Σχεδόν σε κάθε έκφανση της ζωής λένε πως το απλό μπορεί να είναι και το πιο δύσκολο. Αυτό, πιθανότατα ισχύει και για την εστίαση όπου βλέπουμε ποσοτικά να εμφανίζονται διαρκώς νέες ταβέρνες (με οποιοδήποτε συνθετικό μπροστά από το είδος του μαγαζιού) αλλά ποιοτικά λίγες είναι εκείνες που μπορούν να σταθούν με αξιώσεις στην ολοένα και πιο πληθωρική αθηναϊκή σκηνή. Στη Βουλιαγμένη, η άρτι αφιχθείσα "Σύναξις" ποντάρει στην απλότητα και -ήδη- ξεχωρίζει.
Αρχικά, νιώθεις ωραία στο χώρο της "Συνάξεως". Τόσο στο προσεγμένο εσωτερικό με τη γήινη προσέγγιση και τις όμορφες λεπτομέρειες όσο και στα τραπεζάκια της "αυλής", που έχουν το αβαντάζ να βλέπουν θάλασσα, στο αν μη τι άλλο προνομιακό αυτό κομμάτι της πρωτεύουσας.
Έπειτα, σε αυτή την αίσθηση ζεστασιάς έρχεται να κάνει update η κουζίνα, με επικεφαλής τον αξιόλογο σεφ Γιάννη Μπάμπαλη (που ίσως γνωρίζεις και από το μυκονιάτικο Beefbar). To κόνσεπτ ακολουθεί τη φροντισμένη κλασική ελληνική ταβέρνα με το focus εδώ να δίνεται στο κρέας και τη σχάρα.
Εκκίνηση με φόρα στο τραπέζι κάνεις με την τυροκαυτερή με ντομάτα και το τζατζίκι, που συνοδεύονται από μια ωραία πίτα για βουτιές - ακριβώς ό,τι πρέπει δηλαδή για τέτοιου είδους συνθήκες. Το αυτό ισχύει και με την λεπτή σπανακοτυρόπιτα, που δροσίζεται από ξινόγαλο ενώ η ποιοτική πρώτη ύλη γίνεται αντιληπτή ήδη από τις ωραίες, ξεφλουδισμένες ντομάτες που καταφθάνουν με ελαιόλαδο, κάπαρη και τόση-όση ρίγανη.
Εκτιμά κανείς εξίσου τη χρήση της ντομάτας -σίγουρα όμως όχι μόνον αυτής- και στα ορφανά πολίτικα γεμιστά σε αυθεντική βερσιόν, με τα (λίγα και καλά) μαγειρευτά εδώ να λειτουργούν σαν γέφυρα ανάμεσα στα πρώτα κλιμάκια του μενού με τα βαριά χαρτιά. Και το πραγματοποιούν με νόστιμο και οικεία κατανοητό τρόπο.
Πληθωρικότατα τα μπουκατίνι με μοσχαρίσια μάγουλα και μία κρέμα από γραβιέρα σε μια ελεύθερη ερμηνεία του παστίτσιου, που θα κερδίσει τους φίλους της γνήσιας συνταγής αλλά και εκείνους που επιθυμούν μια διαφορετική ματιά σε αυτό.
Highlights τα εξαιρετικά μοσχαρίσια μπιφτεκάκια, στα οποία ταιριάζει άψογα το καπνιστό γιαούρτι και η ψιλοκομμένη ντομάτα πάνω στα οποία προσγειώνονται, αλλά και η εκδοχή του γύρου, με χοιρινό λαιμό και τα κλασικά περιφερειακά (ντομάτα, κρεμμύδι και πίτα, συν τζατζίκι).
Γκραν φινάλε με ζουμερή σπαλομπριζόλα, ψημένη στην εντέλεια. Αν έχεις χώρο για γλυκό, τιμάς χωρίς φόβο και πάθος πορτοκαλόπιτα και καρυδόπιτα, έτερες πολύ όμορφα σιροπιασμένες.
Στα αδιαμφισβήτητα plus του "Σύναξις" η περιεκτική και ενδιαφέρουσα λίστα ελληνικών κρασιών (που όπως μας ενημέρωσαν θα δουλευτεί περαιτέρω στο άμεσο μέλλον) καθώς και το σβέλτο, ευγενικό και ενημερωμένο σέρβις. Για το τέλος, σου αφήνω το καλύτερο: Η αναλογία ποιότητας-τιμής είναι άψογη (δύσκολο πράγμα στις μέρες μας) ενώ οι μερίδες είναι κάτι περισσότερο από ικανοποιητικές σε μέγεθος.
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook, Tik Tok και το Instagram.
Διαβάστε Επίσης
