Δευτέρα. Ο πεζόδρομος της Αγίας Ζώνης στην καρδιά της Κυψέλης σφύζει από νεανικές παρέες. Φτάνουμε σ' ένα ιντελεκτουέλ μπιστρό, όπου μεγάλα τραπέζια έχουν στρωθεί για να φιλοξενήσουν όσους έχουν κερδίσει μια θέση μέσα από το διαγωνισμό της μπύρας ΜΑΜΟΣ, που δίνει άλλη γεύση και δροσιά στις Δευτέρες του Ιουνίου. Μια νέα γαστρονομική εμπειρία που έφερε στο τραπέζι τα πιάτα του "Τριπτύχου της Γεύσης”, δίνοντας στο κοινό την ευκαιρία να δοκιμάσει το ειδικά σχεδιασμένο menu της καμπάνιας σε ξεχωριστές συναντήσεις στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.
Από την πρώτη στιγμή νιώθεις πως η ατμόσφαιρα έχει κάτι από παλιά. Κοπέλες με μπλε φορέματα και κόκκινες πουά κορδέλες στα μαλλιά σερβίρουν παγωμένη ΜΑΜΟΣ, ενώ το μαγαζί έχει ντυθεί στα χρώματα της αγαπημένης μπύρας, με vintage πιάτα που κρέμονται από την οροφή και αναγράφουν την πατρινή καταγωγή της και λεπτομέρειες που δημιουργούσαν μια νοσταλγική, σχεδόν κινηματογραφική αίσθηση. Στο επίκεντρο βρίσκεται η αγαπημένη ελληνική συνάντηση: χαμόγελα, γνωριμίες, κουβέντες που ανάβουν εύκολα και ποτήρια που γεμίζουν ξανά και ξανά.
Οι Δευτέρες του ΜΑΜΟΥ είναι μια σύγχρονη εκδοχή του ελληνικού τραπεζιού που όλοι αγαπάμε. Ένας χώρος όπου συναντιούνται οι άνθρωποι πίσω από τις πρώτες ύλες, οι δημιουργοί των πιάτων και οι παρέες που τα μοιράζονται, με μια παγωμένη μπύρα ΜΑΜΟΣ στο κέντρο του τραπεζιού. Η βραδιά αντλεί έμπνευση από τη νέα διαδικτυακή καμπάνια της μπύρας ΜΑΜΟΣ, "Το Τρίπτυχο της Γεύσης", ένα γαστρονομικό ταξίδι που ακολουθεί τη διαδρομή των υλικών από την πηγή τους μέχρι το πιάτο.
Μέσα από τα επεισόδια της καμπάνιας γνωρίζουμε παραγωγούς, ψαράδες, κρεοπώλες και δημιουργικούς σεφ. Βλέπουμε τα πρωινά στη Βαρβάκειο, τις πολύχρωμες εικόνες της λαϊκής αγοράς της Κυψέλης, την κίνηση στην Ιχθυόσκαλα του Κερατσινίου πριν ακόμη ξυπνήσει η πόλη. Εκεί όπου όλα ξεκινούν: από τους ανθρώπους που καλλιεργούν, ψαρεύουν, επιλέγουν και δημιουργούν με μεράκι.
Αυτές οι ιστορίες καταλήγουν στο τραπέζι μας μέσα από πιάτα που μιλούν ελληνικά με σύγχρονη ματιά. Δοκιμάσαμε το αρνάκι γάλακτος λεμονάτο φρικασέ με φρέσκο αρακά και μάραθο της Αργυρώς Κουτσού, ένα πιάτο γεμάτο θαλπωρή και λεπτές ισορροπίες. Ξεχωρίσαμε επίσης τους λουκουμάδες μπακαλιάρου του Μιχάλη Μερζένη με τηγανητές πιπεριές κέρατο, κρέμα κατσικίσιου τυριού, φουντούκι και αποξηραμένο σύκο, αλλά και την καπνιστή χτυπητή πιπεριάς με απάκι και σπιτική λαδένια του Χρήστου Τσακίρη, που έφερε στο ίδιο πιάτο ένταση, νοστιμιά και δημιουργικότητα.
Η βραδιά είχε και διαδραστικές εκπλήξεις. Καλλιτέχνες σχεδίαζαν επί τόπου τα πορτρέτα μας, ενώ στα τραπέζια μας περίμενε ένα παιχνίδι λέξεων: να βρούμε είκοσι λέξεις που συνδέονται με τη ΜΑΜΟΣ. Οι λέξεις ξεπήδησαν σχεδόν αυθόρμητα από τις συζητήσεις της παρέας: "πάθος", "ευκολόπιοτη", "τελετουργία", "μεζές", "παράδοση", "συνοδεία", "γεύση", "συνάντηση". Και κάπως έτσι καταλάβαμε ότι δεν περιγράφαμε μόνο μια μπύρα, αλλά όλα όσα συμβαίνουν γύρω από αυτήν όταν βρίσκεται στο κέντρο ενός τραπεζιού.
Φεύγοντας από την Κυψέλη, κρατήσαμε κάτι περισσότερο από τη γεύση της μπύρας και των πιάτων. Κρατήσαμε την αίσθηση μιας βραδιάς που θύμισε πως οι καλύτερες ιστορίες γράφονται γύρω από ένα τραπέζι. Εκεί όπου η καλή παρέα, το φαγητό και μια παγωμένη ΜΑΜΟΣ γίνονται η αφορμή για να συναντηθούν άνθρωποι, γεύσεις και ιστορίες.
