Η Αθήνα ξαναπιάνει την παράδοση με τα χέρια. Κυριολεκτικά. Λουκουμάδες που στάζουν μέλι, φέτα τυλιγμένη σε τραγανό φύλλο, μακαρόνια με λεμονάτο χοιρινό και old-school κεμπάπ βγαίνουν από τα τραπέζια, τις κατσαρόλες και τις οικογενειακές μνήμες και προσγειώνονται στο πιο σημερινό τους τερέν: τον δρόμο. Τέσσερις ολοκαίνουργιες στάσεις στο κέντρο κάνουν την ελληνική νοστιμιά βόλτα στο χέρι. Και μας αρέσει πολύ.

Λουκουμάδες Αιγαίον
Έναν αιώνα μετά την πρώτη του εμφάνιση, το "Αιγαίον" επιστρέφει εκεί όπου περίπου ανήκει: στο κέντρο και μέσα στη μυρωδιά του ζεστού μελιού. Η τρίτη γενιά της οικογένειας Φύλλα ξαναβάζει μπρος την ιστορική συνταγή στη νέα Στοά Αρσακείου, λίγα βήματα από την παλιά Πανεπιστημίου. Οι λουκουμάδες βγαίνουν καυτοί, αφράτοι και χρυσαφένιοι, με μέλι και κανέλα να κάνουν όλη τη δουλειά, χωρίς περιττές μοντερνιές. Δίπλα τους, ρυζόγαλο, μπουγάτσα και απλά ροφήματα συμπληρώνουν έναν κατάλογο που δεν ψάχνει να εντυπωσιάσει με ακροβατικά. Το πιο ωραίο, όμως, είναι ότι η παλιά αθηναϊκή τελετουργία επιστρέφει αυτούσια: ένα κουτί ζεστοί λουκουμάδες στο χέρι και βόλτα στη Σταδίου. Παράδοση, ναι· αλλά καθόλου μουσειακή. Σαν να μην πέρασε μια μέρα, μόνο που τώρα η πόλη το τρώει περπατώντας.
Στοά Αρσακείου, Σταδίου 44-46, Αθήνα

Feta Me Meli
Στη Μιλτιάδου, η φέτα με μέλι έκανε αυτό που μάλλον αργούσε να συμβεί: έγινε κανονικό street food. Στο Feta Me Meli ο 22χρονος Κωνσταντίνος Μίαρης κρατά το concept πεισματικά μικρό και εξαιρετικά συγκεκριμένο. Η φέτα από τη Σπάρτη τυλίγεται μπροστά σου σε λεπτό φύλλο, τηγανίζεται μέχρι να γίνει τραγανή και καταλήγει σε χάρτινο χωνάκι με μέλι –σε τέσσερις εκδοχές, ακόμη και spicy– και καβουρδισμένο σουσάμι. Η ίδια λογική πιάνει και την μπουγάτσα, που έρχεται σε ρολάκια, ενώ το soft παγωτό με ελαιόλαδο συνεχίζει το γλυκό-αλμυρό παιχνίδι. Χωρίς καφέ και χωρίς δεκάδες κωδικούς, το μαγαζί ποντάρει σε κάτι πιο ουσιαστικό: γνώριμες ελληνικές γεύσεις, σε format που τρώγεται περπατώντας στα στενά του Ψυρρή. Μικρή ιδέα, καθαρή ταυτότητα και αρκετή ελληνική comfortιά για να θέλεις δεύτερο χωνάκι.
Μιλτιάδου 22, Ψυρρή, 698 299 2093

Macarios Stoa
Αντί για την αναμενόμενη ιταλική trattoria το φρέσκο ζυμαρικό στο Macarios του Πάνου Ιωαννίδη αλλάζει παρέα και συναντά την ελληνική κατσαρόλα. Μέσα στη νέα Στοά Αρσακείου, οι μακαρονάδες σερβίρονται γρήγορα και με μια comfort διάθεση που θυμίζει περισσότερο κυριακάτικο τραπέζι παρά pasta bar. Υπάρχουν οι πιο κλασικές επιλογές με βούτυρο, ντομάτα ή μοσχαρίσιο κιμά, αλλά το ενδιαφέρον ανεβαίνει με pulled χοιρινό λεμονάτο, μπριάμ με κολοκύθι, μελιτζάνα και πιπεριά, ακόμη και γιουβέτσι με μοσχαράκι και κριθαράκι. Και επειδή εδώ η νοσταλγία δεν αντιμετωπίζεται με ευλάβεια μουσείου, το μοναδικό γλυκό είναι κόλυβα με κρέμα κανέλας. Ελληνικό comfort food, δηλαδή, με φρέσκο ζυμαρικό και αρκετή διάθεση για παιχνίδι. Κι αυτό, μέσα στη λογική του food hall, λειτουργεί απρόσμενα φυσικά και πολύ αθηναϊκά.
Στοά Αρσακείου, Σταδίου 44-46

Ταρζάν
Το Ταρζάν στην Κολοκοτρώνη δεν ανακαλύπτει ξανά το σουβλάκι· κάνει κάτι ίσως δυσκολότερο: το αφήνει ήσυχο. Η λογική του επιστρέφει στα παλιά, όταν ένα τυλιχτό δεν χρειαζόταν πατάτες, βουνά από σος και street-food πυροτεχνήματα για να έχει λόγο ύπαρξης. Χοιρινό, κοτόπουλο ή ζουμερό, πιπεράτο κεμπάπ ψήνονται αποκλειστικά στα κάρβουνα και μπαίνουν σε αφράτη πίτα με ντομάτα, κρεμμύδι, μαϊντανό, καυτερό πιπέρι και χειροποίητες σάλτσες. Η πράσινη σος μαϊντανού ταιριάζει ιδανικά με το κεμπάπ, ενώ η διακριτική γιαουρτένια συνοδεύει ωραία το κοτόπουλο. Μικρό, "χεράτο" και χωρίς περιττή φασαρία, το Ταρζάν πιάνει ξανά το νήμα του εθνικού μας street food από εκεί που ήταν πάντα πιο νόστιμο: στα απολύτως απαραίτητα.
Κολοκοτρώνη 39, Αθήνα, 213 032 1695

