© Μπάμπης Δούκας / @its_the_duke_dude
Χώρος φροντισμένος και ατόφια 'θιακός', θέα που ξεδιπλώνει μεγάλο μέρος της ιόνιας μικρονησίας μπροστά σου, φαγητό που μιλά απευθείας στην καρδιά και άνθρωποι που κάνουν ακριβώς το ίδιο. Στην τρίτη χρονιά της ύπαρξής της, η "Μυρτιά" ωριμάζει όμορφα και εξελίσσεται σε ένα εστιατόριο-προορισμό για ένα νησί που ζει και θα ζει πάντοτε στα όρια του μύθου.
Ήδη πριν φτάσεις εκεί -και ειδικά αν επισκέπτεσαι την Ιθάκη για πρώτη φορά- έχεις πλάσει σενάρια στο μυαλό σου. Βλέπεις, η Πόπη, που μαζί με τον Νεκτάριο έχουν δημιουργήσει το ανοιχτόκαρδο αυτό εστιατόριο, σε έχει προϊδεάσει, απλά και μόνο δίνοντάς σου οδηγίες για το πώς θα προσεγγίσεις τη "Μυρτιά": 'Θα μας βρεις αμέσως μετά τον Σταυρό, κοντά στη σχολή του Ομήρου'. Δε χρειάζονται καν περισσότερες λεπτομέρειες για να δημιουργηθούν προσδοκίες για κάτι μυθικό.
Στη βόρεια πλευρά του νησιού και λίγο πιο έξω από το προαναφερθέν κεφαλοχώρι έχει στηθεί ένα πανέμορφο μέρος, χωρισμένο σε δύο κτίρια και με μία απλόχωρη βεράντα η οποία φιλοξενεί την πλειοψηφία των τραπεζιών, περικυκλωμένο από το μποστάνι (που προμηθεύει σε μεγάλο μέρος με πρώτη ύλη την κουζίνα) και εντός ενός θαυμάσιου καταπράσινου καμβά από ελαιόδεντρα και κυπαρίσσια. Κερασάκι στην τούρτα, μία θέα μοναδική που εκτείνεται μέχρι την 'Άτοκο, τις ακτές της Αιτωλοακαρνανίας, το Μεγανήσι και τη Λευκάδα.
Αφού αφομοιώσεις όλα τα παραπάνω και μεριμνήσεις για κάποιο από τα twisted -με ελληνικές πάντοτε πινελιές- classics cocktails της μικρής λίστας, θα δοκιμάσεις μία κουζίνα που διατηρεί έντονη τη σύνδεσή της με την παράδοση, τόσο του νησιού όσο και της υπόλοιπης χώρας, δίχως να διστάζει να κοιτάξει και προς περισσότερο σύγχρονες γευστικές πτυχές.
Ορεκτικά to the point και σαλάτες με ντόπια τυριά (τιμάται ιδιαιτέρως ο αρτιζάνος παραγωγός Χρύσανθος Καραβίας, που τυροκομεί αποκλειστικά με γάλα από ντόπια πρόβατα) - ξεχωρίζει ο παστός γαύρος σαβόρο και οι καραμελωμένοι γίγαντες Πρεσπών στον ξυλόφουρνο με πορτοκάλι, πιπεριές Φλωρίνης και ψωμένια στικ με αντζούγια.
Πολύ δυνατό το κομμάτι της πίτας, πάντοτε με σπιτικό φύλλο και ψήσιμο στον ξυλόφουρνο, κάτι που επιβεβαιώνεται τόσο από την ντοματόπιτα με βασιλικό και πλιγούρι όσο και με τη μερακλίδικη κρεμμυδόπιτα με μοσχοκάρυδο - υπάρχει επίσης και μπακαλιαρόπιτα με σάψυχο.
Διαβάστε Επίσης
Βαριά χαρτιά ο ντόπιος τράγος που μαγειρεύεται σιγανά (κι αυτός) στον ξυλόφουρνο με κρασί και σκόρδο πάνω σε φύλλα μυρτιάς και, φυσικά, το ελευθέρας βοσκής κοτόπουλο τσερέπα (στο α λα γάστρα παραδοσιακό σκεύος από λευκό πηλό και τραγόμαλλο) με θαυμάσιες πατάτες.
Στα plus η προσεκτικά διαμορφωμένη οινική λίστα του ελληνικού αμπελώνα με ιδιαίτερη συμπάθεια στους παραγωγούς της Κεφαλονιάς αλλά και το πάρα πολύ καλά ενημερωμένο και φιλικό προσωπικό.
