Ίσως είχατε γνωρίσει το "+2Η" όταν πρωτοσυστήθηκε ως εστιατορική προέκταση του viral "72H", με όλες τις δημιουργίες του εμπνευσμένες από το σιτάρι και τη ζύμη. Γενναίο concept και λιχούδικο, αλλά στη gluten-free, σεμαγλουτιδική εποχή μας μάλλον αρκετά απαιτητικό σε cheat days. Δύο χρόνια αργότερα, το εστιατόριο της μακρόστενης ταράτσας αλλάζει τελείως ρότα, με πλώρη για ένα κράμα λεβαντίνικης, πολίτικης και ευρύτερα ανατολικομεσογειακής παράδοσης.

Ανάμεσα σε muhammara, mutabbal και hummus, μια τσαμπουκαλεμένη τυροκαυτερή με labneh δίνει το ελληνικό της τσίμπημα, το çiğ köfte ξεκαθαρίζει από νωρίς ότι η κουζίνα δε φοβάται την κάψα και το "άκοπο νιόκι" καταφθάνει σαν μια αλλόκοτη παραλλαγή της μπολονέζ, με πατατένιο udon και κάψα που δαγκώνει. Στη σχάρα, όμως, αξίζει να δώσετε λίγη παραπάνω βάση στο μοσχαρίσιο σουβλάκι με κεράσια, μια παραλλαγή του Kebab Karaz από το Χαλέπι.

> Διαβάστε τι δοκιμάσαμε και πώς μας φάνηκε στην πλήρη κριτική
