Δεν ήταν το πιο εύκολο ντεμπούτο: το "Zappa", δηλαδή η 2.0 εκδοχή της Αίγλης Ζαππείου, μπήκε στη ζωή της Αθήνας λίγο πριν τις γιορτές των περασμένων Χριστουγέννων, φιλοδοξώντας να εκμεταλλευτεί το αβανταδόρικο timing για να γνωριστεί με το κοινό. Όμως, η δριαγραφή του ονόματος "Αίγλη" από το σποτ με το μασίφ κοινό δεν ήταν αρκετή, ώστε να ανατρέψει τη μπετοναρισμένη για τους θαμώνες χρήση του ως - κατά κύριο λόγο - πρωινός προορισμός. Ενώ η αροντάριστη ομάδα άφηνε κενά στις εντυπώσεις, ιδίως για τους υποψιασμένους επισκέπτες που έσπευσαν να καλοδεχτούν την επιστροφή του Χρύσανθου Καραμολέγκου στην Αθήνα, μετά από μιάμιση δεκαετία απουσίας.

Σχεδόν έξι μήνες μετά, όμως, ο καιρός είναι απολύτως κατάλληλος για να δώσετε στο "Zappa" μία νέα ευκαιρία. Κι αυτό όχι μόνο γιατί στον Καραμολέγκο το καλοκαίρι ταιριάζει πολύ, αλλά και γιατί με την ομάδα του πια δεμένη και επί κεφαλής της τον Δημήτρη Κουμή ως chef de cuisine (στην ομάδα του Καραμολέγκου επί ημερών "Barbounaki" στην "Costa Navarino", αλλά και με μακρά θητεία στο εξωτερικό, ως επί κεφαλής του "Meraki" στο Ριάντ αρχικά, και ως head chef του βραβευμένου "Mykorini" στην Κωνσταντινούπολη μέχρι πρότινως), το "Zappa" μπαίνει στην πρώτη καλοκαιρινή σεζόν του έχοντας βρει όχι βηματισμό, αλλά καλπασμό που του επιτρέπει να ξεδιπλώσει με ολοένα μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση τον συναρπαστικό γαστρονομικό εξπρεσιονισμό του Καραμολέγκου.

Χαρακτηριστικό δείγμα είναι το ταρτάρ από μαγιάτικο σε νερό ντομάτας, με μπρουσκετάκια από πράσινη ελιά, σκεπασμένα με κυδώνια, γυαλιστερές κι αντζούγια – ένα πιάτο που δίνει χαρακτηριστική πρώτη ιδέα από τα contra punto παντρέματα που κάνουν τις καλοκαιρινές συνθέσεις του Καραμολέγκου τόσο συναρπαστικές, ενώ αξεπέραστος παραμένει ο μαρουλοντολμάς με γαρίδες και καραβίδες, ξαπλωμένος σε σάλτσα από σαφράν και Dry Martini: ίσως η πιο signature από τις signature συνθέσεις του Καραμολέγκου, εκφράζει καλύτερα από κάθε άλλο την έφεση του σεφ στο fusion ελληνικότητας κι εξωτισμού.
> Διαβάστε τι άλλο δοκιμάσαμε και πώς μας φάνηκε το Zappa στην αναλυτική κριτική του "α".
