Ξύλο, πορτοκαλο-κεραμιδί χρώματα, παλιά αντικείμενα και φωτογραφίες, πιθάρια και βαρελάκια σ' ένα… κολάζ ελαφρώς νοσταλγικό και μια μουσική ομάδα (Ηλέκτρα, Θωμάς και Τάκης) σε έντεχνα, λαϊκά, ρεμπέτικα (Τετάρτη με Κυριακή), που παραδέχομαι ότι είναι γεμάτη εκπλήξεις κι έχει ένα ιδιαίτερο ταλέντο στις διασκευές. Το γευστικό κομμάτι περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, νόστιμο χαλούμι σχάρας με ντομάτα και πιτούλες, πατάτα γεμιστή με μπέικον και τυριά, ένα αρκετά στεγνό τυροπιτάρι με σκοπελίτικο φύλλο, μια ωραιότατη τηγανιά αρνίσια με βαλσάμικο και κρασί, αρωματισμένη με δεντρολίβανο, κι ένα καλοφτιαγμένο, αλμυρούτσικο ψαρονέφρι, γεμιστό με γραβιέρα, μπέικον, ντομάτα και πιπεριά. Μόνο για τις προκάτ πατάτες γκρίνιαξα λίγο κι η απάντηση που έλαβα ήταν ότι δεν
προλαβαίνουν. Η αλήθεια είναι ότι ο κατάλογος είναι πλέον μεγαλύτερος κι η κουζίνα τον διαχειρίζεται καλά, χωρίς να κάνει άλλες εκπτώσεις. τα πιάτα είναι νόστιμα και προσεγμένα κι έρχονται σε όμορφα κεραμικά πιατάκια. Στα συν και οι επεξηγήσεις στις φιάλες του κρασιού – ιδίως για ένα μεζεδοπωλείο το κοινό του οποίου δεν ανήκει απαραίτητα στους γνώστες, είναι μια ευκολία καλοδεχούμενη και μια ώθηση μαζί (πάντως, και το χύμα είναι αρκετά συμπαθητικό).
