Πού πάει η ελληνική μας κουζίνα;

Λίγο πριν την απονομή των Βραβείων Ελληνικής Κουζίνας στο ξενοδοχείο «Makedonia Palace» της Θεσσαλονίκης (2/4), στοχαζόμαστε ως προς το μέλλον της εθνικής μας γεύσης και την ανάγκη να αποκτήσει τοπικό χρώμα.

bek1 'Noble Gourmet Restaurant', Ρόδος

Καθώς βαδίζουμε ολοταχώς προς τη φετινή τελετή απονομής των Βραβείων Ελληνικής Κουζίνας, ανοίγουμε μπλοκάκια γεμάτα σημειώσεις από το εξαντλητικό μας σαφάρι σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια και ανακαλούμε στη γευστική μας μνήμη πολλές εκατοντάδες πιάτα σε αμέτρητα εστιατόρια που ανέμισαν περήφανα την ελληνική σημαία. Σε αρκετές περιπτώσεις βέβαια, απλώς νόμισαν πως το κατάφεραν και αυτός είναι ένας από τους λόγους που μας δημιουργούν έντονο προβληματισμό για το τι μέλλει γενέσθαι στην εθνική μας κουζίνα

Ένας άλλος λόγος, εξίσου σημαντικός και αυτός, είναι ότι πολύ συχνά μας δημιουργείται η αίσθηση πως η κουζίνα της Ελλάδας εξαντλείται σε 20-30 συνταγές που τρώμε είτε στην κλασική είτε σε μια "σύγχρονη" εκδοχή τους από τον Βορρά μέχρι τον Νότο και από την Ανατολή ως τη Δύση στη συντριπτική πλειονότητα των εστιατορίων μας.

Είναι λοιπόν για παράδειγμα το παστίτσιο και ο μουσακάς, η σπανακόπιτα και τα γεμιστά, το φρικασέ και το σαβόρο, τα μόνα πιάτα που θα μπορούσαν να εκφράσουν αυτόν τον τεράστιο πλούτο και την ποικιλομορφία που έχει η εθνική μας κουζίνα; Αρκεί να πάρεις μια κλασική συνταγή και να την αποδομήσεις –συχνά στην κυριολεξία– για να δημιουργήσεις ένα πιάτο σύγχρονης ελληνικής κουζίνας;

bek2
"Ζέρζοβα", Δημητσάνα

Η απάντηση και στα δύο αυτά ερωτήματα είναι αρνητική. Όπως έχουμε πει πολλές φορές και εξηγούμε πολύ αναλυτικά στο μανιφέστο του "αθηνοράματος" για την ελληνική κουζίνα, μια σύγχρονη γευστική δημιουργία δεν δικαιούται να "θεωρείται" ελληνική, είτε επειδή βασίζεται σε ελληνικά προϊόντα είτε επειδή η παρουσίασή της στο μενού προσομοιάζει με την εικόνα ενός πιάτου της ελληνικής κουζίνας.

Η ελληνικότητα προκύπτει και διαπιστώνεται μόνο μέσα από τη γεύση της και τα αρώματά της, δηλαδή μόνο μέσα από την παραδοχή ότι επικοινωνεί με το κοινό αίσθημα περί ελληνικής κουζίνας. Πρέπει με λίγα λόγια αυτό το οποίο εντέλει γευόμαστε να ξυπνά αναμνήσεις και βιώματα, είτε σερβίρεται στην παραδοσιακή είτε στη σύγχρονη εκδοχή του. 

bek4
Κρύστη Καραγεώργου, "Prosilio", Ζάκυνθος

Απαραίτητη προϋπόθεση και στις δύο περιπτώσεις αποτελεί βεβαίως η γνώση και η μελέτη της αφετηρίας. Η κατανόηση της κεντρικής της ιδέας που θα σου επιτρέψει να εισέλθεις στα "ενδότερα" της ελληνικής κουζίνας και θα σε εμπνεύσει να την ακολουθήσεις πιστά ή και να πειραματιστείς μαζί της χωρίς τον κίνδυνο να κοπεί ο ομφάλιος λώρος μεταξύ παρόντος και παρελθόντος, σύγχρονης τάσης και παράδοσης.

Χωρίς αυτό το εκ των ων ουκ άνευ πρώτο βήμα, πολύ δύσκολα θα γίνει το πολυπόθητο για όλους άλμα στην εθνική μας γεύση, εκείνο που θα προικίσει το γαστρονομικό μας στερέωμα με ξεχωριστά εστιατόρια και θα φωτίσει δημιουργικά τις τοπικές κουζίνες της Ελλάδας με τις πολλές και ξεχωριστές σπεσιαλιτέ που παραμένουν εν πολλοίς άγνωστες και ανεξερεύνητες.

Χαιρόμαστε, χειροκροτούμε και επικροτούμε που πλέον πλάι στην Κρήτη και την Κέρκυρα προστίθενται κι άλλες κουκίδες στο χάρτη της Ελλάδας που επιλέγουν να προβάλλουν το πρωτότυπο και ασυνήθιστο γευστικό τους ιδίωμα. Στη Ρόδο, ο Γιώργος Τρουμούχης έχει εμπνεύσει μια ολόκληρη γενιά νέων μαγείρων να βαδίσουν δημιουργικά στα χνάρια της ροδίτικης κουζίνας.

