© Λεωνίδας Τούμπανος
Μέχρι πέρυσι μας φαινόταν μάλλον παράξενο ένας σεφ με Χρυσούς Σκούφους και αστέρι Michelin να ανοίγει ταβέρνα. Ο Παύλος Κυριάκης, εντοπίζοντας από τους πρώτους και αγκαλιάζοντας μία από τις τάσεις της εποχής, το έκανε και μάλιστα με πολύ προσεγμένο και νόστιμο τρόπο: Από τη μία, πατά σε όλα εκείνα τα οποία λατρεύουμε στην πιο συνηθισμένη παραδοσιακή έκφανση της εντός των τειχών εστίασης (λέγε με ταβέρνα) και από την άλλη μεριμνά ώστε κάθε τι που φτάνει στο τραπέζι να είναι οικεία 'ρετουσαρισμένο' όσον αφορά τη μνήμη της γεύσης. Διόλου τυχαία, τα Δώδεκα Πιάτα (ή 12 Πιάτα, αν προτιμάς) να έχουν εξελιχθεί σε ένα από τα πιο κουλ εστιατόρια του ευρύτερου κέντρου.


Εσωτερικό α λα γκρεκ αλλά τόσο-όσο, με λεπτομέρειες που δηλώνουν τη γαλανόλευκη ταυτότητα καθώς και φροντισμένα, λευκόστρωτα τραπέζια οριοθετούν το χωροταξικό σκέλος, για την δεύτερη εκδοχή των Δώδεκα Πιάτων που έκανε πρεμιέρα τον περασμένο Σεπτέμβριο στην οδό Ρόμβης. Υπενθυμίζουμε πως είχε προηγηθεί ο 'μεγάλος αδερφός' στο Κουκάκι, μερικούς μήνες πριν.


Στα της γεύσης δεδομένα στα 12 Πιάτα, κοιτάς τον κατάλογο και διαπιστώνεις πως είναι από εκείνους για τους οποίους αβίαστα, χωρίς πάθος και πλήρως συνειδητοποιημένα λες: "Φέρε μία από όλα". Και ίσως οφείλεις να το κάνεις, με κλασικές του είδους σπεσιαλιτέ, στην καλύτερη δυνατή εκδοχή τους. Κοινά πιάτα με το Κουκάκι συναντάς εδώ μεταξύ άλλων την τυροκαυτερή, τον γύρο και τις πατάτες με αυγά & λουκάνικα. Στο πλάι τους, βρίσκεις και προτάσεις σαν το κεμπάπ με μοσχαρίσιο, πρόβειο και χοιρινό κιμά και σάλτσα ντομάτας.


Το έξτρα βήμα στα Δώδεκα Πιάτα του κέντρου γίνεται με τα μαγειρευτά που βρίσκεις καθημερινά εδώ. Τσιπούρα με ρεβιθάδα, δεντρολίβανο και λεμόνι, λαχανοντολμάδες, μουσακάς σε πήλινο σκεύος και μια πληθωρική μακαρονάδα με μοσχαρίσια μάγουλα και ουρά ανήκουν στη συγκεκριμένη συνθήκη.
Καλό και το οινικό support με ετικέτες του εγχώριου αμπελώνα, στα plus το σβέλτο και ευγενικό σέρβις.

Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook, Tik Tok και το Instagram.


