Παρότι στο Νέο Ψυχικό και με όνομα βαρύ σαν ιστορία, το "Δουράμπεης Oyster" μοιάζει να πλέει ανάλαφρα σε καλοτάξιδη θάλασσα. Ειδικά στο μπροστινό του κομμάτι με τις μεγάλες τζαμαρίες και τα θαλασσινά μοτίβα εν είδει σεπαρέ έχεις πράγματι την αίσθηση ότι το καλοστρωμένο τραπέζι σου, με τα διπλά τραπεζομάντιλα, βρίσκεται σε τοπίο του βυθού. Πιο μέσα, η μεγάλη ψαριέρα σε γκρο πλαν μαρτυρά τον γευστικό πλου του εστιατορίου, μαζί με την εντυπωσιακή επιτοίχια απεικόνιση ενός κοπαδιού ψαριών με έντονο το στοιχείο της κίνησης και ασφαλώς την ξύλινη αψιδωτή κατασκευή που αγκαλιάζει το χώρο από ψηλά θυμίζοντας σκαρί καραβιού. Η περιποίηση από το ευγενικό και καλοντυμένο σέρβις έχει επίπεδο και το εισπράττεις συνολικά, από την κίνηση του στο χώρο ως τον τρόπο που αποθέτει το πιάτο στο τραπέζι και σου το παρουσιάζει.
Ο κατάλογος, λιτός και απέριττος, δεν αναλώνεται σε σχοινοτενείς περιγραφές πιάτων και είναι σαν να σου λέει με τον τρόπο του πως εδώ τον πρώτο λόγο έχει η πρώτη ύλη. Το επιβεβαιώνεις ευθύς εξ αρχής με τα όστρακα, που αλλάζουν ανάλογα με την εποχή και σερβίρονται εντυπωσιακά πάνω σε μικρό βουνό από θρυμματισμένο πάγο. Εμείς χαρήκαμε γαλλικά στρείδια και κυδώνια που ήταν πραγματικά μπουκιά και θάλασσα. Το ίδιο και η μαρινάτη καραβίδα, τολμηρή και σχεδόν γυμνή, με το κεφάλι και το σώμα της αρτυμένο ελάχιστα με ελαιόλαδο και εσπεριδοειδή. Η κουζίνα προτείνει ακόμα την ψίχα της τηγανιτή και θα σας πρότεινα να μην τη χάσετε διότι μιλάμε για τηγάνι άσπιλο, που θωρακίζει εξωτερικά και κρατά στο εσωτερικό όλους τους γλυκούς θαλασσινούς χυμούς.
Το επιβεβαιώσαμε επίσης στα αιθέρια τηγανισμένα καλαμαράκια, ενώ από τα ορεκτικά τιμήσαμε ακόμα την υπερ-πλούσια signature σαλάτα του μαγαζιού με όλων των ειδών τα φρέσκα λαχανικά καθώς και τη δική τους λακέρδα από ρείκι^ το αλάτι τσιμπάει στο στόμα όσο χρειάζεται, έχει ωραίο βουτυράτο δάγκωμα και ένταση από την κάπαρη, είναι τσιπουρομεζές εκλεκτός. Θαυμάσια επίσης τα αχνιστά μύδια, μέσα σε αρκετά παχύρευστη λεμονάτη σος που φέρνει στο νου ψαρόσουπα, και καλοφτιαγμένη αν και ελαφρώς πιο αλμυρή από το επιθυμητό η γαριδομακαρονάδα με τα σωστά βρασμένα ζυμαρικά και τις τροφαντές γαρίδες.
Από την ψαριά της ημέρας διαλέξαμε μεγαλούτσικα μπαρμπούνια στη σχάρα που αποδείχτηκε και αυτή επιπέδου, μοιάζοντας σχεδόν να έχει εισχωρήσει στα έγκατα του ψαριού προκειμένου να απλώσει τη χαρακτηριστική της αίσθηση αλλά και κρατώντας παράλληλα το κρέας χυμώδες και τρυφερό. Ο γλυκός επίλογος, πλούσιος και χειροποίητος, μένει πιστός στην κλασική γραμμή με γλυκά του κουταλιού όπως το φίνο κυδώνι που κρατά στο δόντι, λουκουμάδες σαν μικρές σφαίρες που μοσχοβολούν μέλι και κανέλα, και πορτοκαλόπιτα σκέτος αφρός, γαρνιρισμένη με φέτες ψητού πορτοκαλιού.
(+) Το επίπεδο της πρώτης ύλης αλλά και η εμπειρία της κουζίνας στη διαχείριση της
(-) Από την ψαρόσουπα λείπει η γευστική ένταση που θα την έκανε πιο ενδιαφέρουσα