Διαβάστε Επίσης

Στην άκρως τουριστική Ζάκυνθο έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια μια γενναία γαστρονομική σκηνή που διαρκώς εξελίσσεται, επανεφευρίσκοντας τις γεύσεις του τόπου της. Στο παιχνίδι μπαίνει με αξιώσεις και η Κως, συντονισμένη σε έναν μοντέρνο ελληνικό ρυθμό που μόνο ωφέλιμος μπορεί να αποδειχθεί για το μέλλον της. 

bek3
Αθηναγόρας Κωστάκος, "Noema", Μύκονος

Με δεδομένο ότι κάθε τόπος έχει τη δική του ιστορία γεύσης να αφηγηθεί, είναι κρίμα τα παραδείγματα προς μίμηση να είναι λίγα και να παραμένει ανεκμετάλλευτη μια τέτοια πηγή γνώσης και έμπνευσης, φλερτάροντας έντονα με τη λήθη.

Tα Bραβεία Eλληνικής Kουζίνας μετά και το περσινό κάλεσμα σε όλους τους σεφ να μελετήσουν σε βάθος τις πολύχρωμες τοπικές κουζίνες της Ελλάδας, φέτος κάνουν ακόμη μία σημαντική κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση, εστιάζοντας στην ιδιαίτερη γευστική κληρονομιά της έδρας του θεσμού, τη Θεσσαλονίκη.

Οι επιδραστικοί σεφ της πόλης, Σωτήρης Ευαγγέλου, Βασίλης Μουρατίδης, Δημήτρης Παμπόρης και Μανώλης Παπουτσάκης, επιλέγουν ύστερα από έρευνα και μελέτη έξι εμβληματικά πιάτα που διηγούνται τις ιστορίες της κουζίνας της, τα επικαιροποιούν και δημιουργούν ένα μοντέρνο fine dining αφήγημα για τη γαστρονομία της Θεσσαλονίκης.

Ανυπομονούμε να τα απολαύσουμε στο πολύ ξεχωριστό dîner de gala της απονομής και, βεβαίως, να χειροκροτήσουμε τους μεγάλους νικητές της βραδιάς!



Μέχρι τότε, μπορείτε να δείτε εδώ όλους τους φετινούς υποψηφίους για Βραβείο Ελληνικής Κουζίνας.  


Με την υποστήριξη
Υπουργείο Τουρισμού - ΕΟΤ
Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας - Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου

Υπό την αιγίδα
Υπουργείο Ανάπτυξης - Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης - Δήμος Θεσσαλονίκης

Χορηγοί
S.Pellegrino - Acqua Panna
ΑΒ Βασιλόπουλος

Επίσημος Χορηγών Αερομεταφορών
AEGEAN

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Εστιατόρια

Το Parga Beach Resort και η γαστρονομική αφύπνιση της δυτικής ακτής

Από την Πάργα και την Πάλαιρο ως τη Λευκάδα, η δυτική ακτή της Ελλάδας επιδεικνύει ολοένα συναρπαστικότερη γαστρονομική αυτοπεποίθηση, με τη φιλοξενία να στρέφει επιτέλους το βλέμμα της στον τόπο, στα προϊόντα και στις παραδόσεις του.

ΓΡΑΦΕΙ: ΙΩΣΗΦ ΠΡΩΙΜΑΚΗς
01/09/2026

Το "Αιγαίον" επιστρέφει: 100 χρόνια μετά, οι θρυλικοί λουκουμάδες ξανά στο κέντρο

Μέλι, κανέλα και καυτό τηγάνι επιστρέφουν στο κέντρο της Αθήνας: το "Αιγαίον" κλείνει έναν αιώνα ζωής και βρίσκει νέο σπίτι στη Στοά Αρσακείου.

Όλη η μέρα στη Βαλτετσίου: Αγαπημένες στάσεις στα Εξάρχεια

Η Βαλτετσίου παραμένει μία από τις πιο ζωντανές περατζάδες των Εξαρχείων, με 5+1 στάσεις που καλύπτουν όλη τη μέρα, από τον πρώτο καφέ μέχρι το τελευταίο ποτό.

Ο "υγρός χρυσός" των αυτόχθονων μελισσών της Βραζιλίας

Τα τελευταία χρόνια, οι σπάνιες ποικιλίες μελιών από άκεντρες μέλισσες, γνωστές ως μελιπωνίνες, προσελκύουν το ενδιαφέρον των σεφ της Βραζιλίας, τροφοδοτώντας μια αναπτυσσόμενη αγορά προϊόντων υψηλής γαστρονομικής αξίας.

Το επόμενο κεφάλαιο των "Κυκλαδίτικων Δείπνων" γράφεται από τον Γκίκα Ξενάκη

Ο βραβευμένος σεφ μεταφέρει για ένα βράδυ στην Κίμωλο τη μαγειρική του φιλοσοφία, δημιουργώντας ένα μενού γευσιγνωσίας που αντλεί έμπνευση από τις γεύσεις της ελληνικής παράδοσης.

Maison Colette: Επιστροφή αλλά στην Κηφισιά

Restart για το all day μπιστρό, που μετακόμισε από το Ψυχικό στον χώρο που κάποτε φιλοξενούσε το Buba.

Το One Table συστήνει στην Αθήνα το micro-hosting

Στα Ιλίσια, ένα φρέσκο venue δημιουργεί αναμνήσεις με επίκεντρο το τραπέζι, τη φιλοξενία και τη χαρά του να μοιράζεσαι στιγμές.