Ένα αυθεντικό, υπόγειο κουτούκι, πάντα γεμάτο χάρη στο καλό κρασί και στην προσεγμένη κουζίνα του.

Επέμενε ο κουρέας μου, ο κυρ Αντρέας στο Μετς, ότι πρέπει να το δω οπωσδήποτε αυτό το κουτούκι και τελικά είχε δίκιο. Ο παππούς Φώτης Μαραθωνίτης δούλευε κομπρεσέρ στη δεκαετία του ’70 και το μαγαζί του το έκλεινε από τις 10.30 επειδή ξύπναγε στις 5 το πρωί την άλλη μέρα. Φημιζόταν για το κρασί του – τότε οι πελάτες έφερναν οι ίδιοι το μεζέ τους. Ο εγγονός του Δημήτρης, που το έχει αναλάβει έβαλε αρκετούς μεζέδες και κρεατικά. Κρατάει όμως πάντα την κληρονομιά του δικού τους κρασιού, που ζυμώνεται στα βαρέλια του υπόγειου κουτουκιού. Και, ναι, στην εποχή της άνθησης των ποιοτικών κρασιών, το κρασί του στέκει, επειδή δεν κολλάει σε κλισέ· αρετσίνωτο, Σαββατιανό, με σώμα κι έναν ελαφρύ απόηχο βαρελιού στο άρωμά του. Δεν προλαβαίνει να οξειδωθεί με τόση κατανάλωση, κουβαλώντας στη φρεσκάδα του μια εκσυγχρονισμένη αίσθηση παράδοσης. Από φέτος φτιάχνουν κι ένα πολύ συμπαθητικό φρουτώδες Αγιωργίτικο, καλύτερο από κάποια άψυχα νουβό. Το κρασί είναι η ραχοκοκαλιά του μαγαζιού, αφού ο «Μαραθωνίτης» μένει ανοιχτό από τον Οκτώβριο μέχρι ν' αδειάσουν τα βαρέλια (Μάιος). Κάτω σκούρο μωσαϊκό, γύρω γύρω παρέες ωριμότερων, χωρίς να λείπουν οι νέοι, και σε μια μεριά η συλλογή κομπολογιών του παππού Φώτη.
Η κουζίνα ετοιμάζει αρκετές νοστιμιές. Στα σίγουρα σας προτείνω: απαλή τυροκαυτερή· αφράτο, ξανθό μπακαλιάρο, τηγανισμένο με προσοχή· πολύ καλούς γίγαντες αρωματισμένους με σέλινο· σαλάτα βραστών λαχανικών με γοητευτική, χλιαρή πατάτα και al dente λαχανικά. Και μετά ήρθαν γιαννιώτικη προβατίνα, σαν κυνήγι, νικάει στα σημεία τ’ αρνίσια παϊδάκια. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτο το λουκάνικο που φτιάχνει χασάπης της γειτονιάς: κρεατωμένο, χοντρόκοκκο και πεντανόστιμο – θυμίζει τα ωραία λουκάνικα των νησιών.
Η γλύκα στο τέλος αξίζει: αφράτο, ωραιότατα σιροπιασμένο ραβανί και χαλβάς μ’ έντονο καβούρντισμα και γλυκά μπαχαρικά. Υπόκρουση από τραγούδια λαϊκά που θα άρεσαν στον Πάνο Γεραμάνη – το άρθρο του για τον «Μαραθωνίτη» κρέμεται σε καδράκι.
Up: Η ατμόσφαιρα και η ποιότητα των γεύσεων. Down: Το γιουβέτσι δεν μπορώ να πω ότι με τρέλανε.