Μια Μπεμπέκα, ετών 15, κάνει τη διαφορά στο εστιατορικό Χαλάνδρι

Κρυμμένη σε μια ήσυχη γειτονιά του Χαλανδρίου, η Μπεμπέκα υποδέχεται τους πιστούς της πελάτες ενώ δημιουργεί νέους εδώ και δεκαπέντε περίπου χρόνια, αποδεικνύοντας τη σταθερή της αξία στην εστιατορική σκηνή της περιοχής. Δυο παλιά αρχοντικά σπίτια ενώθηκαν τότε, ώστε να πραγματοποιήσει τ΄ όνειρό της η Γεωργία Κατσαρά, ιδιοκτήτρια και ψυχή της Μπεμπέκας. Η πατίνα του χρόνου στα ψηλοτάβανα δωμάτια του κεντρικού οικήματος, ένα στολίδι του 1907, αποπνέει ζεστασιά κι εκεί αισθάνεσαι σαν να σ΄ έχουν καλέσει σε σπίτι. Εξω, πάλι, η υπέροχη  καταπράσινη αυλή είναι πειρασμός ακόμα και τις πιο κρύες μέρες, με τις σόμπες να κάνουν τη δουλειά τους. Ο χώρος είναι σίγουρα από τα ατού της Μπεμπέκας, χειμώνα-καλοκαίρι.

Εξ΄ ίσου σημαντικό, όμως, είναι ότι όλα εδώ φανερώνουν το άγγιγμα ενός ευαίσθητου και καλαίσθητου γυναικείου χεριού. Ο ρετρό λογότυπος και τα σχέδια στα σουπλά, ο πλούσιος και κατατοπιστικός κατάλογος, το φιλικό κι ευγενικό σερβίς. Στο μενού πάλι, ανακαλύπτεις ότι ψάχνουν πραγματικά την ελληνικότητα και την τοπικότητα. Το μαγαζί αντανακλά της προσωπικότητα της δημιουργού του.

Στο τραπέζι τώρα. Ο κατάλογος αριθμεί πολλά πιάτα, γεγονός που κάνει δύσκολη την επιλογή, χαίρεσαι όμως όταν, ανάμεσα στις γνωστές αξίες ενός ελληνικού εστιατορίου, ανακαλύπτεις και ιδιαίτερα εδέσματα. Αυτό που σίγουρα αποτελεί ευχάριστη έκπληξη είναι η χρήση επωνύμων τοπικών προϊόντων και κάποιες συνταγές που σπάνια συναντάμε -ή και καθόλου. Γιατί, πού αλλού έχετε πετύχει τα τραχανοπιτάκια της Σκύρου (με φέτα Ηπείρου και μέλι Ναυπάκτου) ή τις χάχλες Μυτιλήνης σε σαλάτα;

Εστιάσαμε στα πιο προκλητικά και πετύχαμε διάνα. Τα τσιγαριαστά αρνίσια γλυκάδια σερβιρισμένα επάνω σε μπρουσκέτα ήταν μια αμαρτωλή απόλαυση -τι ιδέα! Σπλήνα σπάνια συναντάμε στα αθηναϊκά εστιατόρια, κι εδώ δούλεψαν οι μνήμες της Γεωργίας Κατσαρά από τα οικογενειακά τραπέζια: τη φτιάχνουν ψητή, σκορδάτη και είναι άλλη μια αμαρτία. Η τυροσαλάτα τους δεν είναι άλλη μια τυροκαυτερή. Γίνεται με κομμάτια από τσιτσίρι της Λέρου, ένα σπάνιο τυρί που φέρνουν από μικρό παραγωγό του νησιού, και συνοδεύεται από μπούκοβο. Τα σαλιγκάρια στιφάδο (με τη συνταγή της γιαγιάς) είναι ένα ακόμα πιάτο που δεν συναντάς συχνά. Η "σούβλα του Βλάχου” με πρόβατο βγάζει τη νοστιμιά του κρέατος και οι σπιτικές καλοτηγανισμένες πατάτες είναι ζημιά.

