Στην ανεβασμένη πιάτσα της Κυψέλης, το "Ράντικαλ" έχει καταφέρει μέσα σε λίγους μήνες να αποκτήσει το δικό του κοινό, προτείνοντας μια εκδοχή μπιστρό που πατά μεν σε γνώριμες βάσεις, αλλά αποφεύγει τις ευκολίες της νοσταλγίας. Με punk και ‘90s rock να δίνουν ρυθμό στη σάλα και αισθητική που επιλέγει συνειδητά την "κανονικότητα", αντί της ομογενοποιημένης "ακατέργαστης" εικόνας που συναντάμε συνήθως στα νέα openings της πόλης, το μαγαζί πατά με αυτοπεποίθηση στο χαλαρό alt-rock ύφος που ταιριάζει στην περιοχή.
Η κουζίνα του Χρήστου Τσακίρη ακολουθεί αντίστοιχη λογική: μικρό, ευέλικτο μενού, ελληνικές αφετηρίες και διάθεση για δημιουργική απόκλιση. Δεν πετυχαίνουν όλα στον ίδιο βαθμό ισορροπίας, όμως υπάρχουν στιγμές που δείχνουν ξεκάθαρα προς τα πού θα μπορούσε να κινηθεί πιο πειστικά το εγχείρημα.
Μία από αυτές είναι η κρέμα σελινόριζας με μανιτάρια enoki σε tempura και τηγανητά χόρτα. Τα τελευταία έρχονται κριτσανιστά και ανάλαφρα, θυμίζοντας τις παλιότερες crispy εκδοχές του kale, και στρώνονται πάνω σε μια βελούδινη βάση με σελινόριζα, "τσιμπημένη" με σκόρδο και λάδι πράσου που προσθέτουν ροκ γρετζάδα και πυγμή. Τη σύνθεση ολοκληρώνουν τα τραγανά και ζουμερά enoki, που δίνουν έξτρα πλούτο στη μπουκιά, ισορροπώντας ωραία ανάμεσα στο comfort και την επινόηση, με καθαρές υφές και σαφή γευστική κατεύθυνση. Κυρίως, όμως, είναι το σημείο εκείνο του μενού που αποτυπώνει πιο καθαρά την πρόθεση της κουζίνας: να πάρει κάτι απλό και να το οδηγήσει ένα βήμα παραπέρα, χωρίς να χάσει την αμεσότητά του.
Διαβάστε Επίσης
