Μόλις ανακοίνωσα σε φίλους και γνωστούς πως θα περνούσα από το Ηράκλειο Κρήτης, λες και ήταν συνεννοημένοι μου είπαν όλοι "Να φας στο "Apiri”. Φωνή λαού, οργή Θεού δεν λένε; Επομένως, κανονίστηκε το γεύμα στο "Apiri” με υψηλές προσδοκίες. Spoiler alert θα επαληθευτούν.
Σε έναν ήρεμο πεζόδρομο κοντά στην εκκλησία του Αγίου Μηνά, το μπιστρουδένιο και ανοιχτόκαρδο εστιατόριο του σεφ Στέφανου Λαυρενίδη δείχνει μάλλον "απόκεντρο" για τα δεδομένα του Ηρακλείου που συγκεντρώνει γύρω από τα λιονταράκια όλη τη δράση. Καλύτερα και πιο γαλήνια για εμάς. Από την τζαμαρία ξεπροβάλλει τόσο η φιλόξενη σάλα με τα ζεν χρώματα όσο και η δράση της (μισ)ανοιχτής κουζίνας με το μπλε πλακάκι που ζωντανεύει το σκηνικό.
Σαν αφετηρία, το "Apiri” κρατά την ελληνική παράδοση, με τονισμένο το κρητικό στοιχείο, ενώ οι σύγχρονες τεχνικές αιχμής λειτουργούν στο backstage- ουσιαστικά και με λόγο. Ο Στέφανος Λαυρενίδης μαζί με τον chef de cuisine Γιώργο Συντυχάκη επικεντρώνονται στην ανάδειξη της πρώτης ύλης, η οποία προέρχεται από μικρούς και μεγαλύτερους παραγωγούς στα πέριξ του Ηρακλείου, προτείνοντας μια μπιστρονομία προσιτή, νόστιμη και ειλικρινέστατη στις προθέσεις της.
Το εναρκτήριο λάκτισμα, πάντως, δίνεται μ’ ένα προζυμένιο ψωμί με μεστή ξινή γεύση, ελαφριά ψημένο ώστε να δίνει "πάτημα" για βουτιές στο έξτρα παρθένο ελαιόλαδο. Ή στην σαλάτα με τα φανταστικά ντοματίνια (από τον μυστικό προμηθευτή), τη σελλιανή γαλομυζήθρα και την ευπρόσδεκτη φρεσκάδα του δυόσμου.
Ζωντανή τη μνήμη του παραδοσιακού λαχανοντολμά κρατάει το πανέξυπνο ταρτάρ μοσχάρι με καμένο λάχανο και μια πληθωρική σάλτσα αυγολέμονο που κάνει το πιάτο αλησμόνητο. Σε ανάλογο μήκος κύματος η χορτόπιτα σχάρας, ένα έξυπνο εύρημα με πρωταγωνιστή το μοναχικό χοντρό φύλλο από χαρούπι που κλείνει κάθε είδους χόρτα, μεταξύ των οποίων και πικρά που ωστόσο λειτουργούν εξισορροπητικά στο φύλλο.
Στα κυρίως, οι στροφές ανεβαίνουν με τις σάλτσες να ξεχωρίζουν σε όλα τα πιάτα. Αρχής γενομένης με την ζυγουρομακαρονάδα όπου ο ζωμός από το κρέας συνδυαστικά με το καμένο βούτυρο και την πούδρα ψωμιού από πάνω συνθέτουν μια βόμβα ρουστίκ δύναμης. Δυνατή είναι και η σάλτσα του φρικασέ που "καπελώνει" το χαμηλό σε εντάσεις φαγκρί.
Η ιταλική φρέγκολα με την αρκετά γλυκιά της σάλτσα αμφιταλαντεύεται ως προς τις ισορροπίες ειδικά αν την δοκιμάσει κάποιος μόνη της. Ωστόσο, συνδυαστικά με το καλοψημένο και ζουμερό κοτόπουλο καταλήγουμε σε ένα πιο ενδιαφέρον γευστικό προφίλ.
Αξίζει να επισημάνω την ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα λίστα κρασιών με επίκεντρο τον κρητικό αμπελώνα καθώς και το έμπειρο και cool επαγγελματικό σέρβις που συντονίζεται από τον υπέροχο Sommelier και FOH manage, Δημήτρη Καλλέργη. Και για να απαντήσω στο ερώτημα του τίτλου, δικαίως ο κόσμος σε στέλνει στο "Apiri”, αφού λειτουργεί ως σιγουράκι. Παράδοση, αυθεντικότητα, κορυφαίες πρώτες ύλες , τεχνικές ισορροπίες, βαθιά νοστιμιά και ειλικρινής φιλοξενία, παράλληλα. Λοιπόν, κατέχεις ή να σε πω;
Info
Καγιαμπή & Αγίων Δέκα 5, Ηράκλειο Κρήτης, τηλ. 2810342228, IG: @apiri_greek_eatery
