© Ελευθερία Βασιλειάδη
Η κάστα των εστιατορίων του "Sani Resort" μετρά από φέτος ένα νέο μέλος, απροσποίητα σικάτο αλλά και μποέμ. Στις πρώτες μέρες λειτουργίας του που το επισκέφτηκα, τις μεσημεριανές ώρες, παραθεριστές όλων των ηλικιών, οικογένειες και παρέες έδιναν ηχηρό "παρών" στον εξωτερικό χώρο, δίπλα στην πισίνα. Εκτός ήταν γεμάτο, οπότε έπιασα πόστο εντός, κοντά στους τεράστιους αμφορείς με θέα τον κάθετο κήπο, κάτω από τα vintage ξύλινα κρεμαστά φωτιστικά. Δεν ήταν και άσχημα... Σημείο προσιτό στη ζωντανή αύρα, με τη μουσική σε καλή ένταση και τους ανθρώπους του σέρβις να γυροφέρνουν με ταχείς ρυθμούς τους δίσκους από την κουζίνα στη σάλα και τούμπαλιν στην καθιερωμένη φρενήρη ημερήσια ρουτίνα.
Μια πρώτη ματιά στο μενού είναι σχεδόν διαφωτιστική για το γευστικό προφίλ του "Elia": Ξεκάθαρες περιγραφές, χωρίς φλύαρο περιεχόμενο και πιάτα οικεία, κάποια με εισαγωγικά να υποδηλώνουν τις μαγειρικές παραλλαγές. Οι προτάσεις δίνουν έμφαση στην τοπικότητα παρουσιάζοντας γνώριμες (στο ελληνικό κοινό) συνταγές αλλά με φρέσκια ματιά που ανταποκρίνεται στις αξιώσεις μιας κουζίνας σύγχρονου ελληνικού προφίλ. Υπό την μπαγκέτα του Executive Chef Νίκου Παπαστεργίου, ο head chef Πάνος Τόγιας και ο Executive Sous Chef του "Sani Porto", Νίκος Χατζόπουλος, διασκευάζουν το ελληνικό συνταγολόγιο ποντάροντας στη γεύση της απλότητας και η πρώτη δοκιμή δείχνει ότι έχουν ρέντα.
Το γεύμα προλόγισε ποικιλία από φρεσκοζυμωμένα ψωμιά δια χειρός του αρτοποιού-ζαχαροπλάστη Σενιόλ Γιετέρ, σερβιρισμένα σε βάση από ξύλο οξιάς, με μαριναρισμένες ελιές και έξτρα παρθένο ελαιόλαδο για το ξεκίνημα. Η μινιμαλιστική προσέγγιση στις γαρίδες Κοιλάδος σαγανάκι, που αριβάρουν ως "carpaccio" με dressing από ούζο, τριμμένη γρανίτα φέτα και κονσομέ αρωματισμένο με αστεροειδή γλυκάνισο, διέψευσε τις πρώτες επιφυλάξεις μου αφού η αφοπλιστική τους γλύκα πρωταγωνιστεί σε ένα πιάτο που δεν στερείται νοστιμιάς. Η καπνιστή απόχρωση του ημίπαστου φιλέτου σκουμπρί που μαρινάρουν σε τσίπουρο και καπνίζουν οι ίδιοι, δένει με την απαλή οξύτητα της cherry ντομάτας και τα σταφύλια, κοντράρει όμως με το ραπανάκι πίκλα που καλύπτει την ντελικάτη γεύση του πρωταγωνιστή.
Η εκμοντερνισμένη εκδοχή του μουσακά με γλασαρισμένη μελιτζάνα, σιγομαγειρεμένη μοσχαρίσια ουρά, σιφόν από μπεσαμέλ κατσικίσιου τυριού και τσιπς πατάτας θυμίζει όντως κλασικό και μάλιστα πολύ νόστιμο μουσακά. Θα παρέλειπα όμως τις τραγανές λωρίδες πατάτας, η ελαιώδης, πικρή γεύση τους κατέστρεφε ένα τόσο καλοφτιαγμένο πιάτο. Η σφυρίδα είναι μια επίσης ενδιαφέρουσα πρόταση με ελαφρά ξηροκαρπάτο άρωμα, τρυφερή σάρκα και λυμπιστικό συνδυασμό στη σάλτσα από αντζούγιες, ψητό σκόρδο και beure noissette. Όπως μάλιστα μου επισήμαναν οι σεφ, είναι πιάτο βαθιά ιδιοσυγκρασιακό με γεύσεις που καθένας τους ξεχωρίζει.
Τα επιδόρπια, κινούνται στην ίδια λογική και ανάμεσά τους θα βρείτε μους σοκολάτας με ελαιόλαδο, τιραμισού με χαρούπι και ελληνικό καφέ αλλά και χαλβά με δύο τρόπους –του μπακάλη και σιμιγδαλένιο- που αρωματίζουν με μπαχαρικά και συνδυάζουν με ζελέ κεράσι και παγωτό από κατσικίσιο γιαούρτι.
Σοβαρή δουλειά γίνεται και στην μπάρα που επιμελείται ο bar manager Μάριος Μπεσύρης προτείνοντας κοκτέιλ με ελληνικά αποστάγματα, βότανα και μυριστικά που δένουν με το γευστικό προφίλ του εστιατορίου. Δοκιμάστε το γλυκό και φρουτώδες "Queen Bee", μια παραλλαγή του "Zombie" αλλά με ρακόμελο, πουρέ από passion fruit, λάιμ και βανίλια, σε Tiki παρουσίαση.
(+) Το οικείο περιβάλλον "κουμπώνει" άψογα με τη διάθεση των θερινών διακοπών με ξεκούραστες στο μάτι διακοσμητικές λεπτομέρειες.
(-) Ο μουσακάς, αν και νόστιμος, είναι ακόμα καλύτερος χωρίς την προσθήκη των allumettes (πολύ λεπτοκομμένων) τσιπς πατάτας, που έδιναν στο πιάτο ελαφρά πικρή γεύση.
"Porto Sani", Τηλ. 2374110700, sani-resort.com/gr
