίων, το 1960-80 ανθούσαν εδώ μπουζουκτσίδικα, αλλά σιγά σιγά τη σκυτάλη πήραν οι χασαποταβέρνες. Οι τσολιάδες-κράχτες, το κιτς σήμα κατατεθέν τους, απαγορεύτηκαν πριν από δύο χρόνια διά νόμου, αλλά τα μαγαζιά έχουν χάσει γενικά σε ποιότητα και ας είναι ακόμη σχετικά δημοφιλή. Είναι σαφές ότι η πιάτσα των Καλυβιών είναι καλύτερη από της Βάρης.
Τα Βλάχικα 12,5/20
Ο χρόνος εδώ φαίνεται να έχει σταματήσει 2-3 δεκαετίες πίσω. τεράστια σάλα με τζαμωτό και γυάλινο δωμάτιο για τον ψήστη. Το κοινό υλικό για συγγραφή μυθιστορήματος: ηλικιωμένες αντροπαρέες, οικογένειες, ζευγάρια νεαρών αλλοδαπών και μεσηλίκων. Από το μενού ξεχώρισα το κοκορέτσι, με τραγανό εντεράκι και ζουμερά εντόσθια, ισορροπημένο και ως ένα βαθμό ντελικάτο. Τις λιχουδίτσες που περίμενα πώς και πώς τις ταλαιπώρησαν: στεγνά τα νεφράκια και το συκώτι, κάπως καλύτερα τα γλυκάδια. Το αρνί σούβλας, ψηλά στη σχάρα σε μια ημέρα μικρής κίνησης, δεν με ενέπνευσε. στεγνώνει με τις ώρες. Το τζατζίκι ωραίο, πιπεράτο, τα κολοκύθια με τραγανό κουρκούτι, αλλά λαδοπιωμένα και παλιομοδίτικα. Από το κοντοσούβλι (χοιρινό σε μπόλια αρνιού) έλειπε η χάρη. Συμπαθή τα παϊδάκια, δεν τα στέγνωσαν, όμως το κρέας δεν έχει την ελαφράδα που δίνει στο «βρόμικο» έδεσμα το κατιτίς. Οι τηγανητές πατάτες καλές. Μετά το homemade κοκορέτσι, εδώ θα ερχόμουν για τη γάστρα. δοκίμασα ένα ωραιότατα μελωμένο χεράκι αρνιού με λεμονάτες πατάτες και ήταν σαν να με κάλεσαν σε μερακλίδικο οικογενειακό γεύμα. Πρέπει να κάνουν προσπάθεια να αρθούν στις απαιτήσεις της εποχής.
Λεωφ. Βάρης 35, Βάρη, 2108956141
Ο Χριστόφορος 13,5/20
Ο «Χριστόφορος» είναι σημείο αναφοράς για την περιοχή. ξεκίνησε ως «Βοσκοπούλα» το ’60 από τον κτηνοτρόφο Αθανάσιο Ράπτη και μετονομάστηκε όταν ανέλαβαν τα παιδιά του. Στις διάφορες αίθουσες του μαγαζιού και στα πεζοδρόμια μπορούν να καθίσουν πάνω από 1.000 άτομα! Η κεντρική σάλα σε ζεστό old fashioned στιλ με και τοίχους γεμάτους πορτρέτα διασήμων (από Βασιλειάδου και Τσιτσάνη μέχρι Τζέιμς Ντιν και Αλέν Ντελόν). Στην ψησταριά σιγοψήνονται κεφαλάκια, κοκορέτσια, κοντοσούβλια με μικρότερα και μεγαλύτερα κοψίδια. Ζόρικα κρέατα, ωστόσο ακόμη δυνατότερα είναι τα παϊδάκια.
Η πρώτη μαγκιά του μαγαζιού είναι το ψήσιμο. Το κρέας μένει ροζ, με μια χυμώδη ελαφράδα, τραγανή πετσούλα και ωραιότατη «βρομιά» από το λιπάκι του. Τα αρνίσια είναι πολύ καλά και της προβατίνας ακόμη καλύτερα, με το κρέας τους μεταξωτό, μυρωδάτο και ντελικάτο – απαλό dirty thing που ανασταίνει και νεκρούς. Το άλλο signature έδεσμά τους είναι το μπιφτέκι-γίγας, σχεδόν σαν πίτσα! Κολλάς στη μαγνητική νοστιμάδα που έχει αυτός ο χοντροκομμένος κιμάς, μοσχάρι κατά 70% και αρνί το υπόλοιπο, ζυμωμένος με φρέσκο κρεμμυδάκι και ντομάτα. Η ντοματοσαλάτα είναι πάντα ωραία, αλλά το καλοκαίρι οι ντομάτες είναι άπαιχτες.
Πολύ ωραίες οι τηγανητές πατάτες και τα μπαστουνάκια κολοκυθιών με τραγανιστή γλύκα. Κέρασμα μαστίχα υποβρύχιο. Τις Κυριακές γάστρες και γουρουνόπουλο στη σούβλα.
Μιχ. Καλαβρυτινού 11, Καλύβια, 2299048266.