Στην κατηγορία "μαγειρευτά”, οι λαχανοντολμάδες αβγολέμονο είναι ένα στάνταρ τεστ της κουζίνας, κι εδώ η δοκιμή φανερώνει μια μαγείρισσα με πείρα και καλό χέρι: νόστιμη και μυρωδάτη η γέμιση του κιμά σε ωραία ισορροπία με το λαχανόφυλλο και λεπτό, κλασικό αυγολέμονο.

Όταν βρίσκεις αγριογούρουνο κυνήγι από τα Βαρδούσια, φυσικά δεν το παραλείπεις. Ένα κρέας φυσιολογικά σκληρό, εδώ είχε σιγομαγειρευτεί ελαφριά κοκκινιστό και ήταν ασυνήθιστα τρυφερό, χωρίς να χάνει τον χαρακτήρα του. Συνοδευόταν πολύ ταιριαστά με κομμάτια κίτρινης κολοκύθας. 

Τα τυριά της Μπεμπέκας, ανακαλύψεις και επιλογές της Γεωργίας, αξίζουν ιδιαίτερη αναφορά. Τα πιο σπάνια έρχονται κατ’ ευθείαν από τους παραγωγούς. Γιατί πώς αλλιώς θα βρεις το περίφημο καρίκι της Τήνου, τη γραβιέρα της Πάρου, τη γυλωμένη μανούρα και το πικάντικο γίδινο τυρί του Κατσικά από τη Λέρο; Προσθέστε και το καπνιστό αιγοπρόβειο Σοχού του Προίκα κι έχετε συνθέσει ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον ελληνικό πλατό τυριών. 

Στα γλυκά τώρα, ήρθε μια από τις πιο "πορτοκαλένιες” πορτοκαλόπιτες που έχουμε δοκιμάσει, με φύλλο και απολαυστική φρεσκάδα του φρούτου. Τη signature "κρέμα ανθότυρου” την προσφέρουν με διάφορα συνοδευτικά: τη δοκιμάσαμε με λουκούμι τριαντάφυλλο και μας άρεσε ο συνδυασμός αλλά και η ανάλαφρη υφή του γλυκού.

Στην κουζίνα, πίσω από τις κατσαρόλες βρίσκεται, χρόνια τώρα μαγείρισσα, η κυρία Μαρία Μυρώνη, ενώ οι πιο πρωτότυπες συνταγές οφείλονται στις εξερευνήσεις και τις μνήμες της ανεξάντλητης Γεωργίας Κατσαρά.

Ολοκληρώνουμε την επίσκεψη μας στην Μπεμπέκα με μια ματιά στα ποτά. Πολύ ενδιαφέρουσα η συλλογή τσίπουρων με 13 ψαγμένες ετικέτες, από τις οποίες δεν λείπει το τριπλής απόσταξης Angel’s Tears του Κατσαρού και τα τσίπουρα του Μακρυωνίτη από τη Σύρο, του Καρδάση και του Βρύσσα από τον Τύρναβο. Επτά ετικέτες ούζων συμπληρώνουν τα αποστάγματα.

Επαρκής η πρόταση και στις μπίρες με δώδεκα ετικέτες, κυρίως από μικροζυθοποιίες. Η λίστα των κρασιών αριθμεί μέχρι στιγμής κάπου 13 ετικέτες και βρίσκεται σε εξέλιξη. 

Η Μπεμπέκα δεν εξαντλείται, βέβαια, σε μια επίσκεψη. Ενας λόγος που επιστρέφεις, είναι για να δοκιμάσεις ξανά τ΄αγαπημένα σου πιάτα και να δοκιμάσεις τα νέα, ο άλλος για το ξεχωριστό περιβάλλον.

Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook, Tik Tok και το Instagram.