Ακόμα κι ένα κρύο χειμωνιάτικο βράδυ, με το που φτάνεις στον Πειραιά οι σιλουέτες των αραγμένων πλοίων σε βάζουν σχεδόν αυτόματα σε ταξιδιωτικό mood. Η αίσθηση αυτή συνεχίζεται στη φιλόξενη σάλα του "Amber Cellar" που θυμίζει με τον τρόπο της σαλόνι πρώτης θέσης σε απόσταση αναπνοής από την πύλη Ε7 του μεγάλου λιμανιού. Πρόκειται για το εστιατόριο του πολύ καινούργιου ξενοδοχείου Mitsis N’U Piraeus Port που άνοιξε τον περασμένο Απρίλιο ο γνωστός ξενοδοχειακός όμιλος στα παλιά κελάρια της εταιρείας Metaxa και οι αναφορές στην ιστορία τόσο του κτιρίου όσο και του λιμανιού είναι διάχυτες στην εντυπωσιακή τοιχογραφία που φιλοτέχνησε in situ o Κωνσταντίνος Κακανιάς.
Μπροστά της, ο χώρος του εστιατορίου απλώνεται κομψά με αναπαυτικούς καναπέδες και πολυθρόνες στους τόνους του πετρόλ και περιβάλλεται εκατέρωθεν από ξύλινες αψίδες που φορτίζουν με ζεστασιά την ατμόσφαιρα. Απολαμβάνω ένα ιδιαίτερο Negroni ενισχυμένο με λικέρ περγαμόντο και σιρόπι βανίλιας από τη λίστα των κοκτέιλ που επιμελείται ο πολύ ταλαντούχος Χρήστος Χουσέας και μελετώ τον κατάλογο των πιάτων με τη μοντέρνα ελληνική διάθεση, που δημιουργούν ο executive chef του ομίλου, Δημήτρης Στειακάκης, και ο σεφ του εστιατορίου Στέλιος Μάκαρης.
Η εκ νέου απόδοση της παράδοσης με σύγχρονο πνεύμα είναι σαφής στο ξεκίνημα που αξίζει να έχει στο τραπέζι την ανοιχτή κολοκυθόπιτα με γλυκοφάγωτο κολοκυθάκι, γήινες ευωδιές από διάφορα χορταρικά και δροσερή οξύτητα από την κρέμα αριάνι που πέφτει γύρω της. Ωραία ιδέα επίσης η αποδόμηση του μουσακά σε πολύ γευστικά κεφτεδάκια με τραγανή κρούστα και κρέμες μπεσαμέλ και μελιτζάνας, μόνο που η δεύτερη χρειάζεται να κάνει πιο αισθητή την παρουσία της προκειμένου να αποδοθεί πλήρως η γεύση του εθνικού μας εδέσματος. Τα μοσχαρίσια μάγουλα μαγειρεύονται σε στιλ κερκυραϊκού σοφρίτο και είναι ένα ξιδάτο γλύκισμα που τυλίγεται σε μεγάλο ραβιόλι με πουρέ καρότου, γιαούρτι και πέρλες παλαιωμένου ξιδιού.
Νόστιμη και ζουμερή η σοταρισμένη σφυρίδα που σερβίρεται στη λαδόκολλα με ένα μεσογειακό μπριάμ και ολόσωστα ψημένο το αρνάκι που θέλει όμως τη μελιτζανοσαλάτα του πιο ελαφριά γιατί το λαρδί τη βαραίνει. Τα λινγκουίνι με ταρτάρ γαρίδας και το striploin με πουρέ καρότου, μανιτάρια και κρασί sherry, είναι αμφότερα καλοφτιαγμένα, χωρίς να παραπέμπουν στην ελληνική κουζίνα. Για το τέλος, η κρέμα λεμονιού με ναμελάκα λευκής σοκολάτας, μαρέγκα και αφρό δυόσμου συνδυάζει ανάλαφρα μια ποικιλία υφών και δροσίζει ευχάριστα τη γεύση.
