Η κατευναστική νοστιμιά του ΄Καφενείου'

Όπως το Figlmüller στη Βιέννη. Όπως η Trattoria Madonnina στο Μιλάνο. Όπως το Relais de l'Entrecôte στο Παρίσι (και μερικές ακόμη ιντελεξουέλ πόλεις της Ευρώπης). Ακριβώς το ίδιο feeling οικείας comfortiάς, διαχρονικότητας και απροσποίητης νοστιμιάς σου βγάζει και το Καφενείο του Κολωνακίου, στην επόμενη ζωή του, που ξεκίνησε εδώ και μερικές εβδομάδες, αυτή τη φορά από την πολύ αξιόλογη ομάδα που βρίσκεται πίσω από μερικά εκ των σημαντικότερων αθηναϊκών χιτ. 

Στη Λουκιανού και τον αριθμό 26, ακριβώς απέναντι από το Brunello, το γνώριμο όνομα επιστρέφει στην καθημερινότητα της πόλης και είναι λες και ξανάνιωσε, με ανανεωμένο πρόσωπο, καλογυαλισμένο αλλά και οικείο, να αφορά και πάλι Αθηναίους και επισκέπτες της πρωτεύουσας. Διατηρεί όμως ατόφιο το κλασικό του στυλ και παρουσιάζει μια εύκολα αντιληπτή και αρκετά νόστιμη γευστική πρόταση, με την αξιόλογη σεφ Κυριάκη Φωτοπούλου. 

Η τελευταία, γευσιπλάστρια με γνώση και σεβασμό για την ελληνική κουζίνα, έχει εμπειρία από το Κτήμα Σιγάλα και το Κτήμα Κυρ-Γιάννη, δουλεύει με εποχικές πρώτες ύλες και διαμορφώνει μενού βασισμένα στον ρυθμό της φύσης. Τα πιάτα της έχουν τον οικείο χαρακτήρα της ελληνικής οικογενειακής γευστικής διεργασίας, με τεχνική που αναδεικνύει την καθαρότητα των υλικών. 

Κάτι που αντικατοπτρίζεται και στις δύο 'βάρδιες' του κολωνακιώτικου σουξέ: Το μεσημέρι, το Καφενείο μένει πιστό στη λογική του μαγειρείου, με φαγητό της κατσαρόλας και έμφαση στην απλότητα. Το βράδυ, η ατμόσφαιρα αλλάζει και το μενού θυμίζει ελληνικό μπιστρό, με μεζέδες και πιάτα για μοιρασιά.

Επιλογές σαν την κοτόσουπα και τα γιουβαρλάκια με κουρκουμά, το μοσχαρίσιο συκώτι και οι κολοκυθοκεφτεδες, το φιλέτο και οι λαχανοντολμάδες ξεχωρίζουν ήδη - κάποια από αυτά τα πιάτα γίνονται μάλιστα και sold out, δίχως αυτό να σημαίνει πως η γεμάτη κάρτα δεν κρύβει περαιτέρω (ευχάριστες) εκπλήξεις.

Έξτρα πόντοι για το πολύ καλό, άμεσο κι ευγενικό σέρβις καθώς και για την προσεγμένη λίστα κρασιών. 

 

• Το "Καφενείο" πρωτοάνοιξε το 1987, σε μια περίοδο που το Κολωνάκι ζούσε -ή πιο ορθά, συνέχιζε να χτίζει- την πιο 'λαμπερή' του φάση. Πολύ γρήγορα έγινε σημείο αναφοράς για την αθηναϊκή κοινωνική και πολιτιστική ζωή. Στα τραπέζια του δε μοιράζονταν μόνο γεύματα, αλλά και ιδέες. Πολιτικοί, καλλιτέχνες και δημοσιογράφοι συναντιόνταν τα μεσημέρια, αντάλλασσαν απόψεις και έδιναν στον μικρό αυτό χώρο τον χαρακτήρα αυτού που λέμε 'ζωντανού στέκιου'. Για χρόνια υπήρξε σταθερό σημείο της κοσμικής Αθήνας, φυσικά, μέχρι που οι ρυθμοί άλλαξαν και η αίγλη του άρχισε να ξεθωριάζει.

Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook και το Instagram.