Ο Μαύρος Γάτος παραμένει μία από τις πιο τίμιες ταβέρνες της Αθήνας

Δημοφιλής σχεδόν σε όλο το λεκανοπέδιο, η ταβέρνα του Παγκρατίου λειτουργεί από τη δεκαετία του 1960 και αποτελεί έναν σταθερό προορισμό παραδοσιακής κουζίνας με έμφαση στο κρέας για όλους όσοι κινούνται στα πέριξ του κέντρου. 

Στη μεγάλη ημιυπόγεια σάλα με τα χαρακτηριστικά ερυθρόλευκα καρό τραπεζομάντιλα και τις τοιχογραφίες του ζωγράφου Ντορή Παπαγεωργίου -ήδη από τα πρώιμα χρόνια του μαγαζιού- θα βρεις πάντοτε μια ζωντανή ατμόσφαιρα από πάσης φύσεως Αθηναίους αλλά και επισκέπτες της πρωτεύουσας.

Σίγουρα όχι μόνο αυτούς. Και σίγουρα, αν δεν είσαι έτοιμος για τη 'ζωντάνια' που προσφέρει το αυθεντικό universe της ταβέρνας ίσως ξαφνιαστείς από το... soundtrack, που δεν τα λυπάται τα ντεσιμπέλ. Αλλά αυτό είναι η ταβέρνα, η παλιά η ορθόδοξη φίλε μου, τι να κάνουμε; 

Επανέρχομαι λίγο στις ζωγραφιές που καλοδιατηρούνται ακόμη στους τοίχους του Μαύρου Γάτου. Προέρχονται από τα πρώιμα χρόνια του μαγαζιού, όταν ο προαναφερθείς Ντόρης Παπαγεωργίου έδινε ως αντίτιμο των όσων έτρωγε την τέχνη του - μια τέχνη που θα έπρεπε να τονίζεται λίγο περισσότερο θαρρώ. Αν υπήρχε για παράδειγμα κάτι αντίστοιχο σε Ιταλία ή Γαλλία, πέραν του ότι θα έφερε κρατικής προστασίας, θα αποτελούσε (social)mediaκή και όχι μόνο ατραξιόν. Τυράκι για τα πλήθη και την αισθητική τους, δείγμα γούστο και αναπόσπαστο στοιχείο όχι μόνο του χώρο αλλά και της γειτονιάς ολόκληρης. 

Πάμε τώρα στο φαγητό. Κατά την τελευταία μου επίσκεψη κατέληξα -είχα καιρό να πάω- πως παίζουν εδώ στο επίπεδο της οικιακής προσέγγισης και θαλπωρής όσον αφορά τα πρώτα: Σαγανάκι, κολοκυθοκεφτέδες και λαχανοντολμάδες επιβεβαιώνουν του λόγου το ασφαλές. Και έπειτα, τα βαριά χαρτιά που δείχνουν τις ικανότητες του ψήστη. Τα παϊδάκια μεριμνούν ώστε να τιμούν τη φήμη τους, ζουμερά και με λιπάκι σωστό, όπως ακριβώς πρέπει. Το μπιφτέκι νοστιμότατο - το ίδιο ισχύει και για το συκώτι παρότι είχε ψηθεί λίγο παραπάνω, χάνοντας ελαφρώς σε τρυφεράδα. Απρόσμενα καλύτερη, η ολόσωστα ψημένη και ζουμερότατη μοσχαρίσια μπριζόλα. 

Απογοητεύτηκα που -ακόμη- δεν υπάρχουν 1-2 προτάσεις για γλυκό αλλά το ξεπέρασα εύκολα διαπιστώνοντας την συμπαθητική οινική υποστήριξη του εγχειρήματος. Και, κυρίως, το συνολικό κόστος ενός γεύματος εδώ, που κινείται ακόμη σε βιώσιμα για τον μέσο ντόπιο επισκέπτη επίπεδα.

Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook, Tik Tok και το Instagram.