Το κόνσεπτ ενός δείπνου στη μπάρα, όπου τα πάντα ετοιμάζονται μπροστά στα μάτια σου, κερδίζει σε δημοφιλία τα τελευταία χρόνια καταφέρνοντας σε ορισμένες περιπτώσεις να διακριθεί ακόμα και με Χρυσό Σκούφο. Αυτήν την πιο χαλαρή συνθήκη απόλαυσης του φαγητού σε cool ύφος επέλεξε ο δραστήριος σεφ Θωμάς Μάτσας για το "Thirio" του, που άνοιξε μέσα στις γιορτές σχεδόν στη συμβολή της Ναυάρχου Νικοδήμου με τη Φιλελλήνων μαζί με τους συνεργάτες του από το εστιατόριο "Striggla" του Αμαρουσίου.


Στον αντίποδα του θηριώδους, ο χώρος είναι καμαρούλα μια σταλιά και σου ξεδιπλώνει τη φιλοσοφία του ευθύς εξ αρχής αφού τραπέζια δεν υπάρχουν παρά μόνο η ανοικτή κουζίνα με θέσεις γύρω της για περίπου δέκα άτομα και άλλα τόσα που μοιράζονται τον ψηλό πάγκο που έχει για δορυφόρο της λίγα μέτρα πιο πέρα.
Kάπου ανάμεσα στα πρώτα και τα δεύτερα άντα, με ως επί το πλείστον casual ντύσιμο, κάθονται στα ψηλά ξύλινα σκαμπό με την αναπαυτική πλάτη, τσουγκρίζουν ποτήρια και αλληλεπιδρούν χαρούμενα τόσο μεταξύ τους όσο και με τους σεφ που παρουσιάζουν οι ίδιοι τα πιάτα καθώς τα φινίρουν μπροστά τους. Πέρα από ορισμένες μεταλλικές κατασκευές σε διάφορα σχήματα, η διακόσμηση είναι υπαινικτική και η επέκταση που επίκειται το προσεχές διάστημα στον διπλανό χώρο πιστεύω πως θα επιτρέψει σε αυτό το fun dining bar, όπως γράφει η μαρκίζα του, να αναπνεύσει πιο γενναιόδωρα.



Ο κατάλογος, τυπωμένος σε ενιαία σελίδα δίχως διαχωρισμό σε πρώτα και κύρια, απηχεί τη γνώριμη πια οπτική του Μάτσα για την ελληνική γεύση που παντρεύει το pop και το comfort με το έξυπνο, κάνοντας συνδυασμούς νεωτερικούς, πληθωρικούς και ενίοτε αθεόφοβους. Το ανήσυχο πνεύμα εκδηλώνεται ήδη από τις αλοιφές του ξεκινήματος: τη φίνα μους λευκού ταραμά που "ξυπνάει" με κλωστούλες από λεμόνι κονφί και λάδι βασιλικού, την ήπια σε πρώτη ανάγνωση τυροκαυτερή που στην πορεία εκδηλώνει ωραία καψίματα από μπούκοβο και κρητικό τσίλι, αλλά και την καλύτερη όλων, πολύ μερακλίδικη φάβα από λαθούρι Παρνασσού που υπογραμμίζεται με τραγανό κρεμμύδι και λάδι από κρεμμύδια στιφάδο.
> Διαβάστε την αναλυτική κριτική του 'α' για το Thirio εδώ.
