Στέκι της αραβικής κοινότητας στην Αθήνα, με γνήσιες μαροκινές (και όχι μόνο) γεύσεις και εικόνες που σε ταξιδεύουν.
Παρασκευή και Σάββατο πρέπει να κλείσετε οπωσδήποτε τραπέζι στο «Habiba». Ο προφανής λόγος είναι ότι θα χειροκροτήσετε τη δεινότητα της όμορφης belly dancer – μπορεί ακόμη και να χορέψετε μαζί της. Ο πιο σημαντικός όμως είναι για να δείτε μια παρέα Αράβων να χορεύει έναν καταπληκτικό «πυρρίχιο»· ένα χορό που μοιάζει με αμάλγαμα ποντιακού και συρτού, με τόσο έντονες φιγούρες και τρέμουλα που νιώθεις την ανάγκη να χειροκροτήσεις δυνατά, αυθορμήτως. Το «Habiba» είναι ένα είδος λέσχης για την αραβική κοινότητα της Αθήνας· οι άνθρωποι περνούν από κει, πίνουν το τσάι τους, το αράκ τους, καπνίζουν τον αργιλέ τους, έρχονται στο τσακίρ κέφι και τότε τα δίνουν όλα χορεύοντας ξανά και ξανά. Αργά, δίνουν και οι μουσικοί τον καλύτερό τους εαυτό, παίζοντας τα πιο δυνατά κομμάτια.
Η κουζίνα του «Habiba» αγαπάει μεν τις γεύσεις του Μαρόκου, έχει όμως παναραβική διάθεση. Μπορείς να γευτείς, λ.χ., αλγερινά τρίγωνα cocas, γεμισμένα με σάλτσα ντομάτας, κρεμμύδι και πιπεριά (κάπως βαρύ το τηγάνι είναι η αλήθεια), αν δεν θέλεις να βάλεις στο τραπέζι μόνο μαροκινά briouat el-bstila, παραλλαγή της γλυκιάς-αλμυρής παστιγιά, που φτιάχνονται με ψιλοκομμένο κοτόπουλο, αμύγδαλα, μυρωδικά και πασπαλίζονται με άχνη ζάχαρη και κανέλα. Ή να δοκιμάσεις kubbeh, λιβανέζικους κεφτέδες με κρούστα πλιγουριού και γέμιση πρόβειου κιμά με κουκουνάρι. Η κουζίνα του «Habiba» είναι εντελώς σπιτική, έχει ψυχή αλλά και ατέλειες. Θα 'θελες, π.χ., λίγο πιο ζουμερό το κοτόπουλο με μέλι και δαμάσκηνα, διότι η σάλτσα του είναι γλυκύτατη, μυρωδάτη, εξωτική. Το ίδιο και το shish taouk που, παρά τη γραμμένη νοστιμάδα του, υστερούσε κάπως σε χυμούς. Αυτό που είναι ωραιότατο και χυμώδες είναι το κους-κους με κοτόπουλο, καραμελωμένα κρεμμύδια και σταφίδες· τρώγοντάς τα νόμιζα ότι πήγα Μαρόκο. Στα έξτρα, για να παραγγείλετε τη στιγμή που θα κλείνετε τραπέζι, το παλαιστινιακό μακλούμπα, κοτόπουλο μαγειρεμένο με τηγανητή μελιτζάνα ή κουνουπίδι και ρύζι, που σερβίρεται ανάποδα. Χαλβάς με φρέσκο βούτυρο, αλαβάστρινο καζάν ντιπί και αργιλές στο απολαυστικό αραβικό φινάλε. Αλλάχ ου άκμπαρ!
